Wyrok Sądu Rejonowego

Sygn. akt II K 123/23                                      dnia 24 maja 2024 r.

WYROK

w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Sąd Rejonowy w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej 100 w Warszawie w Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący: Anna Kowalska Protokolant: Jan Nowak Przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa-Śródmieście - Maria Wiśniewska

po rozpoznaniu dnia 15 kwietnia 2024 r. i dnia 24 maja 2024 r. sprawy: Adam Zieliński urodzonego dnia 12 marca 1980 r. w Krakowie, syna Jana i Marii z d. Nowak

oskarżonego o to, że: w dniu 5 stycznia 2023 r. w Warszawie, w ciągu 3 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, działając, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Bank PKO BP S.A. z siedzibą w Warszawie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 15 000 zł, za pomocą wprowadzenia pracowników firmy Kredyty Chwilówki Sp. z o.o. Jana Kowalskiego mieszczącej się w Warszawie, przy ul. Nowogrodzkiej 5, w błąd co do swego zamiaru wywiązania się ze zobowiązań zaciągniętych przez niego w wyniku zawarcia umowy kredytu nr 123456789 na kwotę 15 000 zł. z ww. bankiem, w ten sposób, że przedłożył przy zawieraniu tej umowy sfałszowane zaświadczenie o zarobkach w firmie "Zakład Stolarski" Jana Nowaka, Warszawa, ul. Krucza 1, co doprowadziło do wypłacenia w/w kwoty pieniędzy na szkodę Bank PKO BP S.A. z siedzibą w Warszawie, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

1. Oskarżonego uznaje za winnego zarzucanego mu czynu popełnionego w sposób opisany    powyżej, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w    zw. z art. 64 § 1 k.k. i za ten występek na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.    wymierza mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązuje oskarżonego do naprawienia w całości szkody    wyrządzonej przestępstwem opisanym wyżej przez zapłatę 15 000 zł. (piętnaście tysięcy złotych) na rzecz Bank PKO BP S.A.    z siedzibą w Warszawie. 3. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 2005 roku    o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. nr 90, poz. 594)    zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych w kwocie    300 złotych i wymierza mu 100 złotych opłaty.

Anna Kowalska

UZASADNIENIE

W sprawie przeciwko Adamowi Zielińskiemu Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny. Małżeństwo Jan i Maria Kowalscy prowadzili w Warszawie przy ul. Grójeckiej 15 firmę "Meble Kowalscy" oraz w Krakowie przy ul. Floriańskiej 10 sklep z wyrobami meblarskimi i tapicerskimi. Oferowali oni sprzedaż towarów w systemie sprzedaży ratalnej, kredytowanej przez Kredyty Chwilówki Sp. z o.o. W dniu 2 stycznia 2023 roku, po uprzednim wybraniu mebli i zestawu wypoczynkowego w sklepie w Krakowie, oskarżony Adam Zieliński udał się do siedziby w/w Kredyty Chwilówki Sp. z o.o. w Warszawie, by tam zawrzeć umowę o kredyt w celu zakupu ratalnego wybranych wcześniej towarów. Oskarżony uwiarygodniając swoją tożsamość przedłożył Janowi Kowalskiemu, który był upoważniony przez Kredyty Chwilówki Sp. z o.o. do zawierania umów o kredyt, dokumenty w postaci dowodu osobistego o nr ABC123456 oraz książeczkę wojskową o nr DEF789012. Nadto Adam Zieliński przedłożył sfałszowane zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach, zgodnie z treścią którego miał być on zatrudniony na stanowisku kierowcy w firmie Zakład Stolarski od 1 stycznia 2020 r. i otrzymywać z tego tytułu przeciętne miesięczne wynagrodzenie, wynoszące 4 000 zł. netto. Zaświadczenie zostało opatrzone datą 30 grudnia 2022 r., jak również odbiciami tuszowymi pieczątek przedsiębiorstwa i jego właściciela - Jana Nowaka, a nadto podpisem o treści "Nowak". Po wprowadzeniu danych oskarżonego do systemu bankowego i wyrażeniu akceptacji przez bank, oskarżony, czyniąc na każdej ze stron egzemplarza umowy podpis o treści "Adam Zieliński", zawarł umowę o kredyt nr 123456789, opiewającą na kwotę 15 000 złotych. Zgodnie z postanowieniami umowy oskarżony był zobowiązany do spłaty zaciągniętego zadłużenia w 24 miesięcznych ratach, począwszy od 1 lutego 2023 r. Na poczet ww. kwoty nie wpłacono jakiejkolwiek sumy pieniężnej.

