Wyrok Sądu Rejonowego

Sygn. akt II K 123/23 dnia 24.05.2023 r.

WYROK w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Sąd Rejonowy w Warszawie - Mokotów Wydział Karny W składzie: Przewodniczący: SSR Anna Kowalska Protokolant: Jan Nowak W obecności prokuratora: Maria Wiśniewska

po rozpoznaniu dnia 24.05.2023 r. sprawy: Jan Kowalski urodz. 12.03.1980r. w Krakowie, syna: Adama i Ewy,

oskarżonego o to, że: w dniu 15.12.2022 r. w Warszawie działając wspólnie i w porozumieniu z Piotrem Nowakiem usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Ubezpieczenia S.A. Warszawa, ul. Polna 1 w kwocie 50 000 zł w ten sposób, że jako inspektor Ubezpieczenia S.A. zaniechał działa weryfikacyjnych zgłoszonej przez Adama Wiśniewskiego szkody zaistniałej w dniu 10.12.2022 r. w postaci kradzieży z włamaniem do domu jednorodzinnego mieszczącego się w Konstancinie-Jeziornie przy ulicy Kwiatowej 12 w wyniku którego nieznani sprawcy dokonali rzekomej kradzieży wyposażenia mieszkania co miało stanowić podstawę do wypłaty odszkodowania czym wprowadził w błąd Ubezpieczenia S.A. co do faktu zaistnienia tego zdarzenia

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 298 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.,

orzeka:

I. uniewinnia oskarżonego Jana Kowalskiego od popełnienia zarzucanego mu czynu, II. kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa.

Anna Kowalska

UZASADNIENIE

Prokuratura Rejonowa w Warszawie oskarżyła Jana Kowalskiego o to, że w dniu 15.12.2022 r. w Warszawie działając wspólnie i w porozumieniu z Piotrem Nowakiem usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Ubezpieczenia S.A. Warszawa, ul. Polna 1 w kwocie 50 000 zł w ten sposób, że jako inspektor Ubezpieczenia S.A. zaniechał działań weryfikacyjnych zgłoszonej przez Adama Wiśniewskiego szkody zaistniałej w dniu 10.12.2022 w postaci kradzieży z włamaniem do domu jednorodzinnego mieszczącego się w Konstancinie-Jeziornie ul. Kwiatowej 12 w wyniku którego nieznani sprawcy dokonali rzekomej kradzieży wyposażenia mieszkania co miało stanowić podstawę do wypłaty odszkodowania czym wprowadził w błąd Ubezpieczenia S.A. co do faktu zaistnienia tego zdarzenia to jest czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 298 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

