Wyrok Sądu Okręgowego

I C 214/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 czerwca 2023 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie w Warszawie Wydział Cywilny

w następującym składzie:

Przewodniczący: SSO Anna Kowalska

Protokolant: protokolant sądowy Jan Nowak

po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2023 r. w Warszawie

na rozprawie

sprawy z powództwa Joanny Wiśniewskiej

przeciwko Medico S.A. z siedzibą w Krakowie

o zadośćuczynienie, odszkodowanie, rentę, ustalenie

1. zasądza od Medico S.A. z siedzibą w Krakowie na rzecz Joanny Wiśniewskiej

kwotę 15 000 ( piętnaście tysięcy ) złotych tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami

za opóźnienie od dnia 15 lipca 2022 roku do dnia zapłaty;

2. w pozostałym zakresie żądań oddala powództwo;

3. zasądza od Joanny Wiśniewskiej na rzecz Medico S.A. z siedzibą w Krakowie

koszty procesu według zasady stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu przyjmując,

że powódka wygrała proces w 1/5 i pozostawiając szczegółowe ich wyliczenie

referendarzowi sądowemu.

/-/ SSO Anna Kowalska

I C 214/21

UZASADNIENIE

Pozwem skierowanym do Sądu Okręgowego w Warszawie Joanna Wiśniewska wniosła o zasądzenie od Medico S.A. z siedzibą w Krakowie kwoty 50 000 złotych tytułem zadośćuczynienia za krzywdę poniesioną przez nią wskutek nieprawidłowo wykonanego zabiegu korekcji nosa w Medico S.A. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa pozwanemu do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 10 000 złotych tytułem odszkodowania za szkodę poniesioną przez nią wskutek nieprawidłowo wykonanego zabiegu korekcji nosa w Medico S.A. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty, zobowiązanie pozwanego do uiszczania na rzecz powódki comiesięcznej renty w kwocie 500 złotych płatnej do rąk powódki do 10 dnia każdego miesiąca w związku ze zwiększeniem się jej potrzeb oraz zmniejszeniem widoków na przyszłość oraz o ustalenie odpowiedzialności pozwanego za ewentualne pogorszenia się stanu zdrowia powódki w przyszłości spowodowane poniesioną szkodą na osobie. Powódka wniosła również o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniosła, że w styczniu 2022 r. Joanna Wiśniewska została zakwalifikowana jako pacjentka do programu korekcji nosa w ramach którego miał zostać wykonany zabieg korekcji nosa. Ww. zabieg został przeprowadzony w dniu 15 lutego 2022 r. Po zabiegu powódka zaczęła odczuwać silny ból w okolicach nosa. Powódka dowiedziała się, że podczas operacji doszło do perforacji chrząstki, która obecnie znajduje się pod skórą nosa. Ból spowodowany perforacją chrząstki był tak silny, że po przeprowadzeniu całej serii zabiegów pacjentka nie była w stanie normalnie oddychać, jak również normalnie spać. Powódka podniosła, że do tej pory utrzymuje się stan zapalny. Powódka uzyskała informację, co do tego, że konieczne będzie przeprowadzenie dodatkowego zabiegu w jej nosie (reoperacja). Powódka podniosła, że w chwili wniesienia pozwu nie pracuje. Ze względu na stale utrzymujący się ból, musi zakupywać leki przeciwbólowe. Powódka podniosła, że z powodu bólu nosa, czynności, takich jak chodzenie na zakupy wymaga od niej wiele wysiłku i powoduje ogromny ból. Nie jest ona w stanie dalej w ww. sposób funkcjonować, w związku z czym przeprowadzenie zabiegu naprawczego jest konieczne. Powódka podniosła, że będzie zmuszona zatrudnić osobę, która będzie jej pomagać w wykonywaniu codziennych czynności - przynajmniej w czasie bezpośrednio po zabiegu, a prawdopodobnie nawet przez okres 3 miesięcy. Powódka podniosła, że przeprowadzony w dniu 15 lutego 2022 r. w Medico S.A. zabieg korekcji nosa został wykonany błędnie, doprowadzając do perforacji chrząstki i konieczności przeprowadzenia zabiegu naprawczego. Powódka podniosła, że fakty, których przyczyną był nieprawidłowo wykonany zabieg spowodowały szkodę majątkową w postaci konieczności poniesienia przez pozwaną kosztów leków, zatrudnienia osoby do opieki i zakupu niezbędnych leków przeciwbólowych, co w pełni uzasadnia żądanie kwoty odszkodowania w wysokości 10 000 złotych. Powódka podniosła, że jednocześnie doznała szkody w sensie niematerialnym, tzn. krzywdy. Podniosła, że przez stale obecny ból nie jest w stanie normalnie funkcjonować. Związane z zabiegiem komplikacje były jedną z głównych przyczyn depresji. /pozew k.250- 270/.