Oskarżony Adam Zieliński w okresie od 1 stycznia 2018 r. do 1 lipca 2018 r. i od 1 stycznia 2019 r. do 1 lipca 2019 r. i od 1 stycznia 2020 r. do 1 lipca 2020 r. odbywał karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Krakowie z dnia 15 grudnia 2017 r. o sygn. akt II K 456/17 za popełnienie przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. oraz przestępstwa z art. 286 § 1 k.k.

Oskarżony Adam Zieliński ma obecnie 44 lata. Posiada wykształcenie zasadnicze zawodowe. Jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z prac dorywczych i osiągającą z tego tytułu dochód, w deklarowanej wysokości 1 500 zł. netto miesięcznie. Jest kawalerem nie posiadającym nikogo na utrzymaniu. Oskarżony był dotychczas dwukrotnie karany sądownie za przestępstwa, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu. Nie przebywał w zakładzie karnym.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:    * zeznań świadków:        - Marii Kowalskiej (k. 10),        - Jana Kowalskiego (k. 20),        - Piotra Wiśniewskiego (k. 30),    * na podstawie dokumentów zgromadzonych i ujawnionych w sprawie w postaci:      zawiadomienia o fakcie popełnienia przestępstwa (k. 1), oryginału umowy      kredytowej nr 123456789 z dnia 5 stycznia 2023 r. (k. 5), kserokopii      zaświadczenia o zarobkach w Zakład Stolarski (k. 7), wyciąg z REGON dot.      Zakład Stolarski (k. 9), dane z Centralnej Ewidencji Ludności dot. Adama      Zielińskiego (k. 11), protokół pobrania materiału porównawczego od Adama      Zielińskiego wraz z załącznikiem (k. 13), protokół pobrania materiału      porównawczego od Marii Kowalskiej wraz z załącznikiem (k. 15), protokół      pobrania materiału porównawczego od Jana Kowalskiego wraz z załącznikiem (k.      17), opinii z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów (k. 19), pismo      z Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy (k. 21), dane z KRS (k. 23), karta karna (k.      25), odpis wyroku Sądu Rejonowego w Krakowie z dnia 15 grudnia 2017 r. o sygn. II K 456/17      wraz z danymi o odbyciu kary (k. 27).