Jan Kowalski od 01.01.2020 r. pracował w Ubezpieczenia S.A. przy ulicy Polnej 1 Warszawa pełniąc funkcję likwidatora szkód majątkowych. Od 01.03.2021 r. w tej samej jednostce Ubezpieczenia S.A. pracuje Piotr Nowak, jest kierownikiem zespołu likwidacji szkód majątkowych i był bezpośrednim przełożonym oskarżonego. Kierownikiem filii był Tomasz Zieliński. Tomasz nigdy nie miał zastrzeżeń do Jana Kowalskiego. Pracownicy Ubezpieczenia S.A. w Warszawie w kontaktach z klientami, korzystali z prywatnych telefonów komórkowych. Sekretariat Ubezpieczenia S.A. Warszawa posiadał numery prywatnych telefonów komórkowych pracowników - likwidatorów i udostępniał je klientom. Jesienią 2022r. Adam Wiśniewski wspólnie i w porozumieniu z Piotrem Nowakiem i Anną Kowalską postanowili upozorować kradzież z włamaniem do domu Adama Wiśniewskiego, położonego w Konstancinie-Jeziornie przy ulicy Kwiatowej 12. W tym celu Adam Wiśniewski przekazał Piotrowi Nowakowi pieniądze w kwocie 2500 zł na ubezpieczenie domu. W dniu 05.11.2022r. Adam Wiśniewski podpisał z Ubezpieczenia S.A. polisę ubezpieczenia domu serii ABC numer 123456. Polisa gwarantowała wypłatę 50 tysięcy złotych. W dniu 10.12.2022 r. Adam Wiśniewski zgłosił w Komisariacie Policji w Konstancinie-Jeziornie kradzież w włamaniem do domu. W dniu 12.12.2022 r. Adam Wiśniewski wraz z Piotrem Nowakiem przyjechali do Ubezpieczenia S.A. w Warszawie, składając zgłoszenie szkody majątkowej. Zgłoszenie zostało przyjęte i przekazane celem likwidacji zgodnie z obowiązującym w Ubezpieczenia S.A. w Warszawie podziałem terytorialnym oskarżonemu. W zgłoszeniu szkody majątkowej Adam Wiśniewski podał dwa numery 500100200 i 600200300. Oskarżony zadzwonił pod jeden z podanych w zgłoszeniu numerów. Ustalił telefonicznie z Adamem Wiśniewskim datę przyjazdu do jego domu celem przeprowadzenia oględzin. Oskarżony przyjechał do Konstancina-Jeziornej w dniu 15.12.2022 r. Adam Wiśniewski o fakcie przyjazdu likwidatora powiadomił Piotra Nowaka, który przyjechał do domu Adama Wiśniewskiego i był obecny podczas oględzin przeprowadzanych przez Jana Kowalskiego. Oskarżony sporządził protokół, opisując zauważone uszkodzenia i zniszczenia w domu. Oskarżony zamieścił w protokóle oświadczenia poszkodowanego Adama Wiśniewskiego dotyczące rozmiarów, okoliczności i przyczyn szkody. Do protokółu został dołączony opis skradzionego mienia, przedstawiony przez Adama Wiśniewskiego. Jan Kowalski do protokółu dołączył wykonane zdjęcia wnętrza domu i jego otoczenia. Do protokółu Jan Kowalski dołączył faktury, instrukcje obsługi i karty gwarancyjne na większą cześć sprzętu RTV, który miał zostać skradziony. Protokół i czynności zostały wykonane przez oskarżonego zgodnie z obowiązującą w Ubezpieczenia S.A. pragmatyką. Po przystąpieniu do weryfikacji zgłoszonej szkody oskarżony powziął wątpliwości odnośnie dokumentów przedłożonych przez Adama Wiśniewskiego mających dokumentować nabycie sprzętu RTV. Dokumenty nie były bowiem fakturami ani też paragonami lecz drukami zamówień ze wskazaniem ich wystawcy jako "Media Markt" w Warszawie . Ze swoimi wątpliwościami oskarżony podzielił się z przełożonym Piotrem Nowakiem, który podzielił wątpliwości oskarżonego w wyniku czego wspólnie udali się do sklepu "Media Markt" w Warszawie . Na miejscu oskarżony i Piotr Nowak ustalili, że przedłożone zamówienia nie potwierdzają deklarowanych przez Adama Wiśniewskiego transakcji nabycie sprzętu RTV. Jedno z zamówień nigdy nie zostało zrealizowane zaś na trzy zamówienia wystawiono faktury na rzecz osób trzecich w tym jedna z faktur była wystawiona na rzecz Ubezpieczenia S.A.. Zamówienia i faktury nabyli w Media Markt a następnie przekazali je Adamowi Wiśniewskiemu. O wątpliwościach i poczynionych ustaleniach oskarżony i Piotr Nowak poinformowali kierownika Tomasza Zielińskiego, który polecił przekazanie akt szkodowych do Wydziału Kontroli Ubezpieczenia S.A.. Zgłoszenie wątpliwości kierownikowi Tomaszowi Zielińskiemu, nastąpiło przed sformułowaniem wniosku o wypłatę odszkodowania. Odszkodowanie nie zostało wypłacone Adamowi Wiśniewskiemu. Oskarżony w okresie od 01.01.2022 i Piotr Nowak w okresie od 01.03.2022 r. posiadali udzielone im przez Ubezpieczenia S.A. pełnomocnictwa upoważniające do składania w imieniu i na rzecz Ubezpieczenia S.A. oświadczeń o przyznaniu odszkodowania lub świadczenia albo odmowie wypłaty odszkodowania lub świadczenia wynikającego z zawartych umów ubezpieczenia, samodzielnie do kwoty 20 tysięcy złotych. Wypłata odszkodowania na rzecz Adama Wiśniewskiego w wysokości 50 tysięcy złotych wymagała akceptacji kierownika Ubezpieczenia S.A. w Warszawie bądź jednostki nadrzędnej. Adam Wiśniewski, Piotr Nowak i Anna Kowalska za usiłowanie wyłudzenia odszkodowania, zostali prawomocnie skazani na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 15.03.2023

dowody: - zeznania świadków

Oskarżony Jan Kowalski zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i jurysdykcyjnym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu. Oskarżony negował udział w usiłowaniu wyłudzenia odszkodowania na szkodę Ubezpieczenia S.A. nie kwestionując przy tym likwidowania szkody zgłoszonej przez Adama Wiśniewskiego.

dowód: - wyjaśnienia oskarżonego

Sąd zważył co następuje.

Oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu.

Postępowanie dowodowe przeprowadzone w niniejszej sprawie nie potwierdziło zasadności zarzutu postawionego Janowi Kowalskiemu. Prokurator oparł zarzut na stwierdzeniu, iż Jan Kowalski działając wspólnie i w porozumieniu z Piotrem Nowakiem, Anną Kowalską i Adamem Wiśniewskim miał zaniechać działań weryfikacyjnych szkody zgłoszonej przez Adama Wiśniewskiego. Według Prokuratora owe zaniechanie miało stanowić podstawę do wypłaty odszkodowania i skutkować wprowadzeniem w błąd Ubezpieczenia S.A. do co faktu zaistnienia zdarzenia, zgłoszonego przez Adama Wiśniewskiego. Sąd stanowczo stwierdza, iż oskarżony nie zaniechał działań weryfikacyjnych zgłoszonej szkody, zaś podejmowane przez niego czynności jako jej likwidatora mieściły się w pragmatyce, obowiązującej w Ubezpieczenia S.A.. Dodatkowo wskazać należy, że przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało, iż to właśnie działanie oskarżonego wraz z jego bezpośrednim przełożonym, skutkowało ujawnieniem nieprawdziwych okoliczności zgłoszonych przez Adama Wiśniewskiego. Należy nadto z całą stanowczością podkreślić, że zasady obowiązujące w Ubezpieczenia S.A., wykluczały Jana Kowalskiego jako osoby mogącej samodzielnie podejmować decyzję o wypłacie odszkodowania w zakresie szkody przekraczającej 20 tysiące złotych. Nie ulega również wątpliwości Sądu, iż jedyny dowód obciążający oskarżonego to jest dowód z zeznań świadka Adama Wiśniewskiego jest niewiarygodny. Wyjaśnienia oskarżonego, iż był on likwidatorem szkody, potwierdzili w swoich zeznaniach Piotr Nowak i Tomasz Zieliński- pracownicy Ubezpieczenia S.A. podobnie jak fakt obecności Jana Kowalskiego na miejscu "kradzieży" i podejmowanie przez niego czynności polegających na oględzinach miejsca, sporządzaniu dokumentacji fotograficznej i protokółu. Z zeznań Piotra Nowaka wynika, że oskarżony zgromadził dokumentację niezbędną do likwidacji szkody dodając, iż w trakcie analizowania faktur nabycia sprzętu RTV, objętego zgłoszeniem szkody wspólnie z oskarżonym powzięli wątpliwości co do faktu zaistnienia transakcji sprzedaży z udziałem Adama Wiśniewskiego i po powzięciu owych wątpliwości przedstawili je przełożonemu Tomaszowi Zielińskiemu. Świadek dodał, że jeżeli likwidator ma wątpliwości co do zgłoszonej szkody winien zgłosić je przełożonemu i tak też zachował się oskarżony, zgłaszając mu wątpliwości w odniesieniu do wiarygodności przekazanych dokumentów, mających świadczyć o fakcie zakupu sprzętu RTV powołanego jako skradzionego. Z zeznań wymienionego świadka wynika również, że likwidacja szkody w terenie nie była ograniczona kwotowo natomiast zatwierdzenie jej wypłaty wymagało odpowiednich uprawnień kwotowych i jeżeli wypłata przekraczała owe uprawnienie likwidator miał obowiązek wystąpić z wnioskiem do przełożonego o zatwierdzenie kwoty przekraczającej jego kompetencje. Tomasz Zieliński zeznał przed Sądem, iż oskarżony zachował wszelkie obowiązujące w Ubezpieczenia S.A. procedury w zakresie likwidacji szkody, w Ubezpieczenia S.A. obowiązywała zasada weryfikacji szkody przez co najmniej dwie osoby to jest likwidatora i osoby zatwierdzającej wypłatę. Świadek dodał, iż z uwagi na wysokość szkody zgłoszonej przez Adama Wiśniewskiego wymagana była jej weryfikacja jeszcze przez dodatkową osobę. Wymieniony świadek zeznał również przed Sądem, że zapoznawał się z aktami szkodowymi przed zakończeniem procedury, po ich analizie nie zauważył innych wątpliwości aniżeli zgłoszone mu przez oskarżonego, akta szkodowe potwierdziły wątpliwości przedstawione mu przez Jana Kowalskiego, dokumentację sporządzoną przez oskarżonego w