Wyrok Sądu Okręgowego

Sygn. akt I C 1234/23

WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 15 marca 2024 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział Cywilnyw następującym składzie: Przewodniczący: SSO Anna Kowalska Protokolant: sek. sąd. Jan Nowak

po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2024 r. w Warszawiena rozprawiesprawy z powództwa Jana Wiśniewskiego, Marii Wiśniewskiejprzeciwko Firma XYZ z siedzibą w Krakowie

o odszkodowanie, zadośćuczynienie

zasądza od pozwanej Firma XYZ z siedzibą w Krakowie na rzeczJana Wiśniewskiego:- kwotę 10 000 złotych tytułem odszkodowania ;- kwotę 20 000 złotych tytułem zadośćuczynieniawraz z odsetkami ustawowymi od powyższych kwot od dnia 20 stycznia 2024 r. do dniazapłaty;

zasądza od pozwanej Firma XYZ z siedzibą w Krakowie na rzeczMarii Wiśniewskiej:- kwotę 10 000 złotych tytułem odszkodowania ;- kwotę 20 000 złotych tytułem zadośćuczynieniawraz z odsetkami ustawowymi od powyższych kwot od dnia 20 stycznia 2024 r. do dniazapłaty;

w pozostałej części oddala powództwa;

znosi wzajemnie między stronami koszty procesu;

nie obciąża powoda Jana Wiśniewskiego nieuiszczonymi kosztami sądowymi przejmując je narachunek Skarbu Państwa.

/-/ SSO Anna Kowalska

UZASADNIENIE

Pozwem skierowanym do Sądu Okręgowego w Warszawie powodowie Jan Wiśniewski i Maria Wiśniewska wnieśli o zasądzenie od pozwanego Firma XYZ zsiedzibą w Krakowie zadośćuczynienia i odszkodowania z tytułu śmierci ich syna PiotraWiśniewskiego oraz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wkwocie 2 000 złotych.

Oboje powodowie wnieśli o zasądzenie kwoty 25 000 złotych z tytułu odszkodowania i50 000 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi od powyższych kwot oddnia 20 stycznia 2024 r. do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu powodowie wskazali, iż na skutek śmierci ich syna doszło dorażącego pogorszenia się ich sytuacji życiowej. Jak argumentowali powodowie ich syn był wtrakcie odbywania studiów w Politechnice Warszawskiej. Wedle powodówkierunek na jakim studiował syn dawał mu wykształcenie potrzebne do prowadzenia wprzyszłości firmy powoda Jana Wiśniewskiego, u którego stwierdzono problemy ze zdrowiem.Tym bardziej, iż na co dzień pomagał on ojcu w prowadzeniu firmy.

Nadto powodowie wskazali, iż wskutek śmierci syna przeżyli oni straszliwą traumę, cospowodowało pogorszenie się ich kondycji fizycznej i psychicznej (pozew k.1-5).

W odpowiedzi na pozew Firma XYZ z siedzibą w Krakowiewniosło o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu, w tymkosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Pozwane Towarzystwo przyznało fakt zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialnościcywilnej przez sprawcę wypadku i wskazało, że z tytułu zadośćuczynienia i odszkodowaniawypłaciło powodom łącznie 50 000 złotych, przy czym 5 000 złotych stanowił zwrotkosztów pogrzebu, natomiast pozostała kwota stanowiła zadośćuczynienie i odszkodowanie.Pozwane wskazało, iż przy ustaleniu wysokości należnych powodom kwot uwzględniło 20%przyczynienia się syna stron do powstania szkody poprzez niezapięcie pasów bezpieczeństwaw chwili zdarzenia tj. wypadku (odpowiedź na pozew k.6-10).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Syn powodów Piotr Wiśniewski poniósł śmierć w wypadku jaki miał miejsce w dniu 10 stycznia 2023 r.około 15:00, jadąc jako pasażer samochodu osobowego marki Ford o numerzerejestracyjnym WX12345. Sprawca wypadku miał ubezpieczenie odpowiedzialnościcywilnej w Firma XYZ z siedzibą w Krakowie. Na podstawie przeprowadzonych badań,zakresu obrażeń ciał należało stwierdzić, że Piotr Wiśniewski nie był zapięty w pasbezpieczeństwa w chwili wypadku, nie można wykluczyć możliwości powstania obrażeń opodobnym zakresie w sytuacji, gdyby Piotr Wiśniewski znajdował się na miejscu pasażera poprawej stronie również w przypadku, gdyby miał on zapięty pas bezpieczeństwa.