Oskarżony Adam Zieliński będąc dwukrotnie przesłuchiwany w charakterze podejrzanego w toku postępowania przygotowawczego, w dniu 10 marca 2023 r. i 15 marca 2023 r. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Ponadto, korzystając z przysługującego mu prawa, odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na zadawane pytania. W celu weryfikacji, czy podpis na załączonej do akt umowie kredytowej (k. 5 akt) o treści "Adam Zieliński" został nakreślony przez oskarżonego, pobrano od niego materiał porównawczy w postaci wzorów jego podpisu. Na etapie postępowania sądowego oskarżony przyznał się do dokonania zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania Sądu i Prokuratora. Nie potrafił wytłumaczyć, dlaczego początkowo nie przyznawał się do stawianego zarzutu, a następnie do niego się przyznał. Z uwagi na fakt, iż oskarżony nie podawał szczegółów odczytano mu wyjaśnienia złożone przez niego w postępowaniu przygotowawczym, które podtrzymał jako zgodne z prawdą. Mając na uwadze zebrane w toku postępowania materiały dowodowe, a w szczególności oryginał umowy o kredyt z dnia 5 stycznia 2023 r. oraz opinię kryminalistyczną z zakresu badań dokumentów przyznanie oskarżonego do sprawstwa zarzucanego mu czynu nie budzi wątpliwości. Biegły jednoznacznie wskazał, dysponując materiałem dowodowym (umową o kredyt) oraz materiałem porównawczym w postaci wzorów pisma Adama Zielińskiego, iż podpisy pod przedmiotową umową nakreślił oskarżony. Brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań świadka Marii Kowalskiej, która jest właścicielką Meble Kowalscy, zlokalizowanej w Warszawie przy ul. Grójeckiej 15. Świadek będąc dwukrotnie przesłuchiwana w postępowaniu przygotowawczym zeznała, iż ma zawartą umowę z bankiem Kredyty Chwilówki Sp. z o.o. na sprzedaż mebli w systemie kredytowym - ratalnym. Sprzedaż produktów meblowych odbywa się zarówno w siedzibie zakładu, tj. w Warszawie jak i w sklepie znajdującym się w Krakowie przy ul. Floriańskiej 10. Maria Kowalska nie potrafiła podać szczegółów dotyczących zawarcia umowy z dnia 5 stycznia 2023 r., gdyż takiej sytuacji nie pamiętała i jak sama podkreśliła nie posiada żadnych dokumentów związanych z zawarciem w/w umowy, gdyż praktyką było, że następnego dnia po dokonaniu transakcji sprzedaży wyrobów meblarskich, przyjeżdżał kurier z banku i zabierał dokumenty związane z kredytem, a w Meble Kowalscy pozostawała wyłącznie faktura, dokumentująca sprzedaż towaru. Maria Kowalska zeznała, iż nie zna osoby o nazwisku Adam Zieliński. Dodała również, że przed każdorazową sprzedażą ratalną skrupulatnie sprawdzana jest zgodność osoby kupującej z przedkładanym przez nią dowodem osobistym. Ponadto na żądanie poszczególnych banków klient musi przedłożyć drugi dowód tożsamości oraz zaświadczenie lub oświadczenie o zarobkach. Następnie po uzyskaniu niezbędnych danych od klienta wprowadzane są one do systemu bankowego i po akceptacji przez bank sporządza się dwa egzemplarze umowy, które kredytobiorca podpisuje. Na końcu wydawany jest towar. Od świadka pobrano również materiał porównawczy niezbędny do przeprowadzenia badań z zakresu pisma ręcznego. W toku postępowania sądowego świadek podtrzymała wyżej opisane zeznania jako zgodne z prawdą. W toku postępowania przygotowawczego przesłuchano również w charakterze świadka męża Marii Kowalskiej - Jana Kowalskiego. Świadek zeznał, iż posiada upoważnienia do podpisywania w imieniu różnych banków umów kredytowych na zakup mebli z Meble Kowalscy Marii Kowalskiej, w tym także do podpisywania umów kredytowych z Kredyty Chwilówki Sp. z o.o. Świadek, po okazaniu mu umowy kredytowej, zawartej w dniu 5 stycznia 2023 r. potwierdził, iż działając w imieniu banku złożył pod nią własnoręcznie podpis. Podał również, iż umowa została zawarta w miejscowości Warszawa, mimo iż do zakupu mebli doszło w Krakowie, gdyż klient twierdził, że pracuje w Warszawie i będzie mu wygodniej dojechać do Warszawy i podpisać umowę. Umowa została podpisana przez klienta w jego obecności. Na koniec świadek zaprzeczył, kiedykolwiek miał podpisywać się na umowie za klientów. Podobnie jak to miało miejsce w przypadku żony świadka pobrano również od Jana Kowalskiego materiał porównawczy niezbędny do przeprowadzenia badań z zakresu pisma ręcznego. Oceniając zeznania świadków Jan i Maria Kowalscy Sąd, stwierdził, iż przebieg przeprowadzonego postępowania nie dowiódł tego, iżby świadkowie zeznając w sposób opisany wyżej, mówili nieprawdę. Zeznania te są jasne, logiczne, pozbawione wewnętrznych sprzeczności i tworzą z pozostałym uznanym za wiarygodny materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie spójną