Wyrok Sądu Rejonowego

II K 1234/23 dnia 20 lipca 2023 r.

WYROK

w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Sąd Rejonowy w Warszawie w Warszawie w lipcu 2023 r. Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący: Anna Kowalska

Protokolant: Jan Nowak

Przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa-Śródmieście - Maria Zielińska

po rozpoznaniu dniu 20 lipca 2023 r. sprawy: Adam Wiśniewski urodzonego dnia 15 marca 1990 r. w Krakowie, syna Jana i Anny z d. Malinowska

oskarżonego o to, że:

w dniu 10 maja 2023 r. w Warszawie, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał dwie sztuki tabletek, w tym jedną rozkruszoną MDMA o masie 0.5g zaliczanej do substancji psychotropowych grupy II-P oraz 1g amfetaminy zaliczanej do substancji psychotropowych I-P,

tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

1. Oskarżonego uznaje za winnego zarzucanego mu czynu, popełnionego w sposób opisany powyżej tj. przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1635) i za ten występek na podstawie art. 62 ust. 1 cytowanej ustawy wymierza mu karę sześciu (6) miesięcy pozbawienia wolności.

2. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. Nr 1181 pozycja 1019 z późniejszymi zmianami) zwalnia oskarżonego od zapłaty Skarbowi Państwa kosztów sądowych i nie wymierza mu opłaty.

Anna Kowalska

UZASADNIENIE

W sprawie przeciwko Adamowi Wiśniewskiemu Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny.

