Pozew o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego z roszczeniem ewentualnym o obniżenie alimentów

Jelenia Góra, dnia 15 marca 2023 r.

Sąd Rejonowy w WarszawieIX Wydział Rodziny i Nieletnichul. Marszałkowska 8600-680 Warszawa

Powód: Jan Kowalski85031205478ul. Kwiatowa 12/358-500 Jelenia Górareprezentowany przez pełnomocnikaadwokata Annę NowakKancelaria Adwokacka Anna Nowakul. Lipowa 258-500 Jelenia Gó[email protected]

Pozwany: Adam Kowalski00051212345ul. Słoneczna 550-200 Wrocław

Wartość przedmiotu sporu: 6000 zł(słownie: sześć tysięcy złotych)

POZEWo ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnegoz roszczeniem ewentualnym o obniżenie alimentów

Działając jako pełnomocnik powoda Jana Kowalskiego, załączając udzielone mi pełnomocnictwo, na podstawie art. 133 § 1 k.r.o. a contrario oraz art. 138 k.r.o. wnoszę o:

1) Ustalenie wygaśnięcia z dniem 1 stycznia 2023 r. obowiązku alimentacyjnego ustalonego wobec powoda Jana Kowalskiego na rzecz pozwanego Adama Kowalskiego wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie, IX Wydział Cywilny z dnia 15 maja 2003 r. w sprawie I C 1234/03;

2) Ewentualnie zaś, w razie uznania przez Sąd, iż przesłanka wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego w postaci usamodzielnienia się pozwanego, nie zaistniała - wnoszę o obniżenie alimentów ustalonych od powoda Jana Kowalskiego na rzecz pozwanego Adama Kowalskiego wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie, IX Wydział Cywilny z dnia 15 maja 2003 r. w sprawie I C 1234/03 z kwoty po 1000 zł miesięcznie do kwoty po 500 zł miesięcznie, płatnej do rąk pozwanego do 10 dnia każdego miesiąca z góry;

3) Zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z uwzględnieniem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od dnia uprawomocnienia się orzeczenia;

4) Przeprowadzenie – zgodnie z art. 148¹ § 3 k.p.c. – rozprawy;

5) Rozpoznanie sprawy również pod nieobecność powoda;

6) Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów wskazanych w uzasadnieniu, tj.:a) odpisu skróconego aktu urodzenia pozwanego - na potwierdzenie faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.: legitymacji czynnej powoda i biernej pozwanego;b) kopii wyroku w sprawie I C 1234/03 ze stwierdzeniem prawomocności - na potwierdzenie faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.: wysokości, daty i podstawy orzeczenia alimentów od powoda na rzecz pozwanego;c) zaświadczenia,d) rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 stycznia 2018 r. w sprawie norm wyżywienia żołnierzy zawodowych i żołnierzy pełniących służbę kandydacką,e) rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie określania uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych pełniących służbę kandydacką,f) rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie określania uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych,g) rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie służby wojskowej żołnierzy na stanowiskach zawodowych - wszystkich na potwierdzenie faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.: aktualnej sytuacji pozwanego, wysokości uzyskiwanych przez niego świadczeń związanych ze służbą wojskową, faktycznego usamodzielnienia się pozwanego, istnienia podstaw do ustalenia wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego;

7) Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania powoda na potwierdzenie faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.: aktualnej wysokości i podstawy obowiązku alimentacyjnego powoda wobec pozwanego, aktualnej sytuacji rodzinnej powoda, aktualnej sytuacji pozwanego, osiąganych przez niego dochodów i faktycznego usamodzielnienia się, istnienia podstaw do ustalenia wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego ;

8) Zwrócenie się do Sądu Okręgowego w Warszawie o akta sprawy I C 5678/02 z powództwa Jana Kowalskiego przeciwko Annie Kowalskiej o rozwód i dopuszczenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach tej sprawy, w tym w szczególności z: pozwu, odpowiedzi na pozew, protokołu rozprawy oraz wyroku– na potwierdzenie faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.: wysokości alimentów ustalonych w wyroku rozwodowym, ustalenia sytuacji rodzinnej i majątkowej stron w dacie ustalania alimentów.

W wykonaniu obowiązku określonego w art. 187 § 1 pkt 3 k.p.c. oświadczam, że powód nie podejmował próby pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, gdyż z uwagi na treść i zakres jego żądania było to bezcelowe.

