Wyrok Sądu Rejonowego

I C 1234/22 15.05.2023

WYROK

w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Sąd Rejonowy w Krakowie, I C 1234/22

w składzie:

Przewodniczący: Anna Kowalska

Protokolant: Jan Nowak

po rozpoznaniu w dniu 15.05.2023 w Krakowie

na rozprawie

sprawy z powództwa Energetyczne Centrum S.A. z siedzibą w Warszawie

przeciwko Maria Wiśniewska

o zapłatę 1200 zł

1. Oddala powództwo.

2. Obciąża powoda kosztami procesu w zakresie poniesionym.

Anna Kowalska

I C 1234/22 15.05.2023

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 12.01.2023 powód Energetyczne Centrum S.A. z siedzibą w Warszawie, wniósł o zasądzenie od pozwanej Maria Wiśniewska kwoty 1200 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 800 zł za okres od dnia 01.10.2022 do dnia zapłaty, od kwoty 200 zł za okres od dnia 15.11.2022 do dnia zapłaty oraz od kwoty 200 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód podał, że pozwana korzysta z lokalu położonego w Krakowie przy ul. Kwiatowej 12/4 po zmarłym Piotrze Wiśniewskim, będącym stroną umowy sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji z dnia 05.07.2020 o nr ECS/2020/789. Pozwana pobierała energię elektryczną w powyżej wskazanym lokalu za pośrednictwem zainstalowanych w ramach umowy z poprzednim lokatorem urządzeń służących do poboru energii elektrycznej. Zdaniem powoda powyższe okoliczności uzasadniają wniosek, iż strony łączyła umowa sprzedaży energii oraz świadczenia usług przesyłowych zawarta w sposób dorozumiany. Na podstawie ww. umów powód wystawił fakturę VAT nr FV/2022/123 na kwotę 1000 zł, z której powód dochodzi kwoty w wysokości 800 zł oraz fakturę VAT nr FV/2022/456 na kwotę 400 zł, na którą składają się kwota w wysokości 200 zł stanowiąca zaliczkę na okres rozliczeniowy objęty niniejszą fakturą oraz kwota w wysokości 200 zł. Pozwana nie uregulowała dochodzonych pozwem należności.

W dniu 20.01.2023 został wydany nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.

Sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty złożyła pozwana skarżąc go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa oraz o zwrot kosztów procesu według norm przepisanych. Pozwana podniosła, iż nie jest stroną w sporze albowiem poinformowała tylko powoda o zgonie Piotra Wiśniewskiego. W uzasadnieniu pozwana wskazała, iż w 2018 roku otrzymała rozwód z Piotrem Wiśniewskim. Pozwana nie mieszkała z byłym mężem i po jego śmierci również nie miała dostępu do jego mieszkania. Piotr Wiśniewski mieszkał z konkubiną Anną Nowak, która po jego śmierci nadal korzystała z mieszkania tzn. do czasu gdy Energetyczne Centrum S.A. dostarczała energię elektryczną. Pozwana otrzymywała wezwania ale w Energetyczne Centrum S.A. została poinformowana, żeby je ignorować bo jej nie dotyczą.

Pismem z dnia 15.02.2023 powód podniósł, iż pozwana nie przedłożyła żadnych dowodów na okoliczność, że nie jest już żoną zmarłego Piotra Wiśniewskiego, a tym samym nie dowiodła, iż nie obciążały ją zobowiązania wynikające z umowy. Ponadto pozwana zgłosiła powodowi informację o śmierci męża i podała swój adres do doręczeń jako nowego odbiorcy energii elektrycznej. Dopiero w marcu 2023 roku pozwana złożyła ustnie powodowi oświadczenie o rozwiązaniu umowy z pozwanym. Tym samym, w przekonaniu powoda, pozwana wstąpiła w stosunek umowny z powodem zobowiązując się do regulowania należności wynikających z umowy łączącej ją z powodem.