W odpowiedzi na pozew Medico S.A. z siedzibą w Krakowie wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwana podniosła, że stosownie do art. 471 k.c. nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne szkody wyrządzone przez dr Adama Nowaka, który przeprowadzał operację. Pozwana zaprzeczyła zarzutom powódki i wskazała, że zarówno zabieg operacyjny jak i późniejszy proces leczenia powódki u pozwanej nie był obarczony jakimkolwiek błędem, a wszelkie świadczenia medyczne udzielane były po szczegółowym poinformowaniu powódki o proponowanej metodzie leczenia oraz za wyraźną zgodą powódki. Pozwana podniosła, że wbrew twierdzeniom powódki w trakcie zabiegu operacyjnego nie doszło do perforacji chrząstki bowiem po przeprowadzonym zabiegu powódce wykonano zdjęcie RTG oraz badanie tomograficzne z kontrastem, które wykazało prawidłową korekcję położenia chrząstki nosa, które były niewłaściwe przed operacją. Pozwana podniosła, że w trakcie badania przeprowadzonego w dniu 20 lutego 2022 r. powódce zostały zdjęte szwy. Powódka wówczas nie zgłaszała żadnych dolegliwości bólowych. Dopiero w dniu 25 lutego 2022 r. powódka zgłosiła silny ból w okolicach nosa. /odpowiedź na pozew k.271-290/.

W toku procesu strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska, a próba polubownego rozwiązania sporu nie odniosła pozytywnego skutku. /bezsporne/.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 10 lutego 2022 r. Joanna Wiśniewska zawarła z Medico S.A. umowę o zabieg operacyjny oraz zgodę na pobyt w szpitalu. Na zlecenie powódki pozwana zobowiązała się do przeprowadzenia zabiegu operacyjnego: korekcji nosa. /umowa k.291-300/. Powódka wyraziła zgodę na zabieg operacyjny. /zgoda na zabieg operacyjny k.301-310/. W dniu 15 lutego 2022 r. u powódki został przeprowadzony w Medico S.A. zabieg korekcji nosa metodą zamkniętą. Lekarzem prowadzącym zabieg był Adam Nowak. /karta informacyjna leczenia szpitalnego k.311, opis zabiegu operacyjnego k.312, dokumentacja medyczna k.313-320/. Dr Adam Nowak zawarł w dniu 1 stycznia 2022 r. umowę o świadczeniu usług z Medico S.A. w Krakowie. Zgodnie z umową Adam Nowak zobowiązał się do świadczenia usług w zakresie chirurgii plastycznej z dziedziny chirurgii i leczenia chorych zgodnie z zasadami sztuki lekarskiej. /umowa o świadczeniu usług k.321-330/.

