Pozew o zapłatę

15 lipca 2023 r.

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie Wydział I Cywilny ul. Marszałkowska 82 00-517 Warszawa

Powód: Jan Kowalski 85031201234 ul. Kwiatowa 12/3 01-234 Warszawa

Pozwany: Skarb Państwa - Minister Zdrowia ul. Miodowa 15 00-251 Warszawa

Wartość przedmiotu sporu: 50000 zł

Pozew o zapłatę

Niniejszym, w imieniu własnym wnoszę o:

1) zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 50000 zł (pięćdziesiąt tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, spowodowaną rozstrojem zdrowia powoda, za wywołanie którego odpowiedzialność ponosi pozwany;

2) zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania według norm prawem przepisanych;

3) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków: a) Anna Nowak (adres do doręczeń: ul. Polna 22/5, 20-111 Lublin) na okoliczność zachorowania powoda na COVID-19; b) Piotr Wiśniewski (adres do doręczeń: ul. Słoneczna 1/7, 80-222 Gdańsk) na okoliczność przebiegu choroby COVID-19 u powoda,

4) przeprowadzenie dowodów z dokumentów wymienionych w uzasadnieniu niniejszego pozwu.

Powód oświadcza, że strony nie podjęły próby mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, ponieważ na obecnym etapie postępowania pozwany nie jest zainteresowany polubownym rozwiązaniem sporu. Kierowane do pozwanego wezwanie do zapłaty zostało skutecznie doręczone, lecz pozwany w odpowiedzi odmówił spełnienia roszczenia w jakiejkolwiek części. Uniemożliwiło to powodowi ugodowe załatwienie sprawy, przed skierowaniem jej na drogę sądową.

Uzasadnienie

W dniu 12 marca 2022 r. powód został przyjęty na Oddział Chirurgiczny Szpitala Wojewódzkiego w Krakowie, na planowany wcześniej zabieg usunięcia woreczka żółciowego. Przed zabiegiem, w Szpitalu Wojewódzkim w Krakowie zostały przeprowadzone kompleksowe badania diagnostyczne, na podstawie których powód został zakwalifikowany na operację usunięcia woreczka żółciowego, którą przeprowadzono w dniu 15 marca 2022 r. Wśród przeprowadzonych badań nie było jednak testów na obecność wirusa SARS-CoV-2, pomimo ogłoszenia w kraju stanu epidemii. dowód: 1) karta pobytu w Szpitalu Wojewódzkim w Krakowie, 2) historia choroby.

W trzecim dniu pobytu w Szpitalu Wojewódzkim w Krakowie, już po zabiegu usunięcia woreczka żółciowego, powód zaczął odczuwać objawy COVID-19. Przejawiało się to osłabieniem organizmu, wysoką gorączką, oraz bólami mięśni. W związku z powyższym pobrano u powoda wymaz z nosa i gardła. Przeprowadzone badanie laboratoryjne w dniu 18 marca 2022 r. wykazało zarażenie powoda wirusem SARS-CoV-2. dowód: 3) wynik badania laboratoryjnego z dnia 18 marca 2022 r., 4) zeznania świadka Anna Nowak - lekarza prowadzącego powoda.

W następstwie przeprowadzonego badania laboratoryjnego powód został przewieziony ze Szpitala Wojewódzkiego w Krakowie, do Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. W trakcie długiego i bolesnego leczenia szpitalnego u powoda pojawiły się zmiany płucne, kaszel, wysoka gorączka. Pojawiły się też problemy z oddychaniem i zachodziła potrzeba podłączenia powoda do respiratora. Skutkiem ubocznym zarażenia się wirusem SARS-CoV-2 w szpitalu, była u powoda ostra niewydolność oddechowa, skutkująca zapaleniem płuc. dowód: 5) karta pobytu w Szpitalu Uniwersyteckim w Krakowie, 6) historia choroby, 7) zeznania świadka Piotr Wiśniewski - lekarza prowadzącego powoda.

Fakt zakażenia spowodował także u powoda cierpienie psychiczne. Powód na długi czas został wyłączony z życia, nie pracował, został pozbawiony kontaktu z rodziną. W świetle powyższego należy uznać, iż dochodzenie przez powoda stosownego zadośćuczynienia od pozwanego jest jak najbardziej zasadne, tym bardziej, że na Oddziale Chirurgicznym Szpitala Wojewódzkiego w Krakowie stwierdzono także inne przypadki zarażenia wirusem SARS-CoV-2. dowód: 8) przesłuchanie stron

Powód w niniejszej sprawie zarzuca pozwanemu bezprawne zaniechanie wypełnienia ciążącego na nim działania. Obowiązek tego działania wynika bezpośrednio z art. 68 Konstytucji RP, który stanowi, że każdy obywatel ma prawo do ochrony zdrowia, a władza publiczna jest obowiązana do podejmowania takich działań, które są konieczne dla należytej ochrony i realizacji tego prawa. W imieniu Skarbu Państwa obