Wyrok Sądu Rejonowego

I C 2145/19 24 stycznia 2023 r.

WYROK w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Sąd Rejonowy w Warszawie Wydział XII Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Kowalska Protokolant: Jan Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2023 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa Ubezpieczenia 'Bezpieczny Dom' spółki akcyjnej z siedzibą w Krakowie przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "Zielone Wzgórze" z siedzibą w Warszawie o zapłatę kwoty 12 500 zł

1. oddala powództwo; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 617 (sześćset siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.

SSR Anna Kowalska

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 20 listopada 2022 r. powód Ubezpieczenia 'Bezpieczny Dom' S.A. z siedzibą w Krakowie wniósł o zasądzenie od pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej "Zielone Wzgórze" z siedzibą w Warszawie kwoty 12 500 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 15 października 2022 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż w dniu 5 lipca 2022 r. doszło do zalania mieszkania nr 12 znajdującego się w Warszawie w budynku położonym przy ul. Kwiatowej 10, zamieszkiwanego przez Marię Wiśniewską. Z ustaleń dokonanych przez bezpośrednio poszkodowaną i pracownika pozwanej wynika, iż przyczyną zalania była nieszczelność połaci dachowej skutkująca przeciekiem wody do mieszkania. Zalaniu uległ pokój oraz łazienka, gdzie powstały zacieki na ścianach i w suficie. Poszkodowana korzystała z ubezpieczenia nieruchomości w powodowym towarzystwie. W wyniku zgłoszenia szkody, ustalono na podstawie kosztorysu, iż naprawa szkody będzie wymagać kosztów w wysokości 12 500 zł. Powód wypłacił poszkodowanej kwotę 12 500 zł tytułem odszkodowania. W związku z wypłaconym odszkodowaniem zgodnie z art. 828 § 1 k.c., na powoda przeszło z mocy prawa roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie odpowiedzialnej za szkodę. Powód podał, iż mimo wezwania pozwanej do zapłaty należności nie uregulowała ona długu. Podkreślił także, że z oświadczenia pracownika pozwanej z dnia 10 września 2022 r. wynika, iż podmiotem odpowiedzialnym za powstałą szkodę jest pozwana.

W dniu 15 stycznia 2023 r. wydano nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Pozwana wniosła sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty zaskarżając go w całości. W uzasadnieniu sprzeciwu wskazała, iż dołączone do pozwu dokumenty nie wskazują na odpowiedzialność pozwanej za szkody powstałe w wyniku zalania wyżej określonego lokalu a także, iż kwota wypłaconego odszkodowania jest niewspółmiernie wysoka w stosunku do kosztów naprawy szkody powstałej w przedmiotowym lokalu. Podała, że z protokołu przeglądu stanu technicznego budynku przy ul. Kwiatowej 10 z dnia 20 lutego 2022 r. wynika, iż stan pokrycia dachowego jest dobry i nie ma konieczności dokonywania jakichkolwiek napraw a pozwana dochowała należytej staranności w kwestii właściwego utrzymania stanu budynku, dlatego nie może ona ponosić odpowiedzialności za zdarzenia na które nie miała jakiegokolwiek wpływu. Następnie poinformowała, iż kwota wypłaconego przez powoda odszkodowania jest niewspółmiernie wysoka w stosunku do kosztów przywrócenia stanu lokalu sprzed zalania. Powód natomiast nie przedstawił poza kosztorysem innych dokumentów świadczących o zasadności ustalenia wysokości kwoty przyznanego odszkodowania.

Sąd ustalił, co następuje:

Maria Wiśniewska jest właścicielką mieszkania nr 12 usytuowanego na najwyższej kondygnacji budynku położonego w Warszawie przy ul. Kwiatowej 10. Pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa "Zielone Wzgórze" w Warszawie jest administratorem wyżej określonej nieruchomości.

Bezsporne, nadto dowód: - zeznania świadka Piotra Zielińskiego - k. 23-25.

W maju 2022 r. przeprowadzono okresowy 5-letni przegląd stanu technicznego budynku przy ul. Kwiatowej 10 w Warszawie.

Dowód: - okresowy 5-letni przegląd budynku - k.12-14, - zeznania świadka Andrzeja Nowaka - k.26, - zeznania świadka Katarzyny Kowalczyk - k.27-28.

W dniu 5 lipca 2022 r. doszło do zalania mieszkania nr 12 stanowiącego własność Marii Wiśniewskiej, znajdującego się w Warszawie w budynku położonym przy ul. Kwiatowej 10. Przyczyną zalania mieszkania były ulewne deszcze, które przeszły w tamtym okresie nad Warszawą.

Dowód: - zgłoszenie szkody - k.5-7, - zeznania świadka Marii Wiśniewskiej - k.29-31, - zeznania świadka Piotra Zielińskiego - k.32-34.