Podczas wizyty kontrolnej przeprowadzonej w dniu 20 lutego 2022 r. u powódki stwierdzono, że jej rany są zagojone. Powódce zdjęto szwy. Stwierdzono, że nos jest bez obrzęku. Stwierdzono zasinienie w okresie wchłaniania. /wizyta kontrolna k.331/ Podczas wizyty kontrolnej przeprowadzonej w dniu 25 lutego 2022 r. u powódki stwierdzono, że ma dolegliwości w okolicach nosa. Stwierdzono, że po stronie lewej nosa powódka nie odczuwa dolegliwości, zaś po stronie prawej występuje ból przy dotyku. W wyniku przeprowadzonego badania tomograficznego stwierdzono ustawienie prawidłowe chrząstki nosa. W badaniu stwierdzono, że ruchy nosa po obu stronach bierne są prawidłowe, a czynne po stronie prawej są słabsze. Stwierdzono perforację chrząstki nosa. Stwierdzono, że przyczyną może być błąd lekarski. /wizyta kontrolna k. 332/. Podczas wizyty kontrolnej przeprowadzonej w dniu 5 marca 2022 r. stwierdzono, że powódka ma nadal dolegliwości w okolicy nosa od strony prawej. W wyniku przeprowadzonego badania tomograficznego stwierdzono perforację chrząstki nosa. Stwierdzono, że prawdopodobną przyczyną dolegliwości powódki jest błąd lekarski. /wizyta kontrolna k.333/. W dniu 10 marca 2022 r. powódkę skierowano na konsultację laryngologiczną z powodu rozpoznania u niej perforacji chrząstki nosa. /skierowanie k.334/. Zabiegi rehabilitacyjne odbyły się w dniach: 15 marca, 22 marca 2022 r. /karta zabiegów k.335-340/. W dniu 29 marca 2022 r. Adam Nowak wystawił powódce skierowanie na konsultację - laryngologiczną. /skierowanie na konsultację k.341/. Podczas badanie przeprowadzonego w dniu 3 kwietnia 2022 r. w Medico S.A. u powódki stwierdzono, dolegliwości bólowe oraz perforację chrząstki nosa. /badanie k.342/.

Pismem z dnia 15 kwietnia 2022 r. Joanna Wiśniewska wezwała bezskutecznie Medico S.A. do zapłaty kwot: 50 000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz kwoty 10 000 złotych tytułem odszkodowania. /pismo k.343-350/. Po zabiegu korekcji nosa stan zdrowia powódki zdecydowanie się pogorszył. Powódka nie mogła samodzielnie poruszać się po mieszkaniu, jak również sama się ubrać. W związku z tym, jej matka Anna Wiśniewska przez okres 2 tygodni po zabiegu korekcji nosa do powódki przynosiła posiłki, które przygotowywane były u niej w domu. Powódka wychodziła jedynie do toalety, a poza tym nie wychodziła z domu. Powódka była dowożona do lekarza przez inne osoby, albo korzystała z taksówki. Po 2 tygodniach od zabiegu powódka zaczęła się poruszać, odczuwając jednocześnie duży ból. Powódka odczuwała ból nosa i do tego czasu miała problem z poruszaniem się. Po zabiegu, w wyniku komplikacji zdrowotnych stan powódki uległ pogorszeniu. Wskutek bólu nosa, powódka po zabiegu nie mogła spać. W wyniku uszczerbku na zdrowiu powódka nie jest w stanie sama się ubrać. /zeznania świadka Anna Wiśniewska k.351-360/. W badaniu z dnia 15 maja 2022 r. przeprowadzonym w Klinice Laryngologicznej w Krakowie stwierdzono, że po zabiegu powódka cierpi na perforację chrząstki nosa. Powódka odczuwa ból, trudności z oddychaniem i ból w okolicach nosa. /karta informacyjna k.361/. Po przeprowadzonym zabiegu powódka uczęszczała na rehabilitację do pozwanej.

Po operacji powódka zgłaszała dr Adamowi Nowakowi , że nadal odczuwa dolegliwości w okolicach nosa. W związku z powyższym u powódki przedłużona została rehabilitacja. Powódka została skierowana na badanie tomograficzne. Po wstrzyknięciu środka znieczulającego w bolące miejsce w nosie dolegliwości powódki ustąpiły. Dr Adam Nowak powiedział powódce, że w przypadku gdyby ból nie ustąpił, przeprowadzony będzie kolejny zabieg - reoperacja. Po zabiegu powódce zlecono rehabilitację. /zeznania świadka Katarzyna Malinowska k.362-370/.