tym dokumentację fotograficzną wyglądu mieszkania i jego wyposażenia, ocenił jako rzetelną dodając, iż czynności weryfikacyjne zgłoszonej szkody znajdowały się na etapie jej technicznej likwidacji bez sformułowania wniosku o wypłatę odszkodowania. Świadek przyznał, że oskarżony był uprawniony do sformułowania wniosku o wypłatę odszkodowania, z tego co pamięta po skompletowaniu dokumentacji akta miały zostać przekazane do wydziału operacyjnego badania szkód, pracownicy Ubezpieczenia S.A. byli uprawnieni do prowadzenia likwidacji szkody w terenie bez względu na jej wysokość jednakże zatwierdzenie wypłaty kwoty 50 złotych należało z tego co pamięta do kierownika jednostki bądź jednostki nadrzędnej. W kwestii związanej z komunikowaniem się pracowników Ubezpieczenia S.A. z klientami Tomasz Zieliński zeznał, że jeżeli pracownik miał numer 500100200 do klienta to mógł z nim nawiązać kontakt z własnego telefonu komórkowego, a dodatkowo sekretariat Ubezpieczenia S.A. posiadał numery prywatnych telefonów komórkowych pracowników likwidujących szkody. Omawiany świadek zeznał również w postępowaniu sądowym, że procedura nie wymagała umieszczania w protokóle sytuacji o stanie majątkowy zgłaszającego szkodę z uwagi na ewentualne pretensje z jego strony dodając, iż trudno jest ocenić stan majątkowy poszkodowanego w oparciu wyłącznie o wygląd jego mieszkania z dalszym wskazaniem świadka o jawności akt szkodowych dla osoby poszkodowanej. Piotr Nowak potwierdził udanie się z oskarżonym do sklepu Media Markt znajdującego się w Warszawie i poczynione w tym sklepie ustalenia wykluczające fakt zakupu przez Adama Wiśniewskiego sprzętu RTV, zgłoszonego jako skradziony. Według zeznań świadka przedłożone przez Adama Wiśniewskiego dokumenty były jedynie zamówieniami, nie było natomiast faktur czy paragonów potwierdzających ich zrealizowanie i z tego też powodu podjął z oskarżonym decyzję, udania się do wyżej wymienionego sklepu w którym stwierdzili, że jedno z zamówień nie zostało zrealizowane, trzy zamówienia wydano na faktury 1234567890 ze wskazaniem osób trzecich, jedna z faktur była wydana na rzecz Ubezpieczenia S.A.. Według zeznań świadka o poczynionych ustaleniach wraz z oskarżonym, poinformowali kierownika Tomasza Zielińskiego, który polecił przekazanie akt szkodowych do Wydziału Kontroli Ubezpieczenia S.A. w Warszawie. Zeznania świadka Piotra Nowaka nie budzą jakichkolwiek wątpliwości w płaszczyźnie ich prawdziwości. Powołany świadek złożył bowiem zeznania logiczne, szczegółowe, szczere i znajdujące potwierdzenie w treści akt szkodowych. Należy nadto zauważyć, iż zeznania Piotra Nowaka pozostają w korelacji z wyjaśnieniami oskarżonego jak i z zeznaniami kierownika Ubezpieczenia S.A. w Warszawie Tomasza Zielińskiego. Zeznania Piotra Nowaka potwierdzają prawdziwość złożonych przez oskarżonego wyjaśnień co do faktu korzystania w pracy z prywatnych telefonów komórkowych, wątpliwości co do okoliczności kradzieży sprzętu RTV, wspólnego udania się z Piotrem Nowakiem do sklepu "Media Markt" celem weryfikacji przedłożonych przez Adama Wiśniewskiego zamówień jak również zgłoszenia wątpliwości kierownikowi jednostki Tomaszowi Zielińskiemu. Podkreślenia wymaga, że z zeznań Piotra Nowaka wynika, że ten pracuje w Ubezpieczenia S.A. od 2021 r. i od wskazanej daty pracował z oskarżonym. Mając na uwadze długi staż pracy Piotra Nowaka w Ubezpieczenia S.A. jego wiedzę na temat obowiązujących u powołanego ubezpieczyciela procedur i zasad, uznać należy za wszechstronną i wyczerpującą. W odniesieniu do świadka Tomasza zawrzeć należy dwie dodatkowe uwagi. Pierwsza odnosi się do pierwszego przesłuchania świadka, któr