Piotr Wiśniewski urodził się w dniu 15 maja 1995 r. w Warszawie. W okresie od 2014 r. do 2019 r. powód uczęszczał do Politechniki Warszawskiej na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa. Wdniu 20 lipca 2019 r. syn stron zdał egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzieinżyniera. Młodszy syn stron już od 15-tego roku życia pomagał powodowi wprowadzeniu warsztatu samochodowego. Jeździł z ojcem po zakup towaru. Kiedy był jużstarszy, syn stron wyjechał dwa razy zagranicę do pracy, w celu zgromadzenia środków nazakup nowych maszyn, albowiem razem z powodem mieli zamiar rozszerzyć zakres prac wprowadzonym warsztacie.

Przed wypadkiem powódka większość czasu poświęcała wychowaniu synów orazpomagała rodzicom przy prowadzeniu gospodarstwa rolnego. W przeważającej części czasu zajmowałasię młodszym synem Piotrem Wiśniewskim, który już jako dziecko wymagał poświęceniawiększej uwagi. Młodszy syn stron z racji tego, iż nie miał takiego zamiłowania do nauki,zamieszkiwał wraz z rodzicami. Pomimo, iż młodszy syn stron nie wykazywałzainteresowania nauką przejawiał zdolności manualne dlatego też oboje rodzice pokładali wnim nadzieję, iż w przyszłości będzie prowadził zakład ojca. Starszy syn powodów Pawełstudiował poza miejscem zamieszkania rodziców, w domu rodziców bywał rzadko, obecnienie zamieszkuje ze swoimi rodzicami lecz w miejscowości oddalonej około 50 kilometrów odmiejsca zamieszkania rodziców wraz ze swoja rodziną. Starszy syn powodów nie posiadaumiejętności do prowadzenia działalności gospodarczej ojca.

Po śmierci syna powódka w początkowym okresie starała się radzić sobie ze śmierciąsyna. Jednakże wraz z upływem czasu jej ogólne samopoczucie pogarszało się. Dlatego też,powódka w dniu 1 lutego 2023 r. rozpoczęła leczenie w Centrum Zdrowia Psychicznego - Poradnia Zdrowia Psychicznego. W ocenie powódki jej mąż miał do niejpretensje o śmierć syna i o to, że go źle wychowała. Po śmierci syna powódka stała sięnerwowa i drażliwa. Jednocześnie stwierdzono u niej wewnętrzny niepokój i napięcie. Wkontakcie z innymi osobami stała się pobudzona i wielomówna. W życiu codziennympowódka na każdym kroku przeżywała nieobecność syna, ale jednocześnie nie opuszczało jejprzeczucie, iż syn wróci zaraz do domu. Z czasem powódka powróciła do codziennychobowiązków i pracy. W owym okresie powódka coraz rzadziej rozmyślała o śmierci syna.Powódka zaczęła odczuwać radość z kontaktów z wnukiem (dzieckiem drugiego z synów).Były jednakże momenty kiedy powódka powracała pamięcią do wypadku i wówczas płakała,w tych momentach powracał u niej silny brak syna i pojawiało się ponownie poczucie pustki.Przez cały ten czas powódka korzystała z pomocy lekarza psychiatry, jednakże z czasemzaprzestała przyjmowania leków. Powódka stara się rozładować negatywne emocje związaneze śmiercią syna poprzez zaangażowanie w pracę fizyczną. Istnieje związek pomiędzytragiczną śmiercią syna powódki, a zmianą jej samopoczucia i zachowania, przejawiającymizaburzeniami adaptacyjnymi. Powódka dużo czasu spędza przy grobie syna, jej stanpsychiczny pogorszył się, aczkolwiek jako osoba religijna stara się sobie jakoś towytłumaczyć.