Powódka po przeprowadzonym zabiegu odbyła wizytę w gabinecie laryngologicznym Marii Kowalskiej. Podczas badania Maria Kowalska stwierdziła, że problem zdrowotny u powódki dotyczy perforacji chrząstki nosa. Maria Kowalska przeprowadziła badanie laryngologiczne. /zeznania świadka Maria Kowalska k.371-380, transkrypcja k.381/. Powódka odbywała leczenie u Marii Kowalskiej po operacji korekcji nosa. /zeznania świadka Maria Kowalska k.382-390, transkrypcja k.391-395/. Po zabiegu Maria Kowalska skierowała powódkę na zabiegi rehabilitacyjne do Medico S.A. Powódka wykupiła dwa pakiety rehabilitacyjne u pozwanej. Powódka sama nie była w stanie się poruszać, z trudem wsiadała do samochodu. Ból powódki był na tyle duży, że kiedy kładła się na łóżku krzyczała z bólu. Maria Kowalska skierowała również powódkę do dr Piotra Zielińskiego. Maria Kowalska często pomagała powódce, np. przy ubieraniu się. Powódka przed zabiegiem normalnie funkcjonowała. Po zabiegu, w wyniku uszczerbku zdrowotnego powódce pogorszyło się jej samopoczucie. Powódka w dalszym ciągu ma problemy z chodzeniem. Po operacji powódka przez około 2 miesiące leżała w łóżku. Poza Marią Kowalską w codziennym funkcjonowaniu pomagała powódce siostra oraz osoba z opieki społecznej. Osoba ta gotowała posiłki. Przyczyną, dla której powódka nie poddała się kolejnemu zabiegowi operacyjnemu była m.in. obawa przed ww. zabiegiem, jak również zły stan psychiczny powódki. /zeznania świadka Maria Kowalska k.396-405, transkrypcja k.406/.

Po operacji powódkę bardzo bolał nos. Powódka nie mogła na nim spać. Podczas badania tomograficznego u dr Nowakowskiego stwierdzono, że powódka ma perforację chrząstki nosa. Przed operacją powódka biegała i spacerowała po parku. Po operacji nie jest w stanie tego robić. Powódka aż do chwili obecnej podczas dotykania nosa odczuwa ból. Powódka do tej pory zażywa leki przeciwbólowe. Koszty leków są znaczne. Powódka nie poddała się operacji u dr Adama Nowaka ze względu na jej zły stan psychiczny. Podczas rozmowy z powódką dr Adam Nowak powiedział jej, że aby przeprowadzić kolejną operację należy najpierw wyleczyć stan zapalny. W celu wyleczenia stanu zapalnego powódka nie mogłaby w ogóle dotykać nosa. Nie mogłaby zatem w ogóle oddychać normalnie. Z ww. powodu musiałaby na stałe zatrudnić kogoś do pomocy. Powódka z powodu bólu prawej części nosa, nadmiernie obciąża lewą część nosa. Jeżeli chodzi o prawą część nosa, to powódka podczas oddychania uciska ją, oddychając jedynie lewą częścią nosa. Zdarza się, że powódka z powodu bólu nosa musi zażywać leki przeciwbólowe. Powódka leczy się z powodu perforacji chrząstki nosa u laryngologa. Powódka w chwili obecnej utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 1500 netto. Powódka korzysta również z pomocy finansowej innej osoby. Powódka po zabiegu leżała w łóżku. Powódka próbowała poddać się leczeniu w innej klinice. Lekarze, do których udawała się powódka bali się przeprowadzać reoperację. Powódka od lekarzy dowiedziała się, że reoperację powinno się robić tam, gdzie była robiona operacja. Powódka dowiedziała się powyższego m.in. w klinice Medico na ulicy Krakowskiej. Powódce polecono, aby udała się do dr Adama Nowaka. Kiedy powódka udała się w Medico S.A. do dr Nowaka, powiedział jej, że reoperacja w ww. placówce byłaby bardzo ryzykowna. Lekarze informowali powódkę jednocześnie, że reoperacja nosa mogłoby nie przynieść zamierzonego skutku. Przed operacją powódka odczuwała ból w obu częściach nosa z powodu skrzywionej chrząstki. /zeznania powódki Joanna Wiśniewska k.407-420, transkrypcja k.421-430/.

