Wyrok Sądu Pracy

I C 1234/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 25 maja 2023 r.

Sąd Rejonowy w Warszawie Wydział X Pracy

w składzie następującym:

Przewodniczący: Anna Kowalska

Ławnicy: Jan Nowak, Maria Wiśniewska

Protokolant: Piotr Zieliński

po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2023 r. w Warszawie

sprawy z powództwa Krystyny Malinowskiej

przeciwko "Supermarket ABC" Sp. z o.o. w Warszawie

o przywrócenie do pracy

(1) Zasądza od pozwanej "Supermarket ABC" Sp. z o.o. w Warszawie na rzecz powódki Krystyny Malinowskiej

kwotę 12000 zł (dwanaście tysięcy złotych) - tytułem odszkodowania za

nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę;

(2) Oddala powództwo co do roszczenia o przywrócenie do pracy;

(3) Zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset złotych) - tytułem

zwrotu kosztów procesu (kosztów zastępstwa procesowego);

(4) Wyrokowi w pkt (1) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 12000 zł;

/-/ Anna Kowalska /-/ Jan Nowak /-/ Maria Wiśniewska

UZASADNIENIE

Dnia 15 lutego 2023 r. Krystyna Malinowska (powódka) wystąpiła przeciwko "Supermarket ABC" Sp. z o.o. w Warszawie (pozwanej) z pozwem o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia umowy o pracę dokonanego pismem z dnia 31 stycznia 2023 r. względnie o przywrócenie do pracy. Powódka zakwestionowała uzasadnienie wypowiedzenia osiągnięciem wieku emerytalnego i nabyciem uprawnień emerytalnych.

Pismem z dnia 28 lutego 2023 r. powódka sprecyzowała, że dochodzi przywrócenia do pracy (k. 15).

W odpowiedzi na pozew z dnia 15 marca 2023 r. pozwana wniosła o oddalenie powództwa, podnosząc, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, osiągnięcie wieku emerytalnego i nabycie uprawnień emerytalnych stanowi łącznie samodzielną przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę i nie jest przejawem dyskryminacji.

Sąd ustalił, co następuje:

Powódka była zatrudniona u pozwanej od dnia 1 lipca 2008 r., w tym od dnia 1 lipca 2010 r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, na pełen etat, jako kasjer-sprzedawca, ostatnio w dziale spożywczym (k. 20). Przełożonym powódki był kierownik działu spożywczego Tomasz Kowalski.

dowód: umowy o pracę, przeszeregowania - akta osobowe powódki przy aktach sprawy

Prace polegające na obsłudze kasy fiskalnej w dziale spożywczym wykonywały dwie osoby - powódka i Anna Nowak, która dodatkowo zajmowała się czynnościami magazynowymi. Dwa lata temu Anna Nowak przeszła na emeryturę. Na zwolnione przez nią stanowisko nikogo nie zatrudniono, a czynności magazynowe (przede wszystkim przyjmowanie dostaw) powierzono Monice Wiśniewskiej, do której te czynności formalnie nie należą. Tomasz Kowalski nie powierzył czynności magazynowych powódce, gdyż nie miał do niej zaufania - zawodził się na powódce przy wykonywaniu tych czynności w sytuacjach, gdy zastępowała osobę wykonującą je zazwyczaj. Natomiast w pozostałym zakresie praca powódki była dobrze oceniana.

Tomasz Kowalski postanowił przeczekać okres sześciu miesięcy, od czasu przejścia na emeryturę Anny Nowak, do czasu osiągnięcia wieku emerytalnego i - oczekiwanego, niezwłocznego - przejścia na emeryturę powódki, a następnie zatrudnić na zwolnione miejsce osobę, która będzie wykonywała zarówno czynności kasjera, jak i magazyniera.

Od stycznia 2023 r. Tomasz Kowalski indagował powódkę o deklarację, czy przejdzie na emeryturę po osiągnięciu wieku emerytalnego, z dniem 1 marca 2023 r.

dowód: zeznania świadka Tomasz Kowalski - k. 25

U pozwanej utrwaloną praktyką jest przyznawanie pracownikom trzymiesięcznej wynagrodzenia w okresie trzech miesięcy przed osiągnięciem wieku emerytalnego, po deklaracji pracownika co do rozwiązania stosunku pracy po osiągnięciu tego wieku. Od 2015 roku utrwaloną praktyką jest również zwalnianie pracowników z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego.

W październiku 2022 r. powódka zwróciła się do pozwanej o przyznanie trzymiesięcznej wynagrodzenia w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego i rozwiązanie stosunku pracy za porozumieniem stron z dniem 1 marca 2023 r. Co do tej prośby powódka uzyskała pozytywną opinię Tomasz Kowalski. Jednak pozwana, decyzją dyrektora Supermarketu ABC, odmówiła przyznania powódce trzymiesięcznej wynagrodzenia.

dowód: zeznania świadka Tomasz Kowalski - k. 25, wniosek powódki z dnia 25 października 2022 r. z notatkami na odwrocie - k. 30 / B akt osobowych - przy aktach sprawy, uchwała Zarządu z dnia 15 listopada 2022 r. - k. 35, pismo dyrektora Supermarketu ABC do kierowników jednostek organizacyjnych z dnia 20 listopada 2022 r. - k. 40

Z dniem 1 marca 2023 r. powódka osiągnęła wiek emerytalny. Powódka posiada uprawnienia emerytalne.

bezsporne

Po przeprowadzeniu konsultacji ze związkami zawodowymi, pismem doręczonym dnia 31 stycznia 2023 r. pozwana rozwiązała z powódką umowę o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Jako przyczynę wypowiedzenia wskazano "osiągnięcie wieku emerytalnego oraz uzyskanie prawa do emerytury".

dowód: dokument wypowiedzenia - k. 45

Wynagrodzenie powódki liczone jak ekwiwalent za urlop za trzy ostatnie miesiące zatrudnienia wyniosło 9000 zł, t.j. średnio 3000 zł miesięcznie.

dowód: zaświadczenie o zarobkach - k. 50

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:

- zeznań świadka Tomasz Kowalski - k. 25,

- zeznań powódki - k. 55,

- dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym akt osobowych powódki.

Zeznaniom świadka i powódki oraz dokumentom zgromadzonym w aktach sprawy Sąd dał wiarę w pełni. Wzmiankowane zeznania i dokumenty korespondowały ze sobą nawzajem, tworząc spójną i logiczną całość. Autentyczność i wiarygodność dokumentów nie była kwestionowana przez strony, a Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu.

Sąd pominął dowód z przesłuchania pozwanej, albowiem strony zgodnie wnosiły o ograniczenie przesłuchania stron do przesłuchania powódki (k. 60), a Sąd nie widział podstaw, by dowód ten przeprowadzać z urzędu.

Sąd zważył, co następuje:

Prowadząc rozważania prawne Sąd analizował następujące zagadnienia:

(1) czy wypowiedzenie umowy o pracę było poprawne pod względem formalnym,

(2) czy przyczyna podana przez pracodawcę (osiągnięcie wieku emerytalnego) stanowiła usprawiedliwioną przyczynę wypowiedzenia.

Ponieważ analiza zagadnień wskazanych w pkt (1) i (2) doprowadziła do stwierdzenia, że powództwo jest usprawiedliwione co do zasady, rozważono również zagadnienie:

(3) czy usprawiedliwione jest żądanie przywrócenia do pracy, czy też byłoby to niemożliwe lub niecelowe i powódce należało się jedynie odszkodowanie.

ad. (1)

Stosunek pracy, jak niemal wszystkie stosunki prawne jest z natury swej rozwiązywalny. Przepisy prawa pracy poręczają wprawdzie wzmożoną ochronę pracownika, nakładając na pracodawcę obowiązek uzasadnienia decyzji o wypowiedzeniu umowy o pracę. Niemniej jednak wypowiedzenie jest normalnym i - przy spełnieniu rygorów ustawowych - w pełni przez prawo dopuszczalnym sposobem zwolnienia pracownika. Dlatego "zasadność wypowiedzenia przez pracodawcę umowy o pracę na czas nie określony (...) powinna być oceniana w płaszczyźnie stwierdzenia, że jest to zwykły sposób rozwiązywania umowy o pracę" (wyrok SN z dnia 15 stycznia 2019 r., II PK 123/18, OSNP 2020/1/1).

Rozpoznając powództwo z art. 45 § 1 k.p. Sąd bada po pierwsze to, czy wypowiedzenie jest zgodne z prawem, czyli czy spełniono wymogi formalne. Dopiero wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że wypowiedzenie było poprawne od strony formalnej, aktualizuje się konieczność badania tego, czy wypowiedzenie było uzasadnione; stylistyka cytowanego przepisu wskazuje, że ustawodawca formułuje to nawet mniej rygorystycznie - Sąd uwzględnia odwołanie pracownika jedynie wówczas, gdy wypowiedzenie "jest nieuzasadnione".

Podstawowe wymogi formalne wypowiedzenia wymienia art. 30 § 3, 4, 5 k.p. Wypowiedzenie umowy o pracę na czas nieokreślony dokonywane przez pracodawcę powinno:

(1) mieć formę pisemną,

(2) wskazywać przyczynę wypowiedzenia:

(a) konkretną,

(b) prawdziwą,

(c) rzeczywistą,

(3) zawierać pouczenie o prawie odwołania do sądu pracy.

Należy również zaznaczyć, iż "ocena zasadności wypowiedzenia umowy o pracę powinna być dokonywana przez sąd w granicach przyczyn podanych pracownikowi przez pracodawcę (art. 45 § 1 k.p.)" (wyrok SN z dnia 20 marca 2018 r., II PK 255/17, OSNP 2019/5/60).<