Wyrok Sądu Okręgowego

I C 1234/23 22.02.2023 r.

WYROKw imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział Cywilnyw następującym składzie:Przewodniczący: Anna KowalskaProtokolant: Jan Nowak

po rozpoznaniu w dniu 22.02.2023 r. w Warszawie

na rozprawie

sprawy z powództwa Maria Zielińska

przeciwko Tomasz Wiśniewski

o zapłatę

1. zasądza od Tomasza Wiśniewskiego na rzecz Marii Zielińskiej niżej wymienione kwoty:   a) 10 000 złotych wraz odsetkami ustawowymi od dnia 15.01.2022     roku do dnia zapłaty,   b) 5 000 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 01.03.2022     roku do dnia zapłaty;

2. zasądza od Tomasza Wiśniewskiego na rzecz Marii Zielińskiej kwotę 1 500 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 1 200 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

3. nakazuje pobrać od pozwanego Tomasza Wiśniewskiego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu   Okręgowego w Warszawie kwotę 300 złotych tytułem nieuiszczonych   kosztów sądowych.

/-/ Anna Kowalska

UZASADNIENIE

Maria Zielińska pozwem skierowanym do Sądu Okręgowego w Warszawie wniosła ozasądzenie od pozwanego Tomasza Wiśniewskiego kwoty 10 000 złotych wraz z odsetkamiustawowymi od dnia 15.01.2022 roku do dnia zapłaty oraz kwoty 5 000 złotych wraz zodsetkami ustawowymi od dnia 01.03.2022 roku do dnia zapłaty, a nadto zasądzeniekosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Wuzasadnieniu pozwu powódka podniosła, że zawarła umowy pożyczki z pozwanym na ww.kwoty. Pozwany pomimo umówionego terminu zwrotu pożyczki nie zwrócił do dniadzisiejszego pożyczki w całości ani też w części (pozew I C 1234/23).

Tomasz Wiśniewski w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa wcałości oraz zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztówzastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że strony zmieniłyporozumienie, w chwili zawierania większej umowy pożyczki ukrytej pod pozoremprzedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości przy ulicy Polnej 12 w Krakowie. Nadtopodniósł zarzut potrącenia z tytułu rozliczenia inwestycji w postaci zakupu nieruchomościobjętych wspólną nazwą jako Osiedle Słoneczne oraz zarzut przedawnienia roszczenia (odpowiedźna pozew I C 5678/23).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Maria Zielińska zawarła z Tomaszem Wiśniewskim dwie umowy pożyczki. Pierwsząumowę powódka zawarła w dniu 15.01.2022 roku, której przedmiotem były pieniądze wkwocie 10 000 złotych. Tomasz Wiśniewski zobowiązał się zwrócić całą kwotę pożyczki wterminie do dnia 15.07.2022 roku. Cała kwota pożyczki została wydana pozwanemu wdniu 15.01.2022 roku. Pozwany nie zwrócił powódce pożyczki w umówionym terminie.Pomimo upływu terminu zwrotu pożyczki jak i wezwania do zapłaty pozwany nie zwróciłpowódce do dnia dzisiejszego pożyczki ani w całości ani części.W dniu 01.03.2022 roku strony zawarły kolejną umowę pożyczki, którejprzedmiotem były pieniądze w kwocie 5 000 złotych. Tomasz Wiśniewski zobowiązał sięzwrócić całą kwotę pożyczki w terminie do dnia 01.09.2022 roku. Cała kwota pożyczkizostała wydana pozwanemu w sprawie w dniu 01.03.2022 roku. Pozwany nie zwróciłpowódce pożyczki w umówionym terminie. Pomimo upływu terminu zwrotu pożyczki jak iwezwania do zapłaty pozwany nie zwrócił powódce pożyczki ani w całości ani części.Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o załączone dokumenty (dowód: kserokopia umowy pożyczki, potwierdzenie przelewu),których prawdziwość nie została zakwestionowana przez żadną ze stron oraz nie budziławątpliwości Sądu.Sąd oddalił wniosek pozwanego o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków:Adam Nowak, Piotr Kowalski, Anna Wiśniewska, oraz dowód z przesłuchania stron naokoliczność wzajemnych relacji i porozumień w zakresie nabywania i rozliczanianieruchomości przy Polnej 12 oraz Kwiatowej 15 i Leśnej 20 oraz Słonecznej 7, a takżedowód z opinii biegłego na okoliczność określenia wartości nieruchomości Polnej 12 iKwiatowej 15 oraz Leśnej 20 w Krakowie jako nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy i wistocie zmierzające jedynie do przewlekania postępowania w sprawie, o czym szerzej wrozważaniach prawnych. Należało zauważyć, co Sądowi jest znane z urzędu, że wszystkiewnioski z odpowiedzi na pozew (również częściowo odpowiedź na pozew) były powieleniemwniosków z odpowiedzi na pozew złożonej przez pozwanego w sprawie, która toczyła sięmiędzy stronami przed Sądem Okręgowym w Krakowie pod sygnaturą I C 9876/22.