Pismem z dnia 01.03.2023 pozwana wskazała, iż w sprzeciwie od nakazu zapłaty podała, gdzie znajdują się wskazane przez nią dowody. Ponadto z załączonej do akt sprawy kopii aktu zgonu Piotra Wiśniewskiego wynikało, że był rozwiedziony. Pozwana podała, iż zgłosiła powodowi fakt zgonu byłego męża, żeby osoba korzystająca z mieszkania po jego śmierci nie mogła pobierać energii elektrycznej albowiem istniała obawa, iż nie zostaną uregulowane zaległości. W ocenie pozwanej absurdalne jest twierdzenie powoda, iż osoba, która zgłosi fakt zgonu np. do banku wstępuje w stosunek umowny i jest zobowiązana do spłaty kredytu.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 05.07.2020 pomiędzy Piotrem Wiśniewskim a powodem Energetyczne Centrum S.A. została zawarta umowa nr ECS/2020/789 sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji. Na podstawie tej umowy powód zobowiązał się dostarczać odbiorcy energię elektryczną do mieszkania położonego w Krakowie przy ul. Kwiatowej 12/4, natomiast odbiorca zobowiązał się do zakupu i odbioru energii we wskazanym obiekcie.

(bezsporne, nadto dowód: umowa nr ECS/2020/789 - k. 5)

W wykonaniu przedmiotowej umowy powód dostarczał odbiorcy na wyżej wskazany adres energię elektryczną, z tytułu czego wystawił pozwanemu fakturę VAT nr FV/2022/123 na kwotę 1000 zł z tytułu należności głównej za okres od dnia 01.08.2022 do dnia 30.09.2022 oraz na kwotę 50 zł z tytułu odsetek, a także na kwotę 400 zł z tytułu należności głównej za okres od dnia 01.10.2022 do dnia 31.10.2022.

(bezsporne, nadto dowód: faktura VAT nr FV/2022/123 - k. 7)

W 2018 roku Sąd Okręgowy w Krakowie orzekł rozwód Piotra Wiśniewskiego i pozwanej Marii Wiśniewskiej. Po rozwodzie Piotr Wiśniewski kupił powyżej wskazane mieszkanie, gdzie mieszkał wraz z konkubiną Anną Nowak. Pozwana nigdy tam nie mieszkała, ani nawet nie była w środku.

(dowód: zeznania pozwanej - k. 25 akt sprawy o sygn. I C 1234/22, odpis skrócony aktu zgonu Piotra Wiśniewskiego - k. 10)

Piotr Wiśniewski zmarł w dniu 15.11.2022. Po jego śmierci z mieszkania korzystała konkubina Anna Nowak do momentu zdjęcia licznika energii elektrycznej przez pracowników powoda, co nastąpiło w dniu 20.12.2022. Spadkobiercami Piotra Wiśniewskiego byli jego synowie Jan Wiśniewski i Tomasz Wiśniewski. W momencie zgonu Piotra Wiśniewskiego spadkobiercy nie mieli dostępu do mieszkania. W styczniu 2023 roku na adres syna pozwanej konkubina przesłała listem poleconym klucze do mieszkania. Obecnie mieszkanie stoi puste w oczekiwaniu na postępowanie w przedmiocie działu spadku.

(dowód: odpis skrócony aktu zgonu Piotra Wiśniewskiego - k. 10, zeznania pozwanej Marii Wiśniewskiej - k. 25 akt sprawy o sygn. I C 1234/22 - k. 25)

W dniu 18.11.2022 pozwana zgłosiła zgon byłego męża Piotra Wiśniewskiego oraz poinformowała, iż jest dwóch spadkobierców i toczy się postępowanie spadkowe. Pozwana podała również swój adres do korespondencji. Pozwana nie złożyła oświadczenia o rozwiązaniu umowy, ani nie zobowiązała się do zapłaty należności z licznika energii elektrycznej pobranej w powyżej wskazanym mieszkaniu. Pozwana nie wniosła również o zdjęcie licznika. Od tego momentu Energetyczne Centrum S.A. przesyłała wezwania do zapłaty na adres pozwanej sądząc, iż jest ona zobowiązana do zapłaty zaległych należności.