Również stan zdrowia Jana Wiśniewskiego uległ pogorszeniu po śmierci syna. U powodawystąpiła depresja, którą leczył u lekarza psychiatry. Do 1 marca 2023 r. powód byłniezdolny do pracy. Od 1 marca 2023 r. u powoda doszło do wzmożonej aktywności, wowym czasie powód dokonywał nieprzemyślanych inwestycji finansowych, zawierał liczneznajomości, rozdawał pieniądze i nie spał w nocy, uciekał z domu, swoim zachowaniemdoprowadził do sytuacji w której wystąpiono przeciwko niemu na drogę karną. Powyższepostępowanie umorzono wobec stwierdzenia niepoczytalności powoda. Po zastosowaniuleczenia farmakologicznego stan powoda uległ poprawie. W dniu 15 marca 2023 r. powódpodjął leczenie w Szpitalu Klinicznym w Warszawie. Badany wówczas wskazywał na nastrójobojętny, określał siebie jako samotnika, izolował się od ludzi, a także wskazywał, iż niepotrafi załatwiać spraw papierkowych, co przejęła żona. Istnieje związek z przedłużającymisię zaburzeniami depresyjnymi w przebiegu F32.1 u powoda wynikającymi z faktuprzeżycia tragicznej śmierci syna, który pomagał powodowi w prowadzeniu działalności i wprzyszłości miał przejąć po nim działalność. Gdyby nie utrata syna powód byłby w stanieznacznie lepiej funkcjonować. Po śmierci syna powód stracił zapał do pracy, zamyka się wsobie i jego stan psychiczny pogarsza się.

W czasach młodości powód był aktywny i energiczny, a także samodzielny. Wówczaszdecydował się na rozpoczęcie własnej działalności gospodarczej. Zakład prosperował bardzodobrze. Dlatego kiedy młodszy syn stron dorastał i wykazywał zainteresowanie pracamimechanicznymi powód korzystał z pomocy syna w prowadzeniu zakładu. Marzeniem powodastało się wówczas, aby młodszy syn stron przejął z czasem prowadzenie działalnościgospodarczej. Takie nadzieje były uzasadnione, albowiem zdarzało się, iż syn stronrezygnował z zajęć tylko po to, aby pomagać powodowi w zakładzie. W późniejszym okresiekiedy pojawiła się znaczna konkurencja syn stron rozpoczął sprzedaż części samochodowych na Allegro,zamierzał bowiem rozbudować go o mechanikę pojazdową, nabijanie klimatyzacji,lakiernictwo tak, aby robić kilka rzeczy na miarę umiejętności.

Przed śmiercią syna stron, kiedy sam powód był w lepszej formie obroty z prowadzonejdziałalności gospodarczej były w okolicach 10 000 złotych. W chwili obecnej dochody zprowadzonej działalności spadły do około 2 000 złotych miesięcznie. Powód nie ma bowiemzdrowia do prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto powstało wiele konkurencyjnychzakładów, a zakład powoda jest umiejscowiony dalej od drogi, przez co traci klientów. Powódwspólnie z młodszym synem zamierzali przenieść zakład bliżej drogi.

Powyższy stan faktyczny, Sąd ustalił w oparciu o akta szkodowe, dokumentacjęmedyczną (k.11-15,16-20,21-25), opinię biegłego psychiatry (k.26-30), opinię rzeczoznawcy samochodowego (k.31-35), dokumentację fotograficzną (k.36), zeznaniaświadków: Adama Nowaka ( k.37), Ewy Kowalskiej (k.38) oraz zeznania powodów(k.39-40).

Powyższy stan faktyczny był niesporny pomiędzy stronami, pozwane przyznało, iż ztytułu umowy ubezpieczenia na nim spoczywa ciężar rekompensaty powstałej szkody. Wtoku postępowania pozwane kwestionowało swoją dalszą odpowiedzialność, ponad kwotywypłacone powodom w trakcie likwidacji szkody.

Sąd zważył, co następuje:

Nie ulega wątpliwości, iż pozwane Firma XYZ z siedzibą wKrakowie odpowiada w zakresie odpowiedzialności OC sprawcy wypadku. Pozwane zresztą niekwestionowało podstawy swej odpowiedzialności w toku niniejszego postępowania, a jedynietwierdziło, iż wypłacone przez niego w toku postępowania likwidacyjnego kwoty wyczerpująw całości uzasadnione roszczenia powodów.