całość. Co więcej zdaniem Sądu świadkowie, jako osoby obce w stosunku do oskarżonego, jak również działaniem Adama Zielińskiego nie poszkodowane, nie miały żadnego interesu w tym, aby składać fałszywe zeznania i przez to narażać się na odpowiedzialność karną. W związku z powyższym Sąd nie miał podstaw do podważenia wiarygodności ich zeznań. Podobnie Sąd obdarzył walorem wiarygodności i prawdziwości zeznania świadka Piotra Wiśniewskiego, który jako osoba zatrudniona w Banku PKO BP S.A. i reprezentująca podmiot pokrzywdzony, wskazał iż w dniu 5 stycznia 2023 r. mężczyzna podający się za Adama Zielińskiego, zam. Kraków, przedkładając dowód osobisty o nr ABC123456 oraz zaświadczenie, bądź deklaracje o osiąganych dochodach w firmie "Zakład Stolarski Warszawa" w Warszawie, zawarł umowę kredytową nr 123456789 na zakup mebli o wartości 15 000 zł., na co bank udzielił kredytu w kwocie 15 000 zł. na okres 24 miesięcznych rat. Świadek wskazał również, iż do chwili przesłuchania nie dokonano na poczet rat żadnej wpłaty, mimo iż spłata powinna rozpocząć się w miesiąc po dacie zawarcia umowy. Ponadto Piotr Wiśniewski podkreślił, że kredytobiorca zobowiązany jest, do chwili spłaty całego kredytu, nie rozporządzać zakupionym towarem. Świadek mimo, iż nie był obecny przy zawieraniu umowy sprzedaży ratalnej, kredytowanej przez Kredyty Chwilówki Sp. z o.o., wiernie przedstawił najistotniejsze postanowienia zawartej w dniu 5 stycznia 2023 r. umowy. Wyżej opisane zeznania w pełni korelują z treścią zabezpieczonego w sprawie dowodu rzeczowego w postaci przedmiotowej umowy z dnia 5 stycznia 2023 r., dlatego też, jak wskazano na wstępie, Sąd uznał zeznania Piotra Wiśniewskiego za w pełni wiarygodne. Sąd chciałby już tylko na marginesie wskazać, iż w toku postępowania przygotowawczego przesłuchano w charakterze świadka Tomasza Malinowskiego, który zeznał na okoliczność popełnienia przestępstwa oszustwa, które jednak nie zostało objęte przez oskarżyciela publicznego aktem oskarżenia w niniejszej sprawie. Stąd też zeznania tegoż świadka nie okazały się przydatne do ustalenia, w jakimkolwiek stopniu, stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, a w konsekwencji nie było podstaw do badania jego wiarygodności. Z kolei cennym źródłem dowodowym stała się opinia z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów. Opinię wydano na podstawie zebranego materiału dowodowego w postaci: podpisów o treści "Adam Zieliński", umieszczonych na umowie nr 123456789 zawartej w dniu 5 stycznia 2023 r. pomiędzy Kredyty Chwilówki Sp. z o.o. a Adamem Zielińskim, oraz pisma ręcznego i podpisów umieszczonych na zaświadczeniu o zarobkach wystawionym na nazwisko Adam Zieliński i sygnowanego podpisem o treści "Nowak" i pieczątką. Jako materiał porównawczy posłużyły zapisy pisma ręcznego oskarżonego Adama Zielińskiego, świadka Marii Kowalskiej i świadka Jana Kowalskiego. Zgodnie z wnioskami niniejszej umowy podpisy na umowie z dnia 5 stycznia 2023 r. o treści "Adam Zieliński" zostały nakreślone przez oskarżonego Adama Zielińskiego. Natomiast pismo ręczne i podpisy o treści "Nowak" umieszczone na zaświadczeniu o zarobkach wystawionego na Adama Zielińskiego nie zostały nakreślone przez żadną z osób, których wzory pisma załączono do badań jako materiał porównawczy. Wyżej wskazane wnioski opinii należało uznać za trafne albowiem zostały one w sposób przekonywujący uzasadnione, w sposób świadczący o profesjonalizmie ich autora. Ponadto opinia nie zawiera błędów formalnych, ani merytorycznych. Jest opinią sporządzoną w sposób wnikliwy, jasny i pełny, wewnętrznie spójną oraz pozbawioną jakichkolwiek uchybień logicznych w swej treści. Niezmiernie przydatnymi do ustalenia stanu faktycznego okazały się również dokumenty w postaci informacji z Centralnej Ewidencji Ludności, zgodnie z treścią, której Jan Nowak (właściciel firmy Zakład Stolarski, mający jak wskazano w sfałszowanym zaświadczeniu o zarobkach, potwierdzić w dniu 30 grudnia 2022 r. zatrudnienie i wysokość zarobków oskarżonego) zmarł w dniu 1 stycznia 2022 r. Ponadto cennym dowodem okazała się informacja z Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy, zgodnie z którą na ul. Kruczej 1 w Warszawie nie mieści się i nie mieściła się siedziba przedsiębiorstwa Zakład Stolarski. Oceniając powyższe i pozostałe dowody wynikające z dokumentów ujawnionych w sprawie, Sąd stwierdził, że strony nie kwestionowały tych dokumentów, nie zaszły też żadne inne okoliczności mogące podważyć autentyczność tych dokumentów jak i prawdziwość treści w nich zawartych. Wobec tego Sąd uznał dowody wynikające z tych dokumentów za zgodne z prawdą i dał im wiarę.

