Pozew o zapłatę

ul. Kwiatowa 12, 34-500 Zakopane, dnia 15 marca 2023 r.

ul. Polna 23/4, 80-123 Gdańsk

ul. Słoneczna 4, 00-900 Warszawa

ul. Leśna 5, 12-345 Olsztyn

ul. Morska 7, 70-890 Szczecin

Powód:

Zakład Produkcyjny "Słoneczko" Sp. z o.o.

ul. Promienna 1, 80-123 Gdańsk

KRS 0001234567

reprezentowany przez

radcę prawnego

Anna Kowalska

Kancelaria Radcy Prawnego Anna Kowalska

ul. Polna 23/4, 80-123 Gdańsk

Pozwany:

Urząd Skarbowy w Gdańsku

ul. Podwale Grodzkie 3, 80-828 Gdańsk

reprezentowany przez

Izba Administracji Skarbowej w Gdańsku

ul. Targ Drzewny 9/12, 80-836 Gdańsk

Wartość przedmiotu sporu: 15000 zł

POZEW O ZAPŁATĘ

Działając w imieniu powoda (pełnomocnictwo w załączeniu pozwu), wnoszę o:

1) zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 15000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 10 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty;

2) zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 2400 zł oraz kwoty 17 zł uiszczonej tytułem opłaty skarbowej od złożonego do akt postępowania dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa;

3) wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym;

4) przeprowadzenie dowodów zgłoszonych w uzasadnieniu pozwu;

5) przeprowadzenie rozprawy także pod nieobecność strony powodowej.

Powód podejmował próby innego pozasądowego rozwiązania sporu, tj. wezwał Urząd Skarbowy w Gdańsku do zapłaty kwoty 15000 zł tytułem odszkodowania, jednakże pozwany pismem z 20 maja 2022 r. odmówił wypłaty odszkodowania i stwierdził, że nie uznaje roszczenia powoda ani co do zasady, ani co do wysokości. Powyższe wskazuje, że brak jest jakichkolwiek podstaw do podejmowania prób polubownego załatwiania sporu czy to przez mediację, czy to przez inne pozasądowe sposoby rozwiązania sporu.

Datą wymagalności roszczenia: 27 kwietnia 2022 r. (siódmy dzień od dnia otrzymania przez Pozwanego wezwania do zapłaty).

Uzasadnienie

Powód (Zakład Produkcyjny "Słoneczko" Sp. z o.o.) został poszkodowany przez Urząd Skarbowy w Gdańsku poprzez niezasadne nałożenie na niego obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług na rzecz Skarbu Państwa.

Izba Administracji Skarbowej w Gdańsku decyzją nr IA/GD/1234/2021 z 15 lutego 2021 r. utrzymał w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Gdańsku nr US/GD/5678/2020 z 10 stycznia 2020 r., określającą powodowi wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług w kwocie 15000 zł.

Decyzja ta została przez powoda zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który wyrokiem z 15 czerwca 2021 r. oddalił skargę powoda. Jednakże w wyniku wniesionej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 15 marca 2022 r., sygn. akt I OSK 1234/21, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 4321/21, a także uchylił ww. decyzji Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku oraz poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego w Gdańsku, a postępowanie podatkowe przed organami podatkowymi zostało umorzone. Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że ww. decyzja Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku jest dotknięta takimi wadami prawnymi, które stanowią podstawę do stwierdzenia jej nieważności, a w stanie faktycznym sprawy w ogóle brak jest podstaw do wymierzenia powodowi podatku od towarów i usług, natomiast podatek od czynności cywilnoprawnych od tej czynności został już zapłacony. Izba Administracji Skarbowej w Gdańsku i Urząd Skarbowy w Gdańsku odmówiły wstrzymania wykonania ww. decyzji Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku.

Dowody:

1) odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 marca 2022 r., sygn. akt I OSK 1234/21 (oryginał odpisu wyroku w posiadaniu powoda);

2) odpis decyzji Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku nr IA/GD/1234/2021 z 15 lutego 2021 r., utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Gdańsku nr US/GD/5678/2020 z 10 stycznia 2020 r. w sprawie podatku od towarów i usług za 2019 r. (oryginał decyzji w posiadaniu powoda).

W związku z koniecznością zapłacenia nienależnie podatku od towarów i usług na podstawie ww. decyzji Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, powód musiał zaciągnąć pożyczkę w wysokości 15000 zł w celu zapłaty tego zobowiązania. W związku z tą pożyczką powód poniósł koszty w wysokości 1500 zł na rzecz banku udzielającego powodowi pożyczki. Powód nie miał innych możliwości uregulowania tego zobowiązania podatkowego niż poprzez zaciągnięcie pożyczki.