Zgodnie z art. 446 § 1 i § 3 k.c. jeżeli wskutek uszkodzenia ciała lub wywołania rozstrojuzdrowia nastąpiła śmierć poszkodowanego, naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe ztego powodu koszty.

Przesłanką wymaganą do przyjęcia odpowiedzialności deliktowej poza wystąpieniemzdarzenia jest zaistnienie szkody powstałej w jej wyniku. Przez szkodę rozumie się nie tylkoszkodę majątkową ale także i szkodę niematerialną. Szkody majątkowej nie możnautożsamiać ze szkodą na mieniu. Postacią bowiem szkody majątkowej jest także tzw. szkodana osobie. Polega ona na takim naruszeniu dóbr osobistych określonej osoby w następstwiektórego dochodzi obok lub wespół z wyrządzeniem krzywdy w sposób pośredni donegatywnych następstw w majątku tej osoby.

Kolejną przesłanką konieczną dla przyjęcia odpowiedzialności deliktowej jest takżewystępowanie związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem, a szkodą. Zgodnie z teoriąprzyczynowości adekwatnej związek przyczynowy zachodzi tylko wtedy gdy w zestawiewszystkich przyczyn i skutków mamy do czynienia jedynie z takimi przyczynami, którenormalnie powodują określone skutki. Nie wystarczy więc stwierdzenie istnienia związkuprzyczynowego jako takiego, wymagane bowiem jest stwierdzenie, że chodzi o następstwonormalne.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że związek przyczynowy jestkategorią obiektywną i należy go pojmować jako obiektywne powiązanie ze sobą zjawiskanazwanego "przyczyną" ze zjawiskiem określonym jako "skutek". Ustawodawcawprowadzając w art. 361 § 1 k.c. dla potrzeb odpowiedzialności cywilnej ograniczenieodpowiedzialności tylko za normalne (typowe, występujące zazwyczaj) następstwa działanialub zaniechania, z których szkoda wynikła, nie wprowadza pojęcia związku przyczynowegow rozumieniu prawnym, odmiennego od istniejącego w rzeczywistości. Ogranicza tylkoodpowiedzialność do wskazanych w przepisie normalnych (adekwatnych) następstw.Istnienie związku przyczynowego jako zjawiska obiektywnego jest determinowaneokreślonymi okolicznościami faktycznymi konkretnej sprawy i dlatego istnienie związkuprzyczynowego bada się w okolicznościach faktycznych określonej sprawy (por. wyrok SąduNajwyższego z dnia 15 stycznia 2003 r. wydany w sprawie I CSK 345/02). PozwaneTowarzystwo nie kwestionowało związku przyczynowego między szkodą, a zdarzeniem i wkonsekwencji wypłaciło powodom stosowne odszkodowania i zadośćuczynienia.

Zdaniem Sądu są podstawy do uznania, iż pozwane ponosi odpowiedzialność za szkodęjakiej doznali powodowie. Jak wskazano powyżej przesłankami odpowiedzialności za szkodęwyrządzoną czynem niedozwolonym jest powstanie szkody, zdarzenie z którym ustawa łączyodpowiedzialność odszkodowawczą danego podmiotu oraz związek przyczynowy pomiędzyszkodą, a powstałym zdarzeniem. Materiał dowodowy w niniejszej sprawie jednoznaczniewskazuje na istnienie związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem, a powstałą szkodą. Jakwskazał biegły sądowy, śmierć syna Piotra Wiśniewskiego wywołała u powodów rozstrój zdrowiaobjawiający się zaburzeniami psychicznymi. W sposób jednoznaczny z opinii biegłej wynika,iż objawów zaburzeń osobowościowych występujących u powodów należy utożsamiać ześmiercią syna. Jak podkreślono powyżej o związku przyczynowym możemy mówić wsytuacji, kiedy dana sytuacja powoduje powstanie typowych dla niej następstw. Przy czymocena tych następstw winna być dokonywana jedynie z obiektywnego punktu widzenia.Wobec treści opinii biegłego Sąd uznał za niezasadny podniesiony przez pozwane zarzutprzyczynienia się zmarłego do skutków wypadku poprzez niezapięcie pasów bezpieczeństwa(obniżenie o 20% procent ustalonych kwot z tytułu odszkodowania i zadośćuczynienia).Biegły co prawda stwierdził niezapięcie przez zmarłego syna stron pasów bezpieczeństwa wmomencie wypadku, jednak biorąc pod uwagę okoliczności tego wypadku nie wykluczył, żeobrażenia jaki miał zmarły powstałyby również, gdyby zmarły miał zapięte pasybezpieczeństwa.