(dowód: zeznania świadka Adam Kowalski - k. 30 akt sprawy o sygn. I C 1234/22, zeznania świadka Ewa Nowak - k. 35 akt sprawy o sygn. I C 1234/22)

Powyższy stan faktyczny w przeważającej mierze nie był przedmiotem sporu, został ustalony na podstawie wiarygodnych w całości zeznań świadków Adam Kowalski i Ewa Nowak oraz pozwanej Marii Wiśniewskiej, a także powołanych wyżej dokumentów. Sąd dał wiarę zeznaniom Adam Kowalski albowiem z pewnością były prawdziwe, spójne i korespondowały z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym. Jednakże Sąd uznał za nielogiczny i sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego sposób rozumowania przyjęty przez świadka w zakresie uznania, iż pozwana zobowiązała się do zapłaty należności z licznika energii elektrycznej zużytej w mieszkaniu jej byłego męża, skoro w przekazanej świadkowi notatce nie było takiego zapisu. Podobnie zeznania świadka Ewa Nowak były wiarygodne, lecz sposób rozumowania w zakresie przyjęcia, iż pozwana poprzez podanie swojego adresu do korespondencji przejęła na siebie zobowiązania męża jest nielogiczny. Sąd dał wiarę w całości zeznaniom pozwanej, gdyż były logiczne, spójne i korespondowały z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym.

Dokumentom zgromadzonym w aktach sprawy, Sąd dał wiarę w pełni, albowiem strony nie kwestionowały ich autentyczności czy wiarygodności, a Sąd nie znalazł podstaw by to czynić z urzędu.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo było bezzasadne.

Zgodnie z art. 535 k.c. przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Natomiast w myśl art. 555 k.c. przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio do sprzedaży energii oraz do sprzedaży praw.

Powód podniósł, iż stronę powodową i pozwaną łączyła umowa sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji do mieszkania położonego w Krakowie przy ul. Kwiatowej 12/4. Swoje twierdzenia powód wywiódł z faktu, iż pozwana poinformowała powoda o śmierci jej byłego męża oraz podała swój adres do doręczeń.

Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego należy stwierdzić, iż pozwana Maria Wiśniewska nigdy nie była stroną umowy sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług dystrybucji do mieszkania położonego w Krakowie przy ul. Kwiatowej 12/4. Powyższa umowa została zawarta przez Piotra Wiśniewskiego, który po rozwodzie z pozwaną kupił dla siebie nowe mieszkanie i mieszkał w nim wraz z konkubiną aż do swojej śmierci.

Należy zważyć, iż zgodnie z zasadami obowiązującymi w procedurze cywilnej ciężar gromadzenia materiału procesowego spoczywa na stronach (art. 6 k.c., art. 232 k.p.c., art. 3 k.c.). Art. 6 k.c. określa reguły dowodzenia, to jest przedmiot dowodu oraz osobę, na której spoczywa ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Przy czym Sąd nie ma obowiązku dążenia do wszechstronnego zbadania wszystkich okoliczności sprawy. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 232 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10.04.2000, sygn. akt II CKN 773/98). W myśl zatem ogólnych zasad na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających jego roszczenie, a mianowicie faktu, iż pozwana jest stroną umowy sprzedaży energii elektrycznej dostarczanej do mieszkania położonego w Krakowie przy ul. Kwiatowej 12/4. Powód nie wykazał, iż pozwana zamieszkiwała w powyżej wskazanym mieszkaniu i pobierała energię elektryczną, ani też że zobowiązała się do uiszczenia zaległych należności. Pozwana nie złożyła także oświadczenia o rozwiązanie niniejszej umowy i zdjęcie licznika energii elektrycznej, jak twierdził powód. Z zeznań świadków Adam Kowalski i Ewa Nowak, wykazały jedynie, iż pozwana poinformowała o śmierci Piotra Wiśniewskiego, o toczącym się po nim postępowaniu spadkowym oraz swoim adresie do korespondencji. W związku z powyższym powództwo należało oddalić.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 2 k.p.c. Pozwany wygrał proces, stąd powód winien ponieść jego koszty, które sprowadzają się do kosztów już poniesionych przez powoda.

Anna Kowalska