W dniu 20 czerwca 2022 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie wydał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, w którym zaliczono powódkę do lekkiego stopnia niepełnosprawności. /orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k.431/. W uzasadnieniu pozwu rozwodowego z dnia 15 stycznia 2022 r. Joanna Wiśniewska jako przyczynę rozwodu wskazała przemoc domową. W uzasadnieniu pozwu powódka nie wskazała, że jedną z przyczyn małżeństwa były konsekwencje zdrowotne przeprowadzonego w dniu 15 lutego 2022 r. zabiegu. /pozew rozwodowy k.432-440/. W dniu 15 marca 2023 r. Sąd Okręgowy w Krakowie rozwiązał związek małżeński Joanny Wiśniewskiej i Piotra Nowaka. /wyrok k.441/.

W opinii sporządzonej przez Centrum Medyczne u powódki stwierdzono skrzywienie chrząstki nosa oraz perforację chrząstki nosa. W opinii stwierdzono, że dolegliwości powódki, nie wynikają z błędu lekarskiego. /opinia Centrum Medycznego k.442-450/. Analiza przedłożonej dokumentacji, zebrany wywiad oraz przeprowadzone badania pozwalają stwierdzić, że w czasie przeprowadzania u powódki zabiegu operacyjnego w dniu 15 lutego 2022 r. doszło do uszkodzenia fragmentów chrząstki nosa. U powódki zastosowano operację polegającą na nacięciu skóry i wymodelowaniu chrząstki nosa zarówno po stronie lewej jak i prawej. Po stronie prawej uzyskano właściwą korekcję jedynie w części. W górnej części nosa (co odpowiada punktowi A na zdjęciu RTG) chrząstki nosa zostały ustawione w niewłaściwej pozycji, co powoduje, że uciskają one na skórę, a powódka przy chodzeniu opiera się właśnie na prawej części nosa i ją uciska, co jest źródłem dolegliwości bólowych. Chrząstka nosa w stosunku do stopy właściwie nie jest przemieszczona ale jest przemieszczona względem kości nosa, albowiem kość nosa została uszkodzona w czasie operacji. Uszkodzenie kości nosa jest źródłem dodatkowych dolegliwości. Powódka powinna zostać poddana reoperacji. Operacja ta polegałaby na nacięciu skóry i wymodelowaniu chrząstki nosa, po czym należałoby zszyć ranę. /opinia chirurgiczna biegłego Jana Kowalskiego k.451-470/. Przyczyną dolegliwości powódki jest perforacja chrząstki widoczne w badaniu tomograficznym. Po stronie lewej ww. perforacji nie ma, a wynik operacji i leczenia jest bardzo dobry. Powódka jeśli nie zdecyduje się na operację korekcji nosa powinna stosować maści, leki przeciwbólowe. /opinia uzupełniająca biegłego Jan Kowalski k.471-480/. Powódka nie odczuwała dolegliwości bólowych tydzień po operacji, z tej przyczyny, że w tym okresie nie obciążała ona tej części kończyny. /opinia uzupełniająca biegłego Jan Kowalski k.481-490/.