Sąd zważył, co następuje:

Adam Zieliński został oskarżony o to, że w dniu 5 stycznia 2023 r. w Warszawie, w ciągu 3 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, działając, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Bank PKO BP S.A. z siedzibą w Warszawie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 15 000 zł, za pomocą wprowadzenia pracowników firmy Kredyty Chwilówki Sp. z o.o. Jana Kowalskiego mieszczącej się w Warszawie, przy ul. Nowogrodzkiej 5, w błąd co do swego zamiaru wywiązania się ze zobowiązań zaciągniętych przez niego w wyniku zawarcia umowy kredytu nr 123456789 na kwotę 15 000 zł. z ww. bankiem, w ten sposób, że przedłożył przy zawieraniu tej umowy sfałszowane zaświadczenie o zarobkach w firmie "Zakład Stolarski" Jana Nowaka, Warszawa, ul. Krucza 1, co doprowadziło do wypłacenia w/w kwoty pieniędzy na szkodę Banku PKO BP S.A. z siedzibą w Warszawie. Zachowanie to zdaniem oskarżyciela publicznego wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Celowym jest w tym miejscu wskazanie, iż stosownie do art. 286 § 1 k.k. odpowiada za oszustwo ten, który w "celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania." Wprowadzenie w błąd oznacza, że sprawca swoimi podstępnymi zabiegami doprowadza inną osobę do mylnego wyobrażenia o rzeczywistym stanie rzeczy. Przy czym Kodeks karny nie określa sposobów wprowadzenia w błąd innej osoby, może to być osiągnięte przez sprawcę słowami, pismem, a nawet gestem. Istotne jest w tym zakresie to, że wynikiem działań sprawcy podjętych w celu wprowadzenia w błąd pokrzywdzonego jest doprowadzenie go do tego, że wyobraża on sobie, że rzeczywisty stan rzeczy jest taki, jak przedstawia mu sprawca, podczas gdy obiektywna rzeczywistość jest całkowicie lub w istotnym stopniu inna. Ponadto istotnym elementem przestępstwa oszustwa jest dobrowolność rozporządzenia mieniem przez osobę pokrzywdzoną na rzecz sprawcy. Przy czym brak należytej ostrożności pokrzywdzonego, a nawet jego lekkomyślność nie ma żadnego znaczenia dla bytu przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. Ponadto należy wskazać, iż zarzucane oskarżonemu przestępstwo oszustwa jest przestępstwem kierunkowym, gdzie działania sprawcy podejmowane są w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Dla przypisania oskarżonemu przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. konieczne jest wykazanie, iż oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim jego popełnienia, a w dodatku zamiar bezpośredni sprawcy powinien obejmować zarówno cel (korzyść majątkową), jak również sposób działania sprawcy, przy czym oba wskazane elementy powinny być objęte świadomością sprawcy. Uznając oskarżonego winnym popełnionego czynu jego zachowanie zakwalifikowano kumulatywnie z art. 286 § 1 k.k. i z art. 297 § 1 k.k. Stąd w tym miejscu zasadnym jest wskazanie, iż art. 297 § 1 k.k. penalizuje zachowanie każdego "kto, w celu uzyskania dla siebie lub kogo innego, od banku lub jednostki organizacyjnej prowadzącej podobną działalność gospodarczą na podstawie ustawy albo od organu lub instytucji dysponujących środkami publicznymi - kredytu, pożyczki pieniężnej, poręczenia, gwarancji, akredytywy, dotacji, subwencji, potwierdzenia przez bank zobowiązania wynikającego z poręczenia lub z gwarancji lub podobnego świadczenia pieniężnego na określony cel gospodarczy, elektronicznego instrumentu płatniczego lub zamówienia publicznego, przedkłada podrobiony, przerobiony, poświadczający nieprawdę albo nierzetelny dokument albo nierzetelne, pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, instrumentu płatniczego lub zamówienia publicznego". W ujęciu wyżej wskazanego przepisu przestępstwo oszustwa kredytowego jest (podobnie jak wskazano wyżej, przy przestępstwie oszustwa z art. 286 § 1 k.k.) przestępstwem umyślnym o charakterze kierunkowym (wyrok SN z dnia 15 stycznia 2015 r., IV KK 362/14, OSNKW 2015/1/10; postanowienie SN z dnia 17 grudnia 2014 r., IV KK 405/14, OSNKW 2015/1/4). Sprawca musi bowiem wiedzieć, że przedkłada fałszywe lub poświadczające nieprawdę dokumenty, lub składa nierzetelne pisemne oświadczenie w celu uzyskania pożyczki bankowej, kredytu lub innego świadczenia, elektronicznego instrumentu płatniczego albo zamówienia publicznego. Z kolei pojęcie dokumentu interpretować należy zgodnie z definicją zawartą w art. 115 § 14, natomiast oświadczenia nierzetelne to wszelkie wypowiedzi zawarte na piśmie, sporządzonym własnoręcznie przez sprawcę lub przez inną osobę, lecz przedkładane przez sprawcę w toku postępowania oświadczenia zawierające informacje nieprawdziwe lub niepełne, jak i takie, któr