Zgodnie z treścią art. 446 § 3 k.c. Sąd może przyznać najbliższym członkom rodzinyzmarłego stosowne odszkodowanie, jeżeli wskutek jego śmierci nastąpiło znacznepogorszenie ich sytuacji życiowej. Celem odszkodowania przyznanego w oparciu o w/wprzepis jest zrekompensowanie rzeczywistego znacznego pogorszenia sytuacji życiowejnajbliższych członków rodziny zmarłego. Przy czym przy określaniu wysokości szkodynależy mieć na uwadze nie tylko jej majątkowy wymiar, ale również wymiar niemajątkowy.

Bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego w tym zakresie wskazuje, iż podstawą dożądania odszkodowania za śmierć osoby bliskiej jest nie sam ból, poczucie osamotnienia ikrzywdy, ale przełożenie się negatywnych emocji na dalszą aktywność zawodową i życiowąpozostałych członków rodziny występujących z takim żądaniem. Dla przyznaniaodszkodowania z tytułu śmierci osoby bliskiej wystarczającym jest bowiem samodomniemanie faktyczne, że w wyniku utraty osoby bliskiej pogorszeniu uległadotychczasowo sytuacja życiowa osób z najbliższego kręgu rodzinnego zmarłej osoby. Jakwskazał m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 grudnia 2009 r. wydanym w sprawie I CSK 207/09 zwrot "znaczne pogorszenie sytuacji życiowej" należy odczytywać nie tylko wmaterialnym aspekcie zmienionej sytuacji bliskiego członka rodziny zmarłego, ale również wszerszym kontekście, uwzględniającym przesłanki pozaekonomiczne określające tą sytuację.

Bezspornym w niniejszej sprawie jest, iż śmierć młodszego syna stron musiała wywrzećnegatywny wpływ na dotychczasowe życie powodów. Powyższe było tym bardziej bolesne,albowiem powodowie byli silnie związani z oboma synami, choć w szczególności zpełnoletnim Piotrem Wiśniewskim, który z nimi zamieszkiwał i aktywnie uczestniczył w życiurodzinnym. Starszy syn stron z racji nauki na studiach i częstych wyjazdów nie zawsze mógł,w takim stopniu jaka była konieczność, pomagać w codziennych pracach. Młodszy syn stronwspomagał rodziców, a w szczególności powoda, w codziennych pracach związanych zprowadzeniem działalności gospodarczej, a także miał pomysł na jego dalszy rozwój iposzerzenie oferty. W tym celu młodszy syn stron podjął kształcenie na kierunku Mechanika i Budowa Maszyn. Nadto syn stron wspomagał powoda w pozyskiwaniu dodatkowych źródełdochodu, w czasie kiedy obroty warsztatu samochodowego uległy znacznemu obniżeniu. Wtym celu zajmował się sprzedażą części samochodowych na portalu internetowym Allegro. Takie relacjepomiędzy rodzicami, a synem przełożyły się na wspólne plany rodziny, odnośnie dalszegowspólnego zamieszkiwania i rozwinięcia działalności gospodarczej, tak aby pomóc rodzicom.Takie relacje pomiędzy stronami również umożliwiały powodom pozytywne myślenie oswojej przyszłości. Wiedzieli oni, że z upływem lat i mniejszymi siłami będą mogli liczyć napomoc młodszego syna, który nie odmówi im pomocy w życiu codziennym, również tejfinansowej, a przede wszystkim przejmie firmę prowadzoną przez powoda.