UZASADNIENIE

Pozwany Adam Kowalski, urodzony 12 maja 2000 r. we Wrocławiu, jest synem powoda Jana Kowalskiego, pochodzącym ze związku małżeńskiego Jana Kowalskiego i Anny Kowalskiej, zawartego 14 lutego 1998 r. przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego we Wrocławiu, a rozwiązanego wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 10 marca 2002 r. w sprawie I C 5678/02 przez rozwód bez orzekania o winie stron. W punkcie 4 ww. wyroku ustalono obowiązek alimentacyjny powoda Jana Kowalskiego wobec pozwanego Adama Kowalskiego w ten sposób, że udział powoda Jana Kowalskiego w kosztach utrzymania małoletniego wówczas syna ustalono na kwotę 1000 zł miesięcznie, i kwotę tę zasądzono od powoda płatną do rąk matki małoletniego Anny Kowalskiej do 10 dnia każdego miesiąca.

Dowód:1) odpis skrócony aktu urodzenia pozwanego2) kopia wyroku w sprawie I C 1234/03 ze stwierdzeniem prawomocności3) akta sprawy I C 5678/02 Sądu Okręgowego w Warszawie4) przesłuchanie powoda

W dacie ustalania alimentów pozwany Adam Kowalski był uczniem szkoły podstawowej i zamieszkiwał wraz z matką. Matka pozwanego uzyskiwała dochód z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę w wysokości około 2500 zł, zarobki powoda wynosiły około 3000 zł. Adam Kowalski był jedynym dzieckiem Jana Kowalskiego i Anny Kowalskiej.

Dowód:1) akta sprawy I C 5678/022) przesłuchanie powoda

Obecnie powód Jan Kowalski jest w nowym związku małżeńskim, z którego w dniu 5 lipca 2015 r. urodziła mu się córka, Zuzanna Kowalski.

Dowód:- akta sprawy I C 5678/02

Pozwany Adam Kowalski ma 22 lata. Okresowo był studentem Wojskowej Akademii Technicznej imienia Jarosława Dąbrowskiego w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. Jako kandydat na żołnierza zawodowego miał zagwarantowane zakwaterowanie (koszary pozwany opuszczał jedynie na krótkie przepustki), wyżywienie (zgodnie z uchylonym § 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 stycznia 2018 r. w sprawie norm wyżywienia żołnierzy zawodowych i żołnierzy pełniących służbę kandydacką), umundurowanie i opiekę medyczną. Ponadto już w trakcie służby wojskowej, zgodnie z art. 87 ust. 1 nieobowiązującej obecnie ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych otrzymywał stałe uposażenie. Pozwany ze względów zdrowotnych nie mógł ukończyć studiów i zostać żołnierzem zawodowym, ale mimo tego zdecydował się na podjęcie nauki na Uniwersytecie Wrocławskim na kierunku Informatyka. Podejmuje się także prac dorywczych jako kelner w Restauracji "Smakosz". Jak wynika z ustaleń powoda, pozwany miesięcznie uzyskuje ok. 3000 zł.

Dowód:1) zaświadczenie2) przesłuchanie powoda3) rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 stycznia 2018 r. w sprawie norm wyżywienia żołnierzy zawodowych i żołnierzy pełniących służbę kandydacką4) rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie określania uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych pełniących służbę kandydacką5) rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie określania uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych

Podstawą nałożenia na powoda obowiązku alimentacyjnego był art. 133 § 1 k.r.o., zgodnie z którym: „Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.” Powyższy przepis jest też podstawą żądania niniejszego pozwu, powód stoi bowiem na stanowisku, iż wystąpiła w sprawie negatywna przesłanka obowiązku alimentacyjnego ojca wobec syna w postaci usamodzielnienia się pozwanego i obowiązek ten wygasł.

