Wyrok Nakazowy

II K 1234/23 Warszawa, dnia 24 marca 2024 r.

WYROK NAKAZOWY

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Sąd Rejonowy w Warszawie, Mokotów Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący SSR Anna Kowalska

po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2024 r. na posiedzeniu w przedmiocie wydania wyroku nakazowego w sprawie z wniosku o ukaranie Żabka Polska S.A. w Warszawie przeciwko:

1) Jan Nowak, urodzonemu dnia 12 maja 1992 w Krakowie, synowi Adama i Marii z domu Wiśniewska,

2) Piotr Kowalski, urodzonemu dnia 03 lipca 1990 w Łodzi, synowi Zbigniewa i Anny z domu Zielińska,

3) Tomasz Wiśniewski, urodzonemu dnia 18 września 1995 w Gdańsku, synowi Andrzeja i Katarzyny z domu Kowalczyk,

obwinionym o to, że:

1) w dniu 15 marca 2024 r. ok. godz. 22:30 w Warszawie na ul. Marszałkowskiej 12 na terenie Żabka Polska S.A., będąc w stanie nietrzeźwym, wszczęli awanturę, wyzywali słowami wulgarnymi personel Żabka Polska S.A., czym zakłócili spokój i porządek w miejscu publicznym,

2) w tym samym miejscu i czasie, na terenie Żabka Polska S.A. konsumując dokonali kradzieży artykułów spożywczych o łącznej wartości 25 złotych na szkodę Żabka Polska S.A.,

tj. o czyn z art. 51 § 2 k.w. oraz art. 119 § 1 k.w.

przyjąwszy na podstawie zebranych dowodów, że okoliczności czynu i wina obwinionych nie budzą wątpliwości - na podstawie art. 93 § 1, 2 i 3 k.p.w.

orzeka:

I. obwinionego Jana Nowaka uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że czynu opisanego w pkt 2 dokonano na szkodę Żabka Polska S.A. z siedzibą w Warszawie, czyn opisany w pkt 1 kwalifikuje jako wykroczenie z art. 51 § 2 k.w., czyn opisany w pkt 2 kwalifikuje jako wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. i za oba te czyny przy zastosowaniu art. 9 § 2 k.w. na podstawie art. 51 § 2 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierza obwinionemu łącznie karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych;

II. obwinionego Piotra Kowalskiego uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że czynu opisanego w pkt 2 dokonano na szkodę Żabka Polska S.A. z siedzibą w Warszawie, czyn opisany w pkt 1 kwalifikuje jako wykroczenie z art. 51 § 2 k.w., czyn opisany w pkt 2 kwalifikuje jako wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. i za oba te czyny przy zastosowaniu art. 9 § 2 k.w. na podstawie art. 51 § 2 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierza obwinionemu łącznie karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych;

III. obwinionego Tomasza Wiśniewskiego uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że czynu opisanego w pkt 2 dokonano na szkodę Żabka Polska S.A. z siedzibą w Warszawie, czyn opisany w pkt 1 kwalifikuje jako wykroczenie z art. 51 § 2 k.w., czyn opisany w pkt 2 kwalifikuje jako wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. i za oba te czyny przy zastosowaniu art. 9 § 2 k.w. na podstawie art. 51 § 2 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierza obwinionemu łącznie karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych;

IV. na podstawie art. 118 § 1 k.p.w., art. 119 k.p.w. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k., art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2013 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn.: Dz. U. 2022 poz. 1255) zwalnia obwinionych od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty, obciążając nimi Skarb Państwa.

(-) SSR Anna Kowalska

Pouczenie

1. Odpis wyroku nakazowego doręcza się oskarżycielowi, a obwinionemu i jego obrońcy wraz z odpisem wniosku o ukaranie (art. 94 § 1 k.p.w. w zw. z art. 505 zd. pierwsze k.p.k.).

2. Od wyroku nakazowego stronom przysługuje sprzeciw. Sprzeciw wnosi się na piśmie w terminie zawitym 7 dni od daty otrzymania wyroku nakazowego do sądu, który wydał wyrok w postępowaniu nakazowym (art. 94 § 1 k.p.w. w zw. z art. 506 § 1 k.p.k.).

3. Prezes sądu odmawia przyjęcia sprzeciwu, jeżeli wniesiony został po terminie lub przez osobę nieuprawnioną (art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 109 k.p.w.).

4. W razie skutecznego wniesienia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc. Sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych (art. 94 § 1 k.p.w. w zw. z art. 506 § 3 k.p.k.).

5. Wyrok nakazowy, od którego strony nie wniosły sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto staje się prawomocny (art. 94 § 3 k.p.w.).