Śmierć syna stron nie tylko, co oczywiste, wywołała ból i poczucie osamotnienia, aleskutkowała zmianą dotychczasowego trybu życia i zachwiania poczucia bezpieczeństwa upowodów wyrażanego nie tylko w formie materialnej, ale w głównej mierze emocjonalnej.Wskutek śmierci syna powodowie znacznie ograniczyli swoją aktywność zawodową,kontakty ze znajomymi i przyjaciółmi. Zarówno powód jak i powódka zamknęli się wewłasnym świecie. Złe samopoczucie, tęsknota za synem doprowadziły oboje rodziców dostanów depresyjnych i ogólnego pogorszenia się ich stanu zdrowia. Śmierć syna w większymstopniu miała wpływ na zdrowie powoda, u którego trauma jaką przeszedł uaktywniła stanydepresyjne. Ponadto powodowie utracili poczucie bezpieczeństwa na przyszłość jakie dawałaim świadomość, iż młodszy syn stron będzie im pomagać i w razie konieczności zajmowaćsię nimi.

Wskazać należy, iż przed wypadkiem powodowie byli osobami aktywnymi jak na swójwiek. Mieli co prawda problemy zdrowotne jednakże nie miały one wpływu na codzienneżycie powodów. Powódka Maria Wiśniewska zajmowała się wychowaniem młodszego syna iprowadzeniem domu, a także pomagała swoim rodzicom w pracach polowych. Powódnatomiast poprzez prowadzenie własnej firmy dostarczał rodzinie niezbędnych do życiaśrodków finansowych, a także przyuczał młodszego syna do prowadzenia swojej firmy.Pomimo wieku oboje pracowali (powódka zajmując się domem i pomagając rodzicom wgospodarstwie rolnym). Oboje spełniali się w pracy zawodowej i w życiu rodzinnym. Powód byłprzedsiębiorczy, pozyskiwał zamówienia dla swojej firmy i sam pracował zawodowo.

Zarówno powódka jak i powód po wypadku podjęli leczenie psychiatryczne, albowiemwystąpiła u nich depresja. Szczególnie dotkliwe skutki depresji ujawniły się u powoda, którypodjął szereg negatywnych w skutkach decyzji finansowych. Powódka natomiast nie potrafiłasię pogodzić ze śmiercią syna. Rozmyślała nie tylko o jego stracie, ale również obwiniała sięo to, iż w niewłaściwy sposób wychowała syna, co przyczyniło się do wypadku. Wskazaćnadto należy, iż powodowie żyli w przeświadczeniu, iż młodszy syn stron będzie prowadziłzakład ojca, a jednocześnie będzie blisko nich. Starszy syn stron bowiem z uwagi na podjętestudia nie był tak blisko powodów, jak to miało miejsce w przypadku Piotra Wiśniewskiego.

O ile ograniczenie aktywności zawodowej powódki Marii Wiśniewskiej nie wpłynęło znaczniena pogorszenie się sytuacji materialnej rodziny, albowiem to w głównej mierze na JanaWiśniewskiego spoczywało zapewnienie rodzinie środków materialnych do życia, o tyle w przypadkupowoda Jana Wiśniewskiego śmierć Piotra Wiśniewskiego doprowadziła do stopniowego wygaszaniadziałalności gospodarczej prowadzonej przez niego i znacznego obniżenia dochodów z tegotytułu. Nadto zauważyć należy, iż wedle opinii biegłej psychiatry oboje małżonkowiepozostają w obniżonym nastroju. Jednocześnie biegła sądowa stwierdziła jednoznacznie, iżgdyby nie utrata syna powodowie funkcjonowaliby znacznie lepiej.

Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do wniosku, iż powyższe świadczy o znacznympogorszeniu się sytuacji życiowej powodów, co winno się przełożyć na przysługujące im odpozwanego dodatkowe odszkodowanie w kwocie po 10 000 złotych.