W okresie objętym żądaniem pozwu Maria Wiśniewska korzystała z ubezpieczenia nieruchomości w towarzystwie ubezpieczeniowym powoda, na podstawie polisy nr 1234567890.

Dowód: - decyzja o przyznaniu odszkodowania - k.8, - pismo z dnia 10 września 2022 r. - k.9-11, - zeznania świadka Janusza Malinowskiego - k.35.

Powód - Ubezpieczenia 'Bezpieczny Dom' S.A. z siedzibą w. Krakowie sporządził kosztorys, z którego wynika, iż naprawa szkody powstałej w mieszkaniu Marii Wiśniewskiej będzie wymagać kosztów w wysokości 12 500 zł.

Dowód: kosztorys - k.15-17

W dniu 12 września 2022 r. Ubezpieczenia 'Bezpieczny Dom' S.A. wypłaciło Marii Wiśniewskiej kwotę 12 500 zł z tytułem odszkodowania za szkodę poniesioną na skutek zalania mieszkania. Dowód: - potwierdzenie dokonania przelewu - k.18, - zeznania świadka Ewy Nowak - k.36

W dniu 15 września 2022 r. powódka wezwała m.in. Spółdzielnię Mieszkaniową "Zielone Wzgórze" w Warszawie do zapłaty kwoty 12 500 zł wypłaconej poszkodowanej Marii Wiśniewskiej Dowód: wezwanie do zapłaty - k.19

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zebrane w toku postępowania i zeznania świadków Piotra Zielińskiego, Andrzeja Nowaka, Katarzyny Kowalczyk, Janusza Malinowskiego, Ewy Nowak. Za wiarygodne uznał Sąd wymienione wyżej dokumenty załączone do akt sprawy. Ich prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron, a Sąd nie miał podstaw, by czynić to z urzędu. Za wiarygodne Sąd uznał również zeznania wyżej wskazanych świadków. Ich zeznania są bowiem spójne, logiczne, ponadto wzajemnie się uzupełniają i znajdują odzwierciedlenie w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. Sąd nie miał podstaw, aby kwestionować zeznania tych osób w jakimkolwiek zakresie, tym bardziej że nie czyniła tego żadna ze stron. Na rozprawie w dniu 17 listopada 2023 r. Sąd na podstawie art. 1304 § 5 k.p.c. oddalił wniosek pełnomocnika powoda o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność wskazania niezbędnych i uzasadnionych kosztów przywrócenia stanu mieszkania sprzed zalania, gdyż pełnomocnik powoda pomimo wezwania Sądu nie uiścił zaliczki w wysokości 1500 zł na poczet wynagrodzenia biegłego. Natomiast na podstawie art.2352 §1 pkt 5 k.p.c., Sąd oddalił wniosek pełnomocnika pozwanego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia przyczyn zacieku na suficie i ścianie w lokalu mieszkalnym nr 12 położonym w budynku nr 10 przy ul. Kwiatowej 10 w Warszawie. Przeprowadzenie dowodu na tą okoliczność było zbędne i zmierzałoby do przedłużenia niniejszego postępowania. W ocenie Sądu okoliczność, na którą miał być przeprowadzony dowód nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy, skoro powództwo podlegało oddaleniu wobec niewykazania przez powoda wysokości szkody.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się niezasadne. Stosownie do treści art. 415 k.c., kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. W myśl art. 361 § 1 k.c. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. § 2 stanowi, że w powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Zgodnie natomiast z art. 518 § 1 k.c., osoba trzecia, która spłaca wierzyciela, nabywa spłaconą wierzytelność do wysokości dokonanej zapłaty: 1) jeżeli płaci cudzy dług, za który jest odpowiedzialna osobiście albo pewnymi przedmiotami majątkowymi; 2) jeżeli przysługuje jej prawo, przed którym spłacona wierzytelność ma pierwszeństwo zaspokojenia; 3) jeżeli działa za zgodą dłużnika w celu wstąpienia w prawa wierzyciela; zgoda dłużnika powinna być pod nieważnością wyrażona na piśmie; 4) jeżeli to przewidują przepisy szczególne.

