Wyrok Sądu Rejonowego

Sygn. akt I C 1234/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 24 maja 2023 r.

Sąd Rejonowy w Warszawie, VII Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: SSR Anna Kowalska

Protokolant: Jan Nowak

po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2023 r. w Warszawie

na rozprawie

sprawy z powództwa Energetyczne Centrum S.A.

przeciwko Januszowi Wiśniewskiemu

o zapłatę 1500 zł

oddala powództwo

SSR Anna Kowalska

UZASADNIENIE

Pozwem złożonym w Sądzie Rejonowym w Warszawie w dniu 15 marca 2023 r. powód Energetyczne Centrum S.A. spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie wniósł o zasądzenie od pozwanego Janusza Wiśniewskiego kwoty 1500 zł wraz z odsetkami ustawowymi od kwot: 500 zł od 1 stycznia 2023 r. do dnia zapłaty, 500 zł od dnia 1 lutego 2023 r. do dnia zapłaty, 500 zł od 1 marca 2023 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu powód wskazał, że sprzedawał pozwanemu energię elektryczną i z tego tytułu obciążał pozwanego należnościami wynikającymi z faktur VAT. Pozwany nie zapłacił powyższych należności.

W dniu 20 marca 2023 r. został wydany nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.

W dniu 2 kwietnia 2023 r. pozwany wniósł sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty skarżąc go w całości. W uzasadnieniu wskazał, że od 2015 r. mieszka w lokalu nr 10 przy ulicy Polnej 12. Nie wie, kto zamieszkuje lokal nr 8. Przez nieuwagę i gorączkę spowodowaną grypą pozwany pobrał pismo polecone. Inne pisma kierowane do mieszkańca lokalu nr 8 nie dotarły do pozwanego. Nie ma wiedzy kogo dotyczy nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Pozwany podniósł, że w przypadku, gdy żądanie jest skierowane do jego osoby wyjaśnił, że w lokalu nr 8 zamieszkiwał w okresie 2010-2012 r. i od 2018 r. W okresie od 2012 r. do 2018 r. lokal był wyłącznie użytkowany przez Firma X, pozwany zaś był bezdomny.

W piśmie z 15 kwietnia 2023 r. powód wniósł o zasądzenie kwoty dochodzonej pozwem wraz z ustawowymi odsetkami oraz 100 zł tytułem zwrotu opłaty sądowej, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu powód podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. O obowiązku zapłaty przez pozwanego za dostarczany do przedmiotowego lokalu prąd świadczy chociażby wymiana korespondencja kierowana pomiędzy stronami. Na którą powołuje się sam pozwany. Pozwany wskazuje w niej rzekomo rzeczywiste stany licznika energii elektrycznej zamontowanego w lokalu nr 8 i jednocześnie kwestionuje obciążanie otrzymywane od powoda tłumacząc, że w istocie zużycie energii w tym lokalu było znacznie mniejsze od szacowanych przez powoda. Na tej podstawie powód utrzymuje, że do zawarcia przedmiotowej umowy pomiędzy stronami doszło poprzez fakty dokonane. Przedstawione na poprzedniej stornie wyjaśnienia uzasadniają zdaniem powoda żądanie pozwu co do zasady. Spornym w dalszym ciągu pozostaje zasadność żądań pozwu, co do wysokości. Owa rozbieżność stanowisk stron w tym zakresie spowodowana jest brakiem dostępu powoda do licznika energii elektrycznej mierzącego zużycie tej energii w lokalu nr 8. W celu ostatecznego rozstrzygnięcia owych wątpliwości powód wniósł o dopuszczenie dowodu z oględzin owego licznika. Powód podkreślił, że przeprowadzenie tego dowodu pozwoliło na ostateczne stwierdzenie faktycznej ilości zużywanej w lokalu nr 8 energii elektrycznej. Powód nadmienił, że przeprowadzenie tego dowodu jest konieczne, albowiem pozwany nie dopuszcza powoda do urządzenia pomiarowego, czym uniemożliwia dokonanie rozliczenia w oparciu o rzeczywiste stany zużycia energii elektrycznej.

Na rozprawie w dniu 10 maja 2023 r. pozwany wniósł o oddalenie powództwa argumentując, że mieszka w lokalu nr 10, natomiast powód dochodzi należności za lokal nr 8. Powód podtrzymał, że dochodzi należności za energię elektryczną dostarczaną do lokalu nr 8 przy ul. Polnej 12.

Sąd ustalił, co następuje:

Pozwany Janusz Wiśniewski od 2015 roku mieszka w mieszkaniu przy ulicy Polnej 12 m. 10 w Warszawie. Pozwany nie mieszkał w mieszkaniu położonym w mieszkaniu przy ul. Polnej 12 m. 8 (dowód: zeznania pozwanego Janusza Wiśniewskiego - k. 20, dowód osobisty pozwanego k. 10).

Powód wystawił faktury za energię elektryczną zużytą w mieszkaniu przy ul. Polnej 12 m. 8 o numerach: FV/2023/01/001 na kwotę 500 zł, FV/2023/02/002 na kwotę 500 zł, FV/2023/03/003 na kwotę 500 zł (dowód: faktury VAT - k. 5-7). Powód w dniu 10 stycznia 2023 r. sporządził wezwanie do zapłaty kwoty 1500 zł skierowane do pozwanego na adres Polna 12 m. 8, 00-001 Warszawa. Pozwany wezwanie odebrał (dowód: wezwanie do zapłaty z potwierdzeniem odbioru - k.8-9).

Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie wiarygodnych w całości dokumentów prywatnych, urzędowego dokumentu osobistego oraz zeznań pozwanego Janusza Wiśniewskiego.

Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie oględzin licznika energii elektrycznej na podstawie art. 217 § 2 k.p.c., albowiem zmierzał jedynie do przedłużenia postępowania. Stan licznika w mieszkaniu nr 8 nie miał żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, skoro zostało ustalone, że pozwany nie zamieszkiwał pod tym adresem, a powód nie zgłosił żadnego wniosku dowodowego, który miałby udowodnić tezę przeciwną.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo było niezasadne.

Wbrew twierdzeniom powoda z ustalonego stanu faktycznego nie wynikało, aby strony wiązała umowa o sprzedaży energii elektrycznej. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywał na powodzie, gdyż to on wywodził z tego faktu skutki prawne - art. 6 k.c. Pozwany zaprzeczył jakoby wiązała go umowa o sprzedaży energii elektrycznej dostarczanej do mieszkania przy ul. Polnej 12 m. 8, a na takiej treści umowę powoływał się powód. Wystawił faktury dotyczące energii elektrycznej dostarczanej do tego lokalu.

Z ustalonego stanu faktycznego, w szczególności adnotacji w dowodzie osobistym pozwanego, a także jego zeznań wynikało jednoznacznie, że Janusz Wiśniewski mieszkał w lokalu przy ul. Polnej 12 m. 10, natomiast powód dochodził należności za energię elektryczną dostarczaną do lokalu nr 8. Wobec braku umowy między stronami powództwo został oddalone na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

SSR Anna Kowalska