Dowody:

1) odpis umowy pożyczki z 20 lutego 2021 r. (oryginał umowy w posiadaniu powoda);

2) odpis wyciągu z rachunku bankowego z 25 lutego 2021 r. (oryginał wyciągu z rachunku bankowego w posiadaniu powoda);

3) odpis zaświadczenia Banku PKO BP z 1 marca 2023 r. w sprawie łącznych kosztów poniesionych przez powoda w związku z umową pożyczki z 20 lutego 2021 r. (oryginał zaświadczenia w posiadaniu powoda).

Pismem z 20 kwietnia 2022 r. powód wezwał pozwanego do naprawienia wyrządzonej mu szkody poprzez zapłatę równowartości kosztów zaciągnięcia przez powoda pożyczki bankowej w celu zapłaty zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku. W piśmie z 20 maja 2022 r. Urząd Skarbowy w Gdańsku odmówił wypłaty odszkodowania, uznając to roszczenie za niezasadne.

Dowody:

1) odpis kopii wezwania do zapłaty z 20 kwietnia 2022 r. wraz z dowodem nadania przesyłki listem poleconym (oryginał kopii wezwania i oryginał dowodu nadania pisma listem poleconym w posiadaniu powoda);

2) odpis odpowiedzi Urzędu Skarbowego w Gdańsku z 20 maja 2022 r. (oryginał pisma w posiadaniu powoda).

Zgodnie z art. 160 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa do odpowiedzialności odszkodowawczej stosuje się przepisy prawa cywilnego, tj. m.in. przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (dalej jako k.c.). Zgodnie z art. 417¹ § 2 k.c., jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie ostatecznej decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu jej niezgodności z prawem, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

Wobec powyższego, jeżeli organ wydał decyzję, której nieważność stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, wskazujący organowi podatkowemu, że nie jest możliwe określenie wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług, gdyż czynność ta nie podlega podatkowi od towarów i usług, a także z uwagi na umorzenie postępowania w sprawie, to została spełniona przesłanka o stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności decyzji z prawem.

Z uwagi na to, że decyzja wydana przez Izbę Administracji Skarbowej w Gdańsku podlegała wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, powód był zmuszony dobrowolnie lub w drodze prowadzonego przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego uiścić całość wynikającego z tej decyzji zobowiązania podatkowego. Z uwagi na konieczność uiszczenia tego zobowiązania podatkowego, na podstawie sprzecznej z prawem decyzji Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, powód poniósł szkodę, której wysokość jest nie mniejsza niż suma kosztów poniesionych w związku z pożyczką zaciągniętą na spłatę przypisanego mu w decyzji zobowiązania podatkowego. Powód minimalizował szkodę poprzez samodzielną zapłatę zobowiązania podatkowego, bowiem egzekucja spowodowałaby zwiększenie rozmiarów szkody, jakiej doznał powód.

Roszczenie powoda o odsetki ustawowe uzasadnione jest treścią art. 481 § 1 k.c., natomiast odsetki ustawowe należne są od dnia, gdy pozwany dowiedział się o obowiązku zapłaty, co bez wątpienia miało miejsce 20 kwietnia 2022 r. (data pismo Urząd Skarbowy w Gdańsku).

Powyższe uzasadnia skierowanie pozwu względem Urzędu Skarbowego w Gdańsku, decyzja ta wyrządziła bowiem szkodę powodowi, we właściwym postępowaniu została stwierdzona niezgodność decyzji z prawem, a postępowanie przed organami administracji zostało ostatecznie umorzone. Wysokość szkody potwierdzają dokumenty banku, który udzielił powodowi pożyczki w celu zapłaty zobowiązania podatkowego.

Wobec tego wnoszę jak na wstępie.

Anna Kowalska

Radca prawny

Załączniki:

1. Dowód uiszczenia opłaty sądowej;

2. Odpis pełnomocnictwa;

3. Dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa;

4. Odpis z KRS powoda;

5. Odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 marca 2022 r., sygn. akt I OSK 1234/21;

6. Odpis decyzji Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku nr IA/GD/1234/2021 z 15 lutego 2021 r., utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Gdańsku nr US/GD/5678/2020 z 10 stycznia 2020 r. w sprawie podatku od towarów i usług za 2019 r.;

7. Odpis umowy pożyczki z 20 lutego 2021 r.;

8. Odpis wyciągu z rachunku bankowego z 25 lutego 2021 r.;

9. Odpis zaświadczenia Banku PKO BP z 1 marca 2023 r. w sprawie łącznych kosztów poniesionych przez powoda w związku z umową pożyczki z 20 lutego 2021 r.;

10. Odpis kopii wezwania do zapłaty z 20 kwietnia 2022 r. wraz z dowodem nadania przesyłki listem poleconym;

11. Odpis odpowiedzi Urzędu Skarbowego w Gdańsku z 20 maja 2022 r.;

12. Odpis pozwu wraz z załącznikami.