Wskazać w tym miejscu należy, iż ustawa nie uzależnia ustania obowiązku alimentacyjnego rodzica wobec dziecka od osiągnięcia przez dziecko określonego wieku, czy też np. od zakończenia edukacji. Ustawodawca stanowiąc o tym obowiązku posłużył się jednym tylko kryterium – zdolnością uprawnionego do samodzielnego utrzymania się. W konsekwencji, choć wprawdzie oczywistym jest, że najczęściej osiągnięcie zdolności do samodzielnego zarobkowania zbiega się w czasie z ukończeniem nauki, to jednakże nie należy tych dwóch okoliczności w każdej sytuacji ze sobą utożsamiać, nierzadko wystąpi bowiem sytuacja, że pomimo kontynuowania nauki uprawniony do alimentacji zdolny będzie do samodzielnego utrzymania się. Gdy dziecko zacznie uzyskiwać wystarczające dochody z tytułu wykonywania pracy zarobkowej i z tej przyczyny uzyska samodzielność ekonomiczną nawet przed osiągnięciem pełnoletności, wówczas obowiązek alimentacyjny, jaki spoczywał względem niego na jego rodzicach, wygaśnie. Zgodnie z treścią art. 87 k.r.o.: „Rodzice i dzieci obowiązani są wspierać się wzajemnie”, zaś art. 91 k.r.o. stanowi, że: „Dziecko, które ma dochody z własnej pracy, powinno przyczyniać się do pokrywania kosztów utrzymania rodziny, jeżeli mieszka u rodziców”. Wspólną ideą powyższych uregulowań i prawa alimentacyjnego jest postrzeganie dziecka jako członka grupy rodzinnej, czyli osoby, której prawo nie sytuuje ponad rodziną, lecz w jej wnętrzu, w tym sensie, że przekazując dziecku prawa, nie pomija też spoczywających na dziecku obowiązków (tak: Piotr Górecki (red.), Krzysztof Pietrzykowski (red.), Adam Szpunar, Maciej Sych, Jan Szachułowicz, Krzysztof Wojciechowski, Adam Ciszewski, System Prawa Prywatnego. Prawo rodzinne i opiekuńcze. Komentarz, LEX/el. 2022 r. nr 213456).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż opisana wyżej sytuacja zdolności do samodzielnego utrzymania się w warunkach kontynuowanej nauki zachodzi właśnie w odniesieniu do pozwanego. Pozwany łączy naukę z zarobkowaniem. Zanim podjął naukę na Uniwersytecie Wrocławskim, okresowo kształcił się na uczelni wojskowej i korzystał z możliwości uzyskiwania uposażenia. W tym okresie miał też możliwość korzystania z zakwaterowania. Nawet jeśli obecnie pozwany nie uczy się na uczelni wojskowej, to jest w stanie zarobkować. Dzięki dorywczej pracy stał się osobą samodzielną finansowo.

Mając powyższe na uwadze powództwo w niniejszej sprawie jest konieczne i uzasadnione, bowiem zachodzi przesłanka negatywna z art. 133 § 1 k.r.o. i pozwany Adam Kowalski jest zdolny do samodzielnego utrzymania się. Pozwany okresowo korzystał z uposażeń, a obecnie podjął pracę dorywczą jako kelner.

Z ostrożności procesowej natomiast, na wypadek uznania przez Sąd, iż przesłanka z art. 133 § 1 k.r.o. nie zaistniała i pozwany nie jest w stanie samodzielnie pokryć wszystkich swoich usprawiedliwionych wydatków sformułowano w niniejszym pozwie roszczenie ewentualne o obniżenie alimentów do kwoty 500 zł miesięcznie.

Podstawą tego roszczenia jest przepis art. 138 k.r.o., zgodnie z którym: „W razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego”.

W ocenie powoda w przedmiotowej sprawie doszło do całkowitego już usamodzielnienia się pozwanego. W razie jednak niepodzielenia przez Sąd tego wniosku pozwany wskazuje, iż podnoszone wyżej okoliczności w takiej sytuacji mogłyby stanowić o „zmianie stosunków” uzasadniającej obniżenie alimentów. Jednocześnie postulowana na ten wypadek kwota 500 zł w ocenie powoda byłaby w zupełności wystarczająca na pokrycie ewentualnych niezaspokojonych potrzeb pozwanego (gdyby takie Sąd stwierdził) – rzecz jasna w części należnej od powoda, pamiętać bowiem należy, że pozwany ma dwoje rodziców i w takiej sytuacji ewentualny obowiązek alimentacyjny winien być przez nich dzielony. Ponadto należy mieć na uwadze, że powodowi urodziło się kolejne dziecko, które pozostaje (i jeszcze długo pozostawać będzie) na jego utrzymaniu, co bez wątpienia jest okolicznością istotną przy ocenie zasadności dalszego alimentowania dorosłego, uzyskującego dochód i de facto samodzielnego już syna.

***

Tut. Sąd jest Sądem właściwym miejscowo i rzeczowo zgodnie z art. 32 k.p.c. – jako Sąd właściwy według miejsca zamieszkania osoby uprawnionej.

Wartość przedmiotu sporu określono na podstawie art. 22 k.p.c., jako sumę świadczeń za 6 miesięcy.

Opłata sądowa od pozwu – stała – w kwocie 100 zł została ustalona na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 6 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i uiszczona przelewem na rachunek bankowy Sądu.

adw. Anna Nowak

Załącznik:1) pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej2) potwierdzenie uiszczenia przelewem opłaty od pozwu w kwocie 100 zł3) odpis skrócony aktu urodzenia pozwanego4) kopia wyroku w sprawie I C 1234/03 ze stwierdzeniem prawomocności5) zaświadczenie6) rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie norm wyżywienia żołnierzy zawodowych i żołnierzy pełniących służbę kandydacką7) rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie określania uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych pełniących służbę kandydacką8) rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie określania uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych9) rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie służby wojskowej żołnierzy na stanowiskach zawodowych10) odpis pozwu wraz z załącznikami