Sąd zważył, co następuje:

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własnośćbiorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorącyzobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samegogatunku i tej samej jakości. Umowa pożyczki, której wartość przekracza tysiąc złotych,wymaga zachowania formy dokumentowej.(art. 720 k.c.).Nie ulega wątpliwości czego zresztą pozwany nie kwestionował, że strony zawarły dwieumowy pożyczki na odpowiednio kwoty 10 000 i 5 000 złotych. Pieniądze będąceprzedmiotem pożyczek zostały wydane pozwanemu. Termin zwrotu w obu pożyczkach byłokreślony. Bezspornym jest, że pozwany w terminie (tj. odpowiednio do 15.07.2022roku i 01.09.2022 roku) nie zwrócił powódce pieniędzy będących przedmiotem pożyczek.Odnosząc się do zarzutu pozwanego, że strony w dniu 10.04.2022 roku dokonałyodnowienia zobowiązania poprzez zawarcie kolejnej umowy pożyczki ukrytej pod pozoremumowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości przy ulicy Polnej 12 w Krakowie zawartejw formie aktu notarialnego, to pozwany nie udowodnił tej okoliczności. Art. 506 k.c. regulujeinstytucję nowacji. Mianowicie jeżeli w celu umorzenia zobowiązania dłużnik zobowiązujesię za zgodą wierzyciela spełnić inne świadczenie albo nawet to samo świadczenie, lecz zinnej podstawy prawnej, zobowiązanie dotychczasowe wygasa (odnowienie). W raziewątpliwości poczytuje się, że zmiana treści dotychczasowego zobowiązania nie stanowiodnowienia. Dotyczy to w szczególności wypadku, gdy wierzyciel otrzymuje od dłużnikaweksel i czek. Zgodnie z tym przepisem dochodzi do wygaśnięcia dotychczasowegozobowiązania, a zarazem powstaje nowe zobowiązanie do spełnienia świadczenia wprzyszłości. Jednak konieczne jest do zaistnienia nowacji zawarcie umowy pomiędzystronami, na podstawie której strony na nowo układają istniejący między nimi stosunekzobowiązaniowy. Zamiaru stron umowy o odnowienie nie można jednak domniemywać.Powódka zaprzeczyła aby doszło do jakiejkolwiek umowy odnowienia, a powód nieprzedstawił poza swoimi gołosłownymi twierdzeniami jakiegokolwiek dokumentuświadczącego o odnowieniu. W ocenie powódki zawarta w formie aktu notarialnego umowaprzedwstępna sprzedaży nie był pozorna, wyraża rzeczywistą wolę stron umowy, a dokumentkorzysta z domniemania prawdziwości (vide również art. 247 k.p.c.). Należy się z godzić zpełnomocnikiem powódki, że przeciwko uznaniu nowacji przemawia również fakt, że powódnie odebrał i nie żądał od powódki wydania dokumentu stwierdzającego zobowiązanie, nieżądał dokonania na dokumencie wzmianki, że zobowiązanie w całości lub w części wygasłona skutek dokonanego przez strony odnowienia, do czego był uprawniony (art. 465 k.c.). Tymsamym należało uznać, że do odnowienia nie doszło, a co najwyżej mamy do czynienia zpowstaniem nowego zobowiązania istniejącego obok dawnego.Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, terminprzedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeńzwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Co do podniesionegozarzutu przedawnienia roszczenia - zgodnie z art. 118 k.c. - powód podniósł, że pożyczkiobjęte żądaniem zwrotu udzielone były przez powódkę w ramach prowadzonej przez niądziałalności gospodarczej. Fakt, że strony prowadziły kilka przedsięwzięć biznesowych(nieruchomości) nie oznacza, że powódka prowadziła czy prowadzi działalność gospodarczą,a w szczególności pozwany nie udowodnił, że pożyczki były mu udzielone w ramachprowadzonej działalności gospodarczej. Z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy niewynika, aby powódka prowadziła działalność gospodarczą. Odnosząc się do zarzutupotrącenia (art. 498 k.c.) pozwany nie udowodnił, żeby przysługiwała mu jakakolwiekwierzytelność względem powódki w związku z nieruchomościami przy Polnej 12 i Kwiatowej 15, zaś to na nim jako na stronie wywodzącej ze swych twierdzeń skutki prawne spoczywałciężar dowodzenia na podstawie art. 6 k.c. Rzekome roszczenia nie wynikały też z żadnychumów, co potwierdza tylko ich nieistnienie, szczególnie biorąc pod uwagę okoliczność, żestrony zawierały między sobą szereg innych umów, m. in. dotyczących nieruchomości przySłonecznej 7. Z tego też względu bezprzedmiotowym było dopuszczenie dowodu z opiniibiegłego na okoliczność wyceny nieruchomości przy Polnej 12 i Kwiatowej 15.Podsumowując przedstawiona do potrącenia wierzytelność nie spełniała minimalnychwarunków w zakresie określoności potrącanej wierzytelności (brak wskazania stosunku zktórego miałaby wynikać, brak dokładnej kwoty potrącanej wierzytelności). Nie zostałoudowodnione, że wierzytelność pozwanego ma charakter pieniężny oraz że jest wymagalna.W ocenie Sądu na chwilę obecną pozwany nie posiada w stosunku do powódki żadnejwierzytelności, którą można by potrącić z wierzytelnością dochodzoną w niniejszympostępowaniu.Niezależnie od powyższego pozwany może dochodzić roszczeń objętych zarzutempotrącenia w odrębnym procesie, albowiem uznanie ich bezzasadności w niniejszej sprawienie pociąga za sobą powagi rzeczy osądzonej.W oparciu o powyższe, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki żądaną kwotę wrazz odsetkami ustawowymi za opóźnienie (art. 481 § 1 i § 2 k.c.), o czym orzeczono w punkcie1-szym wyroku.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 6rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat zaczynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). Na koszty procesu złożyły się: opłata odpozwu w wysokości 300 złotych, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 1200 złotych.Powyższe skutkowało zasądzeniem od pozwanego na rzecz powódki kwoty 1500 złotychtytułem zwrotu kosztów procesu, o czym Sąd orzekł w punkcie 2-gim wyroku.Powódka wygrała proces, dlatego też na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28.07.2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 785) w zw. zart. 98 § 1 k.p.c. Sąd nakazał pobrać od pozwanego Tomasza Wiśniewskiego na rzecz SkarbuPaństwa - Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 300 złotych tytułem nieuiszczonej częściopłaty od uwzględnionego powództwa, co skutkowało orzeczeniem jak w punkcie 3-cimwyroku.

/-/ Anna Kowalska