Sąd uznał przedłożone przez strony dokumenty za wiarygodne, wobec niekwestionowania ich wiarygodności przez strony w toku procesu. Sąd zaś nie znalazł podstaw do kwestionowania ich wiarygodności z urzędu. Sąd dał wiarę przesłuchanym w sprawie świadkom. Zeznania Piotra Nowaka /zeznania k.491-500, transkrypcja k.501/ i Adama Nowaka /zeznania k.502-510, transkrypcja k.511/ ze względu na to, że nie pamiętali oni faktów, na okoliczność których zostali przesłuchani nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, stąd Sąd pominął ich zeznania przy ustalaniu stanu faktycznego. Sąd w większości dał wiarę zeznaniom przesłuchanej w sprawie powódki. Sąd nie uznał za wiarygodne jej zeznań w zakresie, w jakim twierdziła ona, że konsekwencje zdrowotne zabiegu przyczyniły się do rozpadu w jej małżeństwie i w konsekwencji do rozwodu. Powyższe twierdzenie nie znajduje bowiem oparcia w innych zgromadzonych w sprawie dowodach - m.in. w uzasadnieniu pozwu o rozwód wniesionym przez powódkę. Należy zauważyć, że w pozwie o rozwód powódka stwierdza, że mąż znęcał się nad nią psychicznie i fizycznie. Przedmiotowy zabieg został przeprowadzony 15 lutego 2022 r., toteż należy uznać, że rozpad małżonków nastąpił przed ww. zabiegiem. Pomijając powyższe, wskazać należy, że powódka w uzasadnieniu pozwu jako przyczynę rozwodu wskazuje przemoc psychiczną męża oraz stosowanie przez niego przemocy fizycznej. Sąd uznał za niewiarygodną i nierzetelną pierwszą przeprowadzoną w toku niniejszego postępowania opinię - Centrum Medycznego / k.442-450/. Wskazać należy, że zgodnie z postanowieniem z dnia 20 maja 2022 r. Sąd dopuścił dowód z opinii chirurgicznej na okoliczność, czy w Medico S.A. podczas operacji powódki w dniu 15 lutego 2022 r. wystąpiły błędy w sztuce lekarskiej, a jeśli tak, to jakiego rodzaju oraz czy w przypadku powódki konieczne jest przeprowadzenie reoperacji; czy podczas operacji przeprowadzonego u pozwanej doszło do perforacji chrząstki nosa, a jeśli tak to czy było to spowodowane błędem w sztuce lekarskiej. /postanowienie k.512/. W ocenie Sądu biegli Centrum Medycznego nie wykonali ww. postanowienia prawidłowo. Ich opinia, pomijając fakt stronniczości (lekarze Centrum Medycznego leczą stronę pozwaną) zawiera ogólne twierdzenia o tym, na czym polega korekcja nosa; z jakimi konsekwencjami wiąże się ww. leczenie i jakie są warunki sprzyjające powikłaniom po korekcji nosa. Opinia zawiera jednocześnie sprzeczne stwierdzenia w rodzaju: operacja przebiegła pomyślnie. Biegli w przedmiotowej opinii w ogóle nie przeanalizowali konkretnego przypadku - operacji nosa u powódki. Nie wiadomo na jakiej podstawie wysunęli wniosek, co do tego, że dolegliwości u powódki nie wynikają z żadnego błędu lekarskiego. Sąd uznał za wiarygodną, opinię sporządzoną przez biegłego Jana Kowalskiego. Opinia ta w ocenie Sądu jest rzetelna, logiczna i wiarygodna. Biegły wskazał na jakich źródłach się oparł, jak również sam zbadał powódkę. W ocenie Sądu biegły wyjaśnił w sposób zrozumiały, z jakiego powodu powódka przez tydzień po zabiegu nie odczuwała bólu w źle zoperowanej części nosa. W ocenie Sądu biegły w opinii pisemnej i w trakcie składania ustnej opinii przed Sądem w jasny sposób wyjaśnił zarzuty do opinii podniesione przez stronę pozwaną. Biegli w sposób logiczny i jasny odpowiedział na pytania stron w zakresie składanych opinii. Sąd oddalił wniosek strony pozwanej o powołanie kolejnego biegłego, gdyż sporządzone przez biegłego opinie nie budziły wątpliwości Sądu, zaś wszelkie do nich zastrzeżenia zostały wyjaśnione przez biegłego podczas złożonych zeznań. Niezadowolenie strony z wyniku opinii biegłego nie może być podstawą powołania kolejnego biegłego w sprawie.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.

W sprawie niniejszej powódka domagała się zadośćuczynienia za doznaną wyniku zabiegu operacyjnego krzywdę oraz odszkodowania za poniesioną szkodę, renty oraz ustalenia odpowiedzialności pozwanej za szkodę.

Jak wspomniano wyżej ustalenie zasadności roszczeń powódki może być rozpatrywane w świetle art. 444 k.c. Zgodnie z art. 415 k.c. kto ze swej winy wyrządził drugiemu szkodę, zobowiązany jest do jej naprawienia. Jak wskazuje się w orzecznictwie i literaturze przesłankami odpowiedzialności jest zaistnienie szkody, wystąpienie faktu, z którym ustawa czyni odpowiedzialnym określony podmiot oraz związek przyczynowy pomiędzy czynem niedozwolonym, a szkodą przy czym szkoda winna być jego zwykłym następstwem. Nadto podnosi się w literaturze, że ogólną zasadą odpowiedzialności deliktowej jest wystąpienie winy. Przy czym za wystąpienie szkody można odpowiadać bez winy, na zasadach ryzyka lub słuszności. Wina polega bowiem na działaniu bądź zaniechaniu określonego działania. Postać i stopień winy nie mają znaczenia dla przypisania odpowiedzialności, gdyż wina może być przypisana choćby w przypadku najmniejszego zawinienia. Wskazać również należy na przepis art. 361 § 1 k.c., który wprowadza dodatkową przesłankę odpowiedzialności, a mianowicie zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.

