Wyrok Sądu Pracy

Sygn. akt I C 1234/23

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 15 marca 2024 r.

Sąd Rejonowy w Warszawie, V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie następującym:

Przewodniczący SSR Anna Kowalska

Ławnicy: Jan Nowak, Maria Wiśniewska

Protokolant Piotr Zieliński

po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2024 r. w Warszawie

przy udziale

na rozprawie

sprawy z powództwa: Adam Malinowski

przeciwko:

"XYZ Sp. z o.o." z siedzibą

w Krakowie, ul. Kwiatowa 1

o wydanie zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za okres od 01.01.2010 r. do 31.12.2015 r. na druku Rp-7

I. nakazuje pozwanemu "XYZ Sp. z o.o." z siedzibą w Krakowie, ul. Kwiatowa 1 wydanie powodowi Adamowi Malinowskiemu zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za okres od 01.01.2010 r. do 31.12.2015 r. na druku Rp-7.

/-/ Adam Malinowski /-/ SSR Anna Kowalska /-/ Piotr Zieliński

Sygn. akt I C 1234/23

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 20 stycznia 2024 r. Adam Malinowski żądał od "XYZ Sp. z o.o." z siedzibą w Krakowie, ul. Kwiatowa 1 zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu na druku Rp-7. W uzasadnieniu podniósł, iż jest mu ono konieczne do wyliczenia kapitału początkowego. Na rozprawie w dniu 10 marca 2024 r. powód sprecyzował swoje powództwo domagając się nakazania pozwanej wydania zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzenia za okres od 01.01.2010 r. do 31.12.2015 r. na druku Rp-7, oświadczając, iż za okres od 01.01.2016 r. do 31.12.2020 r. otrzymał od pozwanej takie zaświadczenie (pozew k. 2, protokół rozprawy k. 15).

W odpowiedzi na pozew, pozwana "XYZ Sp. z o.o." z siedzibą w Krakowie, ul. Kwiatowa 1 wniosła o oddalenie żądania pozwu w całości. W uzasadnieniu podniosła, iż nie posiada dokumentacji dotyczącej wynagrodzenia pracowników z okresu od 01.01.2010 r. do 31.12.2015 r. i nie ma możliwości jej odtworzenia. Nadto stwierdziła, iż taką dokumentację posiada z okresu od 01.01.2016 r. do 31.12.2020 r. (odpowiedź na pozew k. 20).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Adam Malinowski był zatrudniony na stanowisku specjalisty ds. marketingu w pozwanym przedsiębiorstwie w okresie od 01.01.2010 r. do 31.12.2020 r. Za okres od 01.01.2010 r. do 31.12.2015 r. nie otrzymał od pozwanej zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu na druku Rp-7 (świadectwo pracy - akta osobowe, bezsporne).

W niniejszej sprawie stan faktyczny był bezsporny i wynikał ze złożonych dokumentów, których wiarygodność i autentyczność nie budziła wątpliwości Sądu. Natomiast sporna w sprawie była kwestia oceny prawnej ustalonego stanu faktycznego.

Sąd zważył, co następuje:

W uchwale z dnia 15 grudnia 2005 r. (III CZP 99/05) Sąd Najwyższy rozstrzygnął, iż w sprawie o wydanie zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu droga sądowa jest dopuszczalna, a właściwy rzeczowo do jej rozpoznania jest sąd rejonowy - sąd pracy. Sąd Najwyższy przesądził, że sprawa, której przedmiotem jest zobowiązanie pracodawcy do sporządzenia zaświadczenia na druku Rp-7, jest sprawą z zakresu prawa pracy, dotyczy bowiem roszczenia związanego ze stosunkiem pracy.

Zgodnie z art. 125 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych pracodawcy obowiązani są do współdziałania z pracownikiem w gromadzeniu dokumentacji niezbędnej do przyznania świadczenia i wydawania pracownikowi lub organowi rentowemu zaświadczeń niezbędnych do ustalenia prawa do świadczeń i ich wysokości regulowanych cytowaną ustawą. W myśl art. 126 wspomnianej ustawy ubezpieczeni oraz płatnicy składek zobowiązani są do przekazywania zakładowi w terminie i trybie ustalonym przez organ rentowy, dokumentacji umożliwiającej ustalenie kapitału początkowego.

Zaświadczenie Rp-7 jest wystawiane według wzoru ustalonego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Stwierdza ono wysokość zarobków lub dochodu stanowiącego podstawę wymiaru emerytury lub renty (vide rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz.U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2711)). Celem wydania takiego zaświadczenia - na drukach Rp-7 jest dostarczenie koniecznych danych dla ustalenia świadczeń z ubezpieczenia społecznego, w tym także określenie kapitału początkowego.

Niewątpliwie w świetle powołanych przepisów oraz orzecznictwa w tym względzie pracodawca ma bezwzględny obowiązek wydania pracownikowi zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu jako koniecznego do ustalenia prawa do tych świadczeń i wysokości. Odmowa stanowi wykroczenie przeciwko prawom pracownika (art. 282 § 1 pkt 2 k.p.), jak również może uzasadniać odpowiedzialność odszkodowawczą pracodawcy. Pracodawca w oparciu o posiadaną źródłową dokumentację dotyczącą powoda, a w przypadku jej braku innych pracowników pracujących w pozwanym na podobnych stanowiskach w danym czasie winien ustalić wynagrodzenie powoda i wydać zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu na druku Rp-7. Jak wynika ze złożonych na rozprawie dokumentów dotyczących innych specjalistów ds. marketingu zatrudnionych w pozwanym na podobnych stanowiskach w żądanym okresie, nie powinno to nastręczać trudności.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.

/-/ SSR Anna Kowalska