W dniu 10 maja 2023 r. około godziny 23:00 na ul. Marszałkowskiej w Warszawie, w pobliżu dyskoteki "Metropolis" przebywał oskarżony Adam Wiśniewski. Siedział on wewnątrz zaparkowanego samochodu osobowego marki Audi A4 o nr rej. WA12345. W tym samym czasie i miejscu służbę w patrolu zmotoryzowanym pełnili funkcjonariusze Policji Piotr Kowalski i Tomasz Nowak. Oskarżony na widok radiowozu policyjnego gwałtownie wysiadł z auta i upuścił dwa zwitki papieru. Funkcjonariusze Policji, zauważywszy nienaturalne zachowanie mężczyzny, postanowili dokonać kontroli oskarżonego. W wyrzuconych przez Adama Wiśniewskiego zwitkach papieru ujawnili odpowiednio dwie tabletki koloru różowego oraz proszek koloru białego. Po przeprowadzeniu czynności przeszukania oskarżonego, znaleźli w jego lewej kieszeni kurtki kolejne trzy tabletki. Podejrzane tabletki i proszek stanowiły substancje psychotropowe, w postaci dwóch tabletek MDMA, w tym jedną rozkruszoną w ilości 0.5g. oraz amfetaminę w ilości 1g., o czym zresztą oskarżony poinformował funkcjonariuszy już przy zatrzymaniu, dodając jednocześnie, iż narkotyki nabył w dyskotece "Metropolis" od nieznanego mu mężczyzny. Dysponowanie przez Adama Wiśniewskiego substancjami psychotropowymi nie było związane z ich zażywaniem, ani też z zamiarem niezwłocznego zażycia przez oskarżonego. Oskarżony Adam Wiśniewski ma obecnie 33 lata. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest mechanikiem samochodowym. Obecnie odbywa karę pozbawienia wolności. Jest żonaty i posiada dwoje dzieci w wieku od 2 do 5 lat, które są na jego utrzymaniu. Oskarżony był dotychczas trzykrotnie karany sądownie, głównie za przestępstwa przeciwko mieniu. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: * częściowo wyjaśnień oskarżonego Adama Wiśniewskiego (k. 2, k. 5 i k. 7 w zw. z k. 10), * zeznań świadka Piotra Kowalskiego (k. 12 w zw. z k. 15), * na podstawie dokumentów zgromadzonych i ujawnionych w sprawie w postaci: - notatki urzędowej (k. 1), - protokołu przeszukania samochodu osobowego (k. 3), - protokołu zatrzymania rzeczy (k. 4), - protokołu przeszukania osoby (k. 6), - sprawozdania z przeprowadzonych badania chromatograficznego (k. 8), - danych o karalności (k. 18, 19, 20), - odpisów wyroku (k. 21, 22), Oskarżony Adam Wiśniewski będąc w toku postępowania przygotowawczego przesłuchiwany w charakterze podejrzanego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień, gdyż nie pamiętał okoliczności sprawy. Oświadczył, iż nabył narkotyki w dyskotece "Metropolis", jednak nie wiedział dokładnie od kogo. Wyraził również chęć dobrowolnego poddania się karze, jednak nie w zaproponowanym mu wymiarze 1 roku pozbawienia wolności. Na rozprawie głównej oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyrażył żal z tego, co się stało, podkreślając jednocześnie, iż była to jego jednorazowa przygoda z narkotykami. Podobnie jak to było w toku prowadzonego śledztwa, wyraził chęć dobrowolnego poddania się karze i wymierzenie mu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat tytułem próby. W piśmie z dnia 15 sierpnia 2023 r., którego treść oskarżony uczynił integralną częścią swoich wyjaśnień podał, iż narkotyki zakupił w dniu swoich 30 urodzin, tj. w dniu 15 marca 2020 r. w miejscowości Zakopane od koleżanki Katarzyny Nowak. Nadto wskazał, iż po powrocie z Zakopanego w marcu 2020 r. zupełnie o zakupionych substancjach psychotropowych zapomniał i odnalazł je dopiero w piwnicy w styczniu 2023 r. Tak odnalezione narkotyki, zdaniem oskarżonego, miał zamiar zażyć podczas dyskoteki. Jako powód, dla którego wcześniej nie podał danych personalnych sprzedawcy narkotyków, wskazał chęć ochrony swojej koleżanki przed odpowiedzialnością karną. Wyjaśnienia złożone przez oskarżonego należało uznać za wiarygodne w części, w której przyznał się on do nabycia i posiadania w dniu 10 maja 2023 r. substancji psychotropowych. W pozostałej części, tj. w której twierdził, iż zakupił narkotyki od swojej koleżanki Katarzyny Nowak i to blisko 3 lat przed ich ujawnieniem przez funkcjonariuszy Policji, w ocenie Sądu Rejonowego nie zasługiwało na danie wiarygodności. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim fakt, iż oskarżony Adam Wiśniewski w momencie zatrzymania oświadczył funkcjonariuszom, że nabył tabletki MDMA i amfetaminę na dyskotece "Metropolis", przed którą się znajdował. Powyższe potwierdził również 3 lata później, podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego. Tym samym okoliczność, iż do zakupu nielegalnych substancji doszło już w 2020 r. od znajomej Katarzyny Nowak należało potraktować jako nieprawdziwą i wyłącznie jako próbę okazania przed Sądem woli współpracy z wymiarem sprawiedliwości, poprzez ujawnienie wszelkich okoliczności związanych z nabyciem posiadanych narkotyków, co w konsekwencji mogłoby oddziaływać, w ocenie oskarżonego, łagodząco na wymiar orzekanej w stosunku do niego kary. Z kolei brak było jakichkolwiek podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań świadka Piotra Kowalskiego, który w dniu 10 maja 2023 r. pełnił, jako funkcjonariusz Policji służbę w patrolu zmotoryzowanym w okolicach dyskoteki "Metropolis". Zeznał on odnośnie okoliczności zatrzymania i ujawnienia przy oskarżonym zwitków papierów z zawartością, jak się później okazało substancji psychotropowych. Zeznania świadka należało ocenić pozytywnie, gdyż były one logiczne i wewnętrznie spójne, ponadto Piotr Kowalski jako funkcjonariusz Policji był związany ze zdarzeniem, będącym przedmiotem rozpoznania Sądu, wyłącznie z racji wykonywanych przez siebie czynności służbowych i jako taki nie był osobiście zainteresowany w określonym rozstrzygnięciu niniejszej sprawy, tym samym nie miałby on powodów do fałszywego pomawiania oskarżonego. Cennym źródłem dowodowym była również opinia Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji z Warszawy z przeprowadzonego badania chromatograficznego. Opinia została wydana na podstawie zabezpieczonego w sprawie materiału dowodowego w postaci dwóch tabletek, w tym jednej rozkruszonej oraz proszku w kolorze białym. Wnioski przeprowadzonego badania okazały się jednoznaczne, tabletki w kolorze różowym stanowiły substancję psychotropową - MDMA w łącznej ilości 0.5g., natomiast biały proszek substancję psychotropową - amfetaminę w ilości 1g., stanowiącej około 10 jednorazowych dawek amfetaminy. Wyżej wskazane wnioski opinii należało uznać za trafne albowiem zostały one w sposób przekonywujący uzasadnione, w sposób świadczący o profesjonalizmie ich autora. Ponadto opinia nie zawiera błędów formalnych, ani merytorycznych. Jest opinią sporządzoną w sposób wnikliwy, jasny i pełny, wewnętrznie spójną oraz pozbawioną jakichkolwiek uchybień logicznych w swej treści. Oceniając pozostałe dowody wynikające z dokumentów ujawnionych w sprawie, Sąd stwierdził, że strony nie kwestionowały ich, nie zaszły też żadne inne okoliczności mogące podważyć autentyczność tych dokumentów jak i prawdziwość treści w nich zawartych. Wobec tego Sąd uznał dowody wynikające z tych dokumentów za zgodne z prawdą i dał im wiarę.