W przedmiotowej sprawie powódka dochodzi wskazanych w pozwie kwot z tytułu tzw. błędu medycznego. Odpowiedzialność lekarza przeprowadzającego zabieg oparta byłaby na zasadzie winy (art. 415 k.c.). Odpowiedzialność pozwanej jako placówki medycznej, która zatrudniała lekarza przeprowadzającego zabieg oparta jest na zaś na art. 430 k.c. Stosownie do ww. przepisu, kto na własny rachunek powierza wykonanie czynności osobie, która przy wykonywaniu tej czynności podlega jego kierownictwu i ma obowiązek stosować się do jego wskazówek, ten jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną z winy tej osoby przy wykonywaniu powierzonej jej czynności. Jak zauważył Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17 stycznia 2008 r. (sygn. I CSK 372/07): "Odpowiedzialność placówki medycznej za błąd lekarza. Niezależność zawodowa lekarza w zakresie sztuki medycznej nie sprzeciwia się stwierdzeniu stosunku podporządkowania w rozumieniu art. 430 k.c." Z ww. względów za bezzasadne uznać należało powoływanie się przez pozwaną na wyłączenie jej odpowiedzialności na podstawie art. 471 k.c. Powierzający odpowiada na zasadzie ryzyka za szkodę wyrządzoną przez podwładnego. Wina powierzającego jest prawnie nieistotna dla kwalifikacji jego odpowiedzialności na podstawie art. 430 k.c. Wskazany przepis nie określa także żadnych okoliczności egzoneracyjnych, uchylających odpowiedzialność zwierzchnika. Wskazuje jednak dodatkową przesłankę odpowiedzialności powierzającego, w postaci winy podwładnego. Jeżeli podwładny wyrządził szkodę czynem niedozwolonym, za który ponosi odpowiedzialność na zasadzie ryzyka, to dla obciążenia zwierzchnika obowiązkiem naprawienia szkody na podstawie art. 430 k.c. konieczne jest ustalenie winy sprawcy szkody. Winę tę musi udowodnić poszkodowany. Przesłanki odpowiedzialności na podstawie art. 430 można ująć następująco: szkoda została wyrządzona osobie trzeciej przez podwładnego, wina podwładnego, wyrządzenie szkody nastąpiło przy wykonywaniu przez podwładnego powierzonej mu czynności.

W myśl wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 stycznia 2011 roku sygn. akt I ACa 895/10 (LEX nr 875328), którego pogląd Sąd podziela sama placówka medyczna ponosi odpowiedzialność w przypadku winy podwładnego, rozumianej zgodnie z treścią art. 415 k.c. i nie jest wymagane wykazanie przez poszkodowanego winy po stronie placówki medycznej, gdyż odpowiada ona za zasadzie ryzyka w sposób bezwzględny, wyłączający możliwość ekskulpacji. Przyjęcie odpowiedzialności placówki medycznej na podstawie powyższego przepisu wymaga więc uprzedniego stwierdzenia, iż jego pracownik wyrządził szkodę w sposób zawiniony i odpowiada z tego tytułu na zasadach ogólnych. Podwładnym w rozumieniu art. 430 k.c. jest członek personelu medycznej jednostki, w tym także lekarz, który mimo dalece posuniętej samodzielności w zakresie wyboru sposobów leczenia pacjenta jest podmiotem podlegającym kierownictwu medycznemu zakładu opieki zdrowotnej, a także ma obowiązek stosowania się do jego wskazówek w zakresie organizacji pracy. Wina podwładnego jest natomiast przesłanką odpowiedzialności pozwanego na podstawie art. 430 k.c. przy czym ustawa nie uzależnia tej odpowiedzialności od konkretnego stopnia winy lub jej przypisania