W myśl art. 828 § 1 k.c., jeżeli nie umówiono się inaczej, z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania. Jeżeli ubezpieczyciel pokrył tylko część szkody, ubezpieczającemu przysługuje co do pozostałej części pierwszeństwo zaspokojenia przed roszczeniem ubezpieczyciela. W przedmiotowej sprawie powód domagał się zasądzenia od pozwanej kwoty 12 500 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 15 października 2022 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, iż podstawą zasądzenia podanej kwoty jest łącząca go z poszkodowaną, której mieszkanie uległo zalaniu umowa ubezpieczenia oraz fakt, iż podmiotem odpowiedzialnym za powstałą szkodę jest pozwana będąca administratorem budynku, w którym znajduje się mieszkanie poszkodowanej. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana zakwestionowała zarówno swoją odpowiedzialność za szkody powstałe w wyniku zalania przedmiotowego lokalu oraz wysokość wypłaconego przez powoda odszkodowania. Podała, że dokumenty dołączone do pozwu nie wskazują na odpowiedzialność pozwanej a także, iż wysokość wypłaconego odszkodowania ustalona została jedynie w oparciu o kosztorys sporządzony przez powoda. Zgodnie z regułami dowodowymi przyjętymi w procedurze cywilnej ciężar gromadzenia materiału procesowego spoczywa na stronach (art. 232 k.p.c., art. 3 k.p.c., art. 6 k.c.). Jego istota sprowadza się do ryzyka poniesienia przez stronę ujemnych konsekwencji niewywiązania się z powinności przedstawienia dowodów i wykazania prawdziwości twierdzeń o faktach sprawy, które nie będą wówczas mogły stanowić podstawy sądowego rozstrzygnięcia sprawy. Strona, która nie udowodni przytoczonych twierdzeń utraci zatem korzyści, jakie uzyskałaby aktywnym działaniem (H. Dalka "Ciężar dowodu w polskim procesie cywilnym" s. 123, 145, 167-169, Wyd. Prawnicze, Warszawa 2000). Bierność strony w tym zakresie nie zobowiązuje sądu do poszukiwania dowodu z urzędu i zarządzania dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia jej twierdzeń i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. Ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa bowiem na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (wyrok SN z dnia 20 grudnia 2001 r., II CKN 572/99,"OSNC" 2002, nr 7-8, poz. 96). Jeśli zaś strona nie przedstawia dowodów na poparcie swych twierdzeń, to uznać należy, iż fakt ten nie został przez nią wykazany. W przedmiotowej sprawie strona pozwana zakwestionowała w sprzeciwie od nakazu zapłaty swoją odpowiedzialność za powstałą szkodę, a także zakwestionowała roszczenie dochodzone przez powoda co do wysokości. W świetle powyższego stwierdzić należy, że to na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania wysokości roszczenia dochodzonego w pozwie. W rozpatrywanej sprawie strona powodowa nie wykazała, iż roszczenie dochodzone przez nią w pozwie jest uzasadnione co do wysokości. Należy zaznaczyć, że w toku procesu pozwana negowała zarówno podstawę swej odpowiedzialności jak i wysokość żądanych od niej należności. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wysokość roszczenia dochodzonego w pozwie została ustalona jedynie na podstawie kosztorysu sporządzonego przez powoda, w którym zawarto, że przewidywana naprawa szkody będzie wymagać kosztów w wysokości 12 500 zł. Podkreślenia wymaga jednak fakt, że dokument w postaci sporządzonego przez siebie kosztorysu, który powód uczynił podstawą do określenia wysokości swojego roszczenia, nie stanowi nawet dokumentu prywatnego, gdyż nie zawiera podpisu wystawcy. Ustalenie zakresu uszkodzenia mieszkania poszkodowanej Marii Wiśniewskiej oraz kosztów naprawy szkody, wymaga wiadomości specjalnych, a co za tym idzie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego (art. 278 k.p.c.). Powód wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa na okoliczność wskazania niezbędnych i uzasadnionych kosztów przywrócenia stanu mieszkania sprzed zalania. Został zobowiązany na rozprawie w dniu 15 maja 2023 r. do uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego w kwocie 1500 zł w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia wnioskowanego przez stronę powodową dowodu z opinii biegłego, lecz w zakreślonym terminie powód nie uiścił zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego, stąd na rozprawie w dniu 17 listopada 2023 r. na podstawie art. 1304 § 5 k.p.c. oddalono wniosek. Z uwagi na oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, powód nie udowodnił roszczenia dochodzonego w pozwie co wysokości, co skutkować musiało oddaleniem powództwa na podstawie art. 415 k.c. i art. 361 § 1 i 2 k.c. Pozwany oprócz złożonych zarzutów odnośnie twierdzeń powoda, podniósł również, że nie ponosi winy za powstałą szkodę, a jedyną przyczyną jej powstania była siła wyższa (nadzwyczajnie silny, niespotykany opad deszczu). Udowadnianie jednak tej okoliczności było zbędne, skoro powód nie wykazał wysokości szkody. O kosztach procesu orzeczono na podstawie 98 § 1, 11 i 3 k.p.c., statuującego zasadę odpowiedzialności za wynik procesu w odniesieniu do kosztów i zobowiązującego stronę przegrywającą do zwrotu kosztów postępowania stronie wygrywającej. Na koszty procesu poniesione przez pozwanego składało się wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 550 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, które zasądzono wraz z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.

SSR Anna Kowalska

Zarządzenie 1. Odnotować; 2. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem pełn. stron; 3. Za 14 dni lub z apelacją.

Warszawa, 24 stycznia 2024 r. SSR Anna Kowalska