Sąd zważył, co następuje:

Adam Wiśniewski został oskarżony o to, że w dniu 10 maja 2023 r. w Warszawie, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał dwie sztuki tabletek, w tym jedna rozkruszona MDMA o masie 0.5g. zaliczanej do substancji psychotropowych grupy II-P oraz 1g. amfetaminy zaliczanej do substancji psychotropowych I-P, tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wykazała sprawstwo i winę Adama Wiśniewskiego w zakresie zarzucanego mu czynu. Przestępstwo z art. 62 ust. 1 cyt. ustawy polega na posiadaniu narkotyków. Posiadanie jest stanem polegającym na faktycznym władztwie nad rzeczą, nie jest jednakże utożsamiane z posiadaniem i dzierżeniem w rozumieniu przepisów prawa cywilnego. W doktrynie podkreśla się, iż w prawie karnym "posiadanie" - jako znamię czasownikowe typu czynu zabronionego - występuje w powszechnym znaczeniu "mieć" (Andrzej Zoll, Kodeks karny. część ogólna. Komentarz, Zakamycze 2004). Posiadaniem jest zatem każde, niezależne od czasu trwania, a zatem choćby krótkotrwałe faktyczne władztwo nad rzeczą. W tym miejscu jednak należy przypomnieć o treści tezy jednego z orzeczeń Sądu Najwyższego zgodnie z którą "dysponowanie środkiem odurzającym lub substancją psychotropową związane z ich zażywaniem albo z zamiarem niezwłocznego zażycia przez osobę dysponującą nimi, nie jest ich posiadaniem w rozumieniu art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii" (wyrok SN z dnia 17 maja 2007 r., sygn. akt III KK 387/06, OSNwSK 2007/1/1384). Dla wypełnienia znamion zarzuconego oskarżonemu przestępstwa wystarczające jest więc zaistnienie stanu, w którym sprawca - choćby przez krótki okres czasu - roztacza swoje faktyczne władztwo nad substancją zaliczaną przez ustawę do narkotyków, z wyłączeniem rzecz jasna sytuacji zacytowanej z tezy orzeczenia Sądu Najwyższego. Z punktu widzenia prawnokarnej oceny zachowania oskarżonego nie ma więc znaczenia okres czasu, w jakim roztaczał on władztwo nad narkotykami. Dla przypisania sprawcy czynu z art. 62 ust. ww. ustawy wystarczająca jest bowiem - obok stwierdzenia obiektywnej przesłanki w postaci faktycznego władztwa nad narkotykami - dodatkowa przesłanka w postaci świadomości sprawcy co do tego, iż znajduje się on w posiadaniu narkotyków. Oskarżony Adam Wiśniewski swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W dniu 10 maja 2023 r. wbrew przepisom ustawy oskarżony posiadał przy sobie substancje psychotropowe w postaci dwóch tabletek MDMA, w tym jednej rozkruszonej o łącznej wadze 0.5 g. oraz amfetaminę w ilości 1g. Okoliczności w jakich funkcjonariusze Policji znaleźli u oskarżonego substancje psychotropowe wskazują jednoznacznie, że ich posiadaczem, a co więcej ich właścicielem był Adam Wiśniewski. Miał on również pełną świadomość znaczenia posiadanych substancji, sam bowiem przyznał przed funkcjonariuszami, iż jest to MDMA oraz amfetamina. Z kolei należy wykluczyć sytuację, w której dysponowanie przez Adama Wiśniewskiego substancjami psychotropowymi związane było z ich zażywaniem albo z zamiarem niezwłocznego ich zażycia przez oskarżonego. Adam Wiśniewski wskazał bowiem, iż narkotyki nabył w dyskotece "Metropolis", a w chwili zatrzymania przez funkcjonariuszy Policji znajdował się w aucie przed dyskoteką, stąd też od kupna do ich ujawnienia upłynęło co najmniej kilka, jak nie kilkanaście minut podczas, których oskarżony ich nie zażywał. Nadto posiadał przy sobie taką ilość narkotyków (łącznie 10 dawek), iż nie mógł obejmować swym zamiarem ich niezwłoczne zażycie. Reasumując Adam Wiśniewski wypełnił swym zachowaniem wszystkie znamiona zarzucanego mu przez oskarżyciela publicznego przestępstwa. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd zważył, co następuje: Rozważając przez pryzmat dyrektyw z art. 53 k.k. kwestię wymiaru kary Sąd orzekł karę za przypisane oskarżonemu przestępstwo według swego uznania w granicach określonych ustawą, biorąc pod uwagę cele prewencji indywidualnej i generalnej, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu. Tak orzeczona kara jest słuszna i sprawiedliwa stanowiąc równocześnie stosowne zadośćuczynienie społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Podstawowym kryterium orzekania kary w ramach prewencji indywidualnej jest przede wszystkim osobowość sprawcy, a w szczególności stopień jego zawinienia, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu a także relacja między charakterem popełnionego przez niego czynu a potrzebami w zakresie świadomości prawnej społeczeństwa. Uznając oskarżonego Adama Wiśniewskiego za winnego przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani z dnia 29 lipca 2005 r. Sąd na podstawie art. 62 ust. 1 cyt. ustawy wymierzył mu sześć (6) miesięcy pozbawienia wolności. Odnosząc się do wymiaru orzeczonej oskarżonemu kary, Sąd uwzględnił jako okoliczność łagodzącą fakt, że oskarżony przyznawał się od samego początku postępowania karnego do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyraził żal z faktu jego dokonania. Natomiast jako okoliczność obciążającą Sąd wziął pod uwagę uprzednią wielokrotną karalność sądową za przestępstwa, wprawdzie nie były to przestępstwa podobne do czynu będącego przedmiotem niniejszego postępowania, ale fakt bogatej przeszłości przestępczej oskarżonego, ujmując to obrazowo - mieszczącej się na trzech stronach karty karnej, musiał wpłynąć na wymiar kary i to w sposób obciążający. Nadto posiadaną przez oskarżonego ilość substancji psychotropowej należało uznać za niemałą, albowiem stanowiła ona co najmniej 10 jednorazowych dawek. Orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, Sąd rozważał również możliwość warunkowego zawieszenia tej kary, jako że spełniona została przesłanka formalna do zawieszenia jej wykonania, wyrażająca się 1 karą pozbawienia wolności. Podstawową przesłanką skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności jest prawdopodobieństwo graniczące wręcz z pewnością, że oskarżony pomimo zawieszenia wykonania kary nie powróci więcej na drogę przestępstwa. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie na niekorzyść sprawcy przemawia jednak fakt, iż Adam Wiśniewski był uprzednio, aż trzykrotnie karany sądownie za popełnienie przestępstw. Według Sądu ta okoliczność, aż nadto wyraźnie zaprzecza przyjęciu pozytywnej prognozy, iż oskarżony nie dopuści się ponownie popełnienia przestępstwa. Wskazać również należy, że oskarżony w przeszłości, obdarzony zaufaniem Sądu, korzystał z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary, a mimo to powracał na ścieżkę popełnianych przestępstw. W związku z tym Sąd stwierdzając brak pozytywnej prognozy, nie zastosował wobec oskarżonego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Ponadto w ocenie Sądu kara mieszcząca się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia (przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3) będzie dostatecznym środkiem, aby z jednej strony stanowiła sprawiedliwą odpłatę za popełniony przez oskarżonego czyn, a z drugiej strony spełniła swój cel zapobiegawczy i wychowawczy. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisów powołanych w pkt 2 wyroku. Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku ich ponoszenia, mając na względzie sytuację majątkową oskarżonego i fakt, że aktualnie przebywa on w Zakładzie Karnym w Warszawie Białołęce, odbywając karę pozbawienia wolności.

Anna Kowalska

Zarządzenie:

1. Notować w kontrolce uzasadnień,

2. Odpis wyroku z uzasadnieniem i pouczeniem doręczyć oskarżonemu,

3. Za 7 dni od doręczenia lub z apelacją.

Warszawa, dnia 25 sierpnia 2023 r.

Anna Kowalska