Zdaniem Sądu powyższa kwota oraz kwota 5 000 zł jakie wypłaciło powodom pozwanew ramach likwidacji szkody zrekompensują powodom, w takim wymiarze w jakim jest tomożliwe, pogorszenie sytuacji życiowej. Ponadto w ocenie Sądu, dla oceny wysokościnależnego odszkodowania nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, iż pomoc udzielanapowodom przez syna Piotra w głównej mierze koncentrowała się na załatwianiu sprawzwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W mniejszym zaś stopniu syn stronprzyczyniał się do poprawy kondycji finansowej rodziny. Zauważyć należy, iż co prawdazmarły syn miał określone plany zawodowe mające przysporzyć rodzinie większych środkówfinansowych, jednakże dotyczyło to dalszej przyszłości, zaś w owym czasie syn stron nie miałstałej pracy, co również rzutowało na jej dochody. Podjęta nauka przez syna umożliwiałajemu zdobycie doświadczenia zawodowego.

Z tych też względów w zakresie wysokości odszkodowania orzeczono jak w pkt 1 i 2sentencji wyroku, oddalając powództwo w pozostałym zakresie, co znalazło swojeodzwierciedlenie w pkt. 3 sentencji wyroku. Jeśli chodzi o początek daty płatności odsetek odzasądzonej kwoty, to stosownie do treści art. 481 § 1 k.c. wierzyciel może żądać odsetek zaczas opóźnienia jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia, które jest wymagalne.W myśl art. 817 k.c. ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie30 dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Jak wynika z aktszkodowych pozwane zostało zawiadomione o roszczeniu powodów o zapłatę ww. kwot wdniu 20 stycznia 2024 r. Tym samym za zasadne należało uznać żądanie powodówzasądzenia odsetek ustawowych od dnia 20 stycznia 2024 r., zgodnie z żądaniem pozwu.

W myśl art. 446 § 4 k.c. Sąd może także przyznać najbliższym członkom rodzinyzmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.Odnośnie zadośćuczynienia wskazać należy co następuje. Ustawodawca poza wskazaniem, iżkwota przyznana tytułem zadośćuczynienia winna być wymierna do powstałej szkody niewskazuje innych zasad ustalenia jej wysokości (posiłkować w tym zakresie należy sięorzecznictwem i poglądami wypracowanymi na tle stosowania art. 445,446 i 448 k.c.). Bogateorzecznictwo Sądu Najwyższego w tym zakresie wskazuje natomiast, iż przy ustaleniuwysokości zadośćuczynienia należy mieć na uwadze całokształt okoliczności sprawy niewyłączając takich czynników jak wiek poszkodowanego, rozmiar doznanej krzywdy, stopieńcierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywność, czas trwania, długotrwałość.Kompensacie podlega doznana krzywda, a więc w szczególności cierpienie, ból i poczucieosamotnienia po śmierci najbliższego członka rodziny. Rolą zadośćuczynienia jest bowiemzłagodzenie doznanej niewymiernej krzywdy poprzez wypłacenie nie nadmiernej leczodpowiedniej sumy, w stosunku do doznanej krzywdy. Ustalenie jej wysokości powinno byćjak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy dokonane w ramach rozsądnych granic,odpowiadających aktualnym warunkom i sytuacji majątkowej społeczeństwa przyuwzględnieniu, iż wysokość zadośćuczynienia musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalnąwartość.

Uwzględniając stopień cierpień powodów, które jak wynika z opinii biegłych mają nadalwpływ na ich życie, nieodwracalność skutków powstałych wskutek śmierci syna, zmiany wsferze psychicznej jakie zaszły u powodów po wypadku, uzasadniają zdaniem Sądu,zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów dalszej kwoty zadośćuczynienia w kwocie po20 000 złotych. Skutki śmierci syna rozciągają się wszak na całe życie osób bliskich i będąskutkować zarówno w aspekcie osłabienia aktywności życiowej, motywacji doprzezwyciężania trudności życia codziennego, pogorszenia stanu zdrowia w następstwiecierpienia i poczucia krzywdy z powodu utraty dziecka. To zadośćuczynienie pieniężne choćw części zrekompensuje powodom krzywdę za naruszenie prawa do życia w rodzinie i bólspowodowany utratą najbliższej osoby. W ocenie Sądu ta kwota zasądzona od pozwanego narzecz powodów oraz uprzednio wypłacone przez pozwane z tytułu zadośćuczynienia kwotypo 20 000 złotych odpowiada aktualnym warunkom i sytuacji majątkowej społeczeństwa.Zdan