Wyrok Sądu Pracy

Prawo

praca

Kategoria

wyrok

Klucze

interpretacja przepisów, kara upomnienia, kodeks pracy, odpowiedzialność porządkowa, udział w szkoleniu, wyrok sądu pracy, zdrowie pracownika, zwolnienie lekarskie

Wyrok Sądu Pracy to oficjalny dokument wydany przez sąd w sprawach związanych z prawem pracy. W dokumencie zawarte są ustalenia, rozstrzygnięcia oraz argumentacja, dotyczące spornych kwestii między pracownikiem a pracodawcą. Wyrok ten ma moc wiążącą i stanowi podstawę do dalszych działań zgodnie z prawem pracy.

III SA/Wa 1234/23 dnia 24.05.2024 r.

WYROK w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Szkoła Podstawowa nr 10 im. Marii Konopnickiej w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Anna Kowalska Protokolant: Jan Nowak

po rozpoznaniu w dniu 22.05.2024 r. w Warszawie

przy udziale - na rozprawie

sprawy z powództwa Maria Zielińska

przeciwko Szkole Podstawowej nr 10 im. Marii Konopnickiej w Warszawie

o uchylenie kary upomnienia uchyla karę upomnienia nałożoną na powódkę Maria Zielińska w dniu 15.03.2024 r. przez dyrektora Szkoły Podstawowej nr 10 im. Marii Konopnickiej w Warszawie.

/-/ Anna Kowalska

III SA/Wa 1234/23

UZASADNIENIE

W pozwie skierowanym do Szkoły Podstawowej nr 10 im. Marii Konopnickiej w Warszawie Maria Zielińska zażądała uchylenia kary upomnienia nałożonej na nią w dniu 15.03.2024 r. przez dyrektora Szkoły Podstawowej nr 10 im. Marii Konopnickiej w Warszawie (pozew k. 1 - 2, protokół rozprawy k. 12).

W odpowiedzi na pozew pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przepisanych (odpowiedź na pozew k. 15 - 17 ).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Maria Zielińska jest nauczycielem w Szkole Podstawowej nr 10 im. Marii Konopnickiej w Warszawie. Od dnia 10.02.2024 r. do dnia 20.02.2024 r. powódka przebywała na zwolnieniu lekarskim (zeznania powódki k. 12, 45, zwolnienie lekarskie k. 25, bezsporne).

W dniu 15.02.2024 r. w godzinach 10:00 - 16:00 powódka brała udział w szkoleniu w Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Warszawie pod tytułem "Nowoczesne metody nauczania języka polskiego". Na powyższe szkolenie powódka zgłosiła się miesiąc wcześniej, gdyż odbywa staż na nauczyciela dyplomowanego i wykorzystywała każdą okazję do szkolenia w dni wolne od pracy. Na szkoleniu była obecna dyrektor i zastępca dyrektora pozwanego. Na szkoleniu nie została przeprowadzona formalna kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego od pracy. Po złożeniu wyjaśnień przez powódkę po powrocie ze zwolnienia lekarskiego, dyrektor pozwanego w dniu 15.03.2024 r. udzieliła powódce kary upomnienia za naruszenie obowiązków pracowniczych stwierdzone w dniu 15.02.2024 r. Od powyższego sprzeciw wniosła powódka, który jednak nie został uwzględniony (zeznania świadka Piotr Wiśniewski k. 45, zeznania powódki k. 12 - 13 i 45, zeznania dyrektor pozwanego Katarzyna Nowak k. 46, pismo k. 3 - 5, notatka służbowa k. 21, akta osobowe).

Sąd ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o dowody powołane wyżej. Należy zauważyć, iż stan faktyczny w sprawie był w istocie bezsporny, natomiast strony różniła interpretacja prawna tak ustalonych faktów.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 108 § 1 k.p. za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy pracodawca może stosować: 1) karę upomnienia, 2) karę nagany.

Treść art. 109 § 2 interpretowana łącznie z art. 110 k.p. stanowiącym o obowiązku pracodawcy zawiadomienia pracownika o zastosowanej karze, prowadzi do wniosku, że przepisy te ustanawiają trzy etapy postępowania, których zachowania w odpowiedniej kolejności decyduje o prawidłowości postępowania w sprawie ukarania pracownika. Pierwszym etapem jest wysłuchanie pracownika, drugim - podjecie decyzji o zastosowaniu kary i trzecim - zawiadomienie pracownika na piśmie o zastosowanej karze wraz ze wskazaniem rodzaju naruszenia obowiązku pracowniczego i daty jego popełnienia oraz pouczeniem o możliwości zgłoszenia sprzeciwu.

W niniejszej sprawie pracodawca zachował formalne elementy składające się na tryb udzielenia kary upomnienia. Pracodawca udzielił powódce kary upomnienia za naruszenie obowiązków pracowniczych stwierdzone w dniu 15.02.2024 r. Faktyczną przyczyną udzielenia kary był udział powódki w szkoleniu w dniu 15.02.2024 r. w godzinach 10:00 - 16:00, pomimo faktu przebywania na zwolnieniu lekarskim. Należy zauważyć, iż powódka nie świadczyła pracy w dniu 15.02.2024 r. tj. w sobotę, który był dla niej dniem ustawowo wolnym od pracy. Co za tym idzie nie było możliwe żeby powódka naruszyła obowiązki pracownicze w tym dniu. Naruszenie obowiązków pracowniczych obejmuje przede wszystkim naruszenie obowiązku stosowania się do ustalonego czasu pracy (np. spóźnianie się, wykonywanie w godzinach pracy czynności niezwiązanych z zadaniami wynikającymi ze stosunku pracy, opuszczanie miejsca pracy bez uzasadnionych przyczyn itp.) czy też reguł zapewniających prawidłowe funkcjonowanie zakładu (np. spożywanie alkoholu, palenie papierosów w miejscu pracy, niewłaściwe zachowanie w stosunku do przełożonych itp.). W pozwanym obowiązywał regulamin pracy, w którym zostały powtórzone przesłanki odpowiedzialności porządkowej pracownika ujęte w kodeksie pracy.

Niewątpliwie powódka wykorzystała czas zwolnienia lekarskiego. Na tą okoliczność jednak powinna być przeprowadzona kontrola przez pracodawcę w celu sprawdzenia zasadności zwolnienia. W niniejszej sprawie to nie nastąpiło, aczkolwiek w ocenie Sądu winno nastąpić, co skutkowałoby wobec powódki negatywnymi konsekwencjami, co do jej wynagrodzenia chorobowego. Jeżeli pracodawca chciał ukarać pracownika za udział w szkoleniu w czasie zwolnienia lekarskiego to winien wybrać powyższą drogę postępowania, a nie bezzasadnie rozszerzać katalog przewinień, za które istnieje możliwość wymierzenia kary porządkowej. Przepisy regulujące zasady odpowiedzialności porządkowej mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Wszelkie roszczenia rodzaju przekroczeń, za które może być ukarany pracownik, są z mocy prawa nieważne.

Z tych względów na podstawie art. 112 § 2 k.p. orzeczono jak w sentencji.

/-/ Anna Kowalska

Podsumowując, Wyrok Sądu Pracy jest ostateczną decyzją w sprawach dotyczących stosunku pracy. Jest to rezultat procesu sądowego, w którym sąd rozpatruje spory związane z prawem pracy. Po wydaniu wyroku strony mogą odwołać się od decyzji, jeśli uważają, że zostały naruszone ich prawa.