Pozew o zapłatę

15.03.2024, 15.03.2024 roku

                                         Sąd Okręgowy w Warszawie

                                         VIII Wydział Gospodarczy

                                         Powód:

                                         Creative Solutions Sp. z o.o.

                                         ul. Marszałkowska 15

                                         00-001 Warszawa

                                         Numer KRS: 0000123456

                                         reprezentowana przez radcę prawnego

                                         Anna Kowalska z Kancelarii Legal Counsel

                                         w Warszawie (02-516) przy ul. Nowogrodzka 22

                                         Pozwany:

                                         Marketing Masters Sp. z o.o.

                                         ul. Aleje Jerozolimskie 123

                                         02-001 Warszawa

Wartość przedmiotu sporu: 15000 zł

POZEW O ZAPŁATĘ

VIII Gz 1234/24

Działając w imieniu powoda Creative Solutions Sp. z o.o. w Warszawie, pełnomocnictwo w załączeniu, wnoszę niniejszym o:

1. zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 15000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15.01.2024 do dnia zapłaty,

2. zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych,

3. rozpoznanie sprawy także pod nieobecność powoda,

Ponadto wnoszę o:

1. zobowiązanie pozwanego – w trybie art. 232 §1 w zw. z art. 309 §2 pkt 2 k.p.c. - do wyjawienia informacji na temat wyprodukowanych – w okresie od 1 stycznia 2024 do 31 marca 2024 – towarów oznaczonych emblematem, do którego powodowi przysługują autorskie prawa majątkowe,

2. zobowiązanie pozwanego - w trybie art. 248 k.p.c. – do wydania środków dowodowych w postaci wszelkich umów i zamówień, których przedmiotem były towary oznaczone emblematem, do którego powodowi przysługują autorskie prawa majątkowe.

Nadto, wyjaśniam że:

− roszczenie powoda jest wymagalne od dnia 15.01.2024, oznaczony w wezwaniu do zapłaty termin płatności odszkodowania upłynął bowiem z dniem 15.01.2024,

− podstawę prawną roszczenia powoda stanowi art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

− powód pismem z 01.01.2024, odebranym przez pozwanego w dniu 05.01.2024 wezwał pozwanego do dobrowolnej zapłaty odszkodowania w terminie 14 dni. Pozwany w odpowiedzi odmówił zadośćuczynienia wezwaniu powoda twierdząc, że jest ono bezzasadne. Tym samym prowadzenie mediacji albo innych form pozasądowego rozwiązania sporu stało się bezcelowe.

Uzasadnienie

I. Stan faktyczny

Strony łączyła umowa licencji zawarta w dniu 15.06.2023 [Umowa], na mocy której powód zezwolił pozwanemu na korzystanie z autorskich praw majątkowych do utworu - emblematu szczegółowo opisanego w treści tejże umowy. Umowa została zawarta na okres 1 roku, tj. do 15.06.2024 włącznie. Zgodnie z § 3 ust. 1 Umowy, opłata licencyjna za każdy miesiąc korzystania z utworu wynosiła 1000 zł – przy założeniu, że pozwany wyprodukuje towar oznaczony ww. emblematem w ilości do 1000 sztuk. W przypadku przekroczenia tej ilości, opłata za dany miesiąc wzrastała o 5 zł za każde rozpoczęte 10 sztuk towarów. Strony nie zdecydowały się na przedłużenie umowy, ta zatem wygasła z dniem 15.06.2024. O fakcie wygaśnięcia umowy powód powiadomił pozwanego pismem z 01.07.2024. Pismo wysłano za potwierdzeniem odbioru.

dowód: odpis umowy z 15.06.2023, odpis pisma powoda z 01.07.2024, odpis ZPO, fakt podlegający udowodnieniu: wygaśnięcie umowy licencji na korzystanie z utworu powoda, wysokość wynagrodzenia za korzystanie z utworu, wiedza pozwanego o wygaśnięciu umowy licencji

Pomimo wygaśnięcia umowy, pozwany nadal korzystał z utworu powoda. Jak wynika to z pozyskanych przez powoda informacji, czynił to w okresie od lipca do września 2024, czyli jeszcze przez 3 miesiące. Pełnomocnik pozwanego wprost potwierdził tą informację w mailu kierowanym do powoda. Wskazał on, że faktycznie pozwany korzystał z utworu do 30.09.2024. Miało to wynikać z rzekomego błędnego wpisania umowy licencji do wewnętrznej bazy danych pozwanego. Miano do niej wpisać, że umowa obowiązuje przez 2 lata, nie zaś przez okres 1 roku. Na prośbę powoda o wskazanie ilości wyprodukowanych sztuk towarów w tym okresie, pozwany odmówił udzielenia takiej informacji zasłaniając się tajemnicą przedsiębiorstwa.

dowód: korespondencja e-mail stron fakt podlegający udowodnieniu: korzystanie przez pozwanego z utworu przez 3 miesiące

W świetle powyższego, a także wobec faktu że pozwany odebrał pismo powoda z 01.07.2024 informujące o wygaśnięciu licencji, roszczenie powoda jest w pełni zasadne.

II. Stan prawny

W myśl art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, powód – w przypadku naruszenia jego majątkowych praw autorskich do utworu - może domagać się naprawienia szkody poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej dwukrotności, a w przypadku gdy naruszenie jest zawinione - trzykrotności stosownego wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu.

Miesięczna opłata licencyjna za najmniejszą ilość wyprodukowanych przez pozwanego towarów wynosiła 1000 zł. Za okres 3 miesięcy (lipiec-wrzesień 2024), pozwany musiałby zatem zapłacić 3000 zł opłaty licencyjnej. Ze względu wszakże na działanie przez pozwanego w sposób zawiniony, powód może dochodzić trzykrotności tejże kwoty, czyli 9000 zł. Pozwany dopuścił się bowiem naruszenia w postaci nieuprawnionego korzystania z utworu, co najmniej poprzez rażące niedbalstwo, jeżeli nie z winy umyślnej. Pozwany bowiem został na piśmie poinformowany przez powoda o wygaśnięciu licencji. Ponadto, pozwany będąc profesjonalistą zobligowany jest do wyższej staranności, powinien zatem zweryfikować czas trwania umowy, po otrzymaniu pisma od powoda i zmienić błędny zapis w jego wewnętrznym rejestrze.

Ze względu na fakt, że pozwany nie ujawnił dobrowolnie ilości towaru wyprodukowanego i oznaczonego utworem powoda w spornym okresie, wnioski zawarte w punktach 4 i 5 petitum pozwu są uzasadnione. Jeśli bowiem pozwany wyprodukował więcej sztuk niż 1000 miesięcznie, to należne z tego tytułu opłaty licencyjne byłyby wyższe. To zaś wpływałoby na wysokość roszczenia powoda.

Powód opiera swoje roszczenie na następujących faktach:

− łącząca strony umowa licencji wygasła z dniem 15.06.2024,

− powód poinformował pozwanego o wygaśnięciu licencji pismem z 01.07.2024,

− pozwany mimo wygaśnięcia licencji nadal korzystał z utworu powoda.

Mając na uwadze powyższe, wnoszę jak na wstępie.

Załączniki:

1. pełnomocnictwo,

2. odpis z KRS powoda,

3. dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa,

4. dowód uiszczenia opłaty sądowej,

5. odpis umowy z 15.06.2023,

6. odpis pisma powoda z 01.07.2024,

7. odpis ZPO,

8. korespondencja e-mail stron,

9. odpis pozwu wraz z załącznikami 1-2, 5-8.