Wyrok Sądu Pracy

III K 123/23 dnia 15.03.2023

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Sąd Rejonowy w Warszawie w składzie następującym:

Przewodniczący SSR Anna Kowalska

Protokolant Jan Nowak

po rozpoznaniu w dniu 20.04.2023 w Warszawie

przy udziale: ---

na rozprawie sprawy z powództwa Jan Kowalski,

przeciwko Firma XYZ Sp. z o.o.,

o zapłatę dodatku za wysługę lat

I. zasądza od Firma XYZ Sp. z o.o. na rzecz powoda Jan Kowalski kwotę 5432,10 (słownie: pięć tysięcy czterysta trzydzieści dwa złote 10/100) złotych tytułem dodatku za wysługę lat wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 01.01.2022 do dnia zapłaty,

II. wyrokowi w punkcie I-szym nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 1800 (słownie: tysiąc osiemset) złotych.

/-/ SSR Anna Kowalska

UZASADNIENIE

W pozwie złożonym w Sądzie Rejonowym w Warszawie, Jan Kowalski wniósł o zasądzenie na swoją rzecz kwoty 5432,10 złotych tytułem dodatku za wysługę lat z ustawowymi odsetkami, od dnia 01.01.2022 do dnia zapłaty (pozew k. 2, protokół rozprawy k. 15). W odpowiedzi na pozew, pozwany Firma XYZ Sp. z o.o. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych (odpowiedź na pozew k. 20).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Jan Kowalski został zatrudniony w Firma XYZ Sp. z o.o. na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony od dnia 01.03.2020 do dnia 28.02.2023 - w wyniku przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego. W ogłoszeniu o naborze na stanowisko pracy Specjalista ds. marketingu wskazano, że obowiązkiem przystępującego do postępowania kwalifikacyjnego jest przedłożenie dokumentów o posiadanych uprawnieniach kwalifikacyjnych i umiejętnościach oraz posiadanym doświadczeniu zawodowym (umowa o pracę k. 30 cz. A akt osobowych, ogłoszenie k. 35).

Powód miał staż pracy 15 lat. Kwota jaką uzyskałby powód z tytułu dodatku za wysługę lat za cały okres zatrudnienia wyniosłaby 5432,10 złotych (świadectwa pracy k. 40, zaświadczenie k. 45, bezsporne). Średnie miesięczne wynagrodzenie powoda z ostatnich 3 miesięcy pracy u pozwanego wyliczone na zasadach obowiązujących przy obliczaniu ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy wyniosło 3600 złotych (zaświadczenie k. 50). Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o złożone dokumenty. Stan faktyczny był bezsporny, natomiast wątpliwości budziła ocena jego skutków prawnych.

Sąd zważył, co następuje:

W myśl obowiązującej do dnia 31.12.2022 ustawy o wynagrodzeniach (Dz.U. 2022 poz. 1200) pracownikom przysługiwał dodatek za wysługę lat, nagroda jubileuszowa oraz jednorazowa odprawa przy przechodzeniu na rentę lub emeryturę. Przepis art. 5 ust. 1 ustawy o wynagrodzeniach stosował się odpowiednio, a zgodnie z jego treścią pracownikowi przysługiwał dodatek za wysługę lat w wysokości, w wysokości wynoszącej po 5 latach pracy 5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Dodatek ten wzrastał o 1% za każdy dalszy rok pracy aż do osiągnięcia 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wysługę lat, o którym mowa w art. 5 ust. 1 cytowanej ustawy o wynagrodzeniach, wliczało się wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia. Dodatek za wysługę lat był wypłacany w terminie wypłaty wynagrodzenia za dany miesiąc, jeżeli nabycie prawa do dodatku lub prawo do wyższej stawki dodatku nastąpiło pierwszego dnia miesiąca. Niewątpliwie, czego zresztą pozwany nie kwestionował w świetle złożonych świadectw pracy - powód posiadał 15 lat staż pracy. Powyżej cytowane przepisy w połączeniu ze złożonymi dokumentami stanowiły podstawę materialną dochodzonego roszczenia z tytułu dodatku za wysługę lat. Dodatek za wysługę lat, po spełnieniu przesłanek do jego nabycia stanowi obligatoryjny składnik wynagrodzenia za pracę pracownika. Pracodawca na obowiązek wypłacić pracownikowi wszystkie należne, obligatoryjnie składniki wynagrodzenia za pracę rozumianego w szerokim zakresie. Naruszenie tego obowiązku stanowi wykroczenie ujęte w art. 282 § 1 pkt 2 kodeksu pracy. Pracownik nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia ani przenieść tego prawa na inną osobę (art. 84 k.p.). Przez wynagrodzenie rozumie się wynagrodzenie zasadnicze, dodatek za wysługę lat, nagrodę jubileuszową, ekwiwalent za urlop wypoczynkowy i świadczenia podobne charakterem. Wynagrodzenie jest niezbywalnym prawem pracownika. Zakaz zrzeczenia się prawa do wynagrodzenia obejmuje wszystkie składniki wynagrodzenia. Zakaz zrzeczenia się wynagrodzenia dotyczy nie tylko zrzeczenia się wynagrodzenia z góry, ale także w każdym stadium istnienia tego prawa. Powód od początku zatrudnienia nabył prawo do dodatku za wysługę lat. Ogłoszenie o naborze na stanowisko Specjalista ds. marketingu nie określało precyzyjnie czy powód ma złożyć świadectwa pracy, lecz mówiło o dokumentach o posiadanych uprawnieniach, kwalifikacjach, umiejętnościach oraz posiadanym doświadczeniu zawodowym. Powód nie mógłby się zrzec prawa do wynagrodzenia za pracę (dodatku za wysługę lat). Takie oświadczenie woli pracownika należałoby uznać za bezskuteczne. Roszczenie z tego tytułu mogłoby się, co najwyżej, jako roszczenie ze stosunku pracy przedawnić z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie to stało się wymagalne (art. 291 § 1 k.p.), co w sprawie nie zachodzi. W razie opóźnionej wypłaty wynagrodzenia (dodatku za wysługę lat) pracownik ma prawo do odsetek, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które pracodawca odpowiedzialności nie ponosi (art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p.). Odsetki należą się w wysokości ustawowej, chyba że wyższe są przewidziane w układzie zbiorowym pracy, regulaminie wynagradzania lub w umowie o pracę. Pozwany wyliczył hipotetycznie powodowi dodatek za wysługę lat na kwotę 5432,10 złotych. Taką też z tego tytułu kwotę żądał powód. To skutkowało orzeczeniem jak w punkcie I-szym wyroku. W myśl art. 333 § 1 k.p.c. Sąd z urzędu nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności w części nie przekraczającej pełnego miesięcznego wynagrodzenia pracownika (punkt drugi wyroku).

/-/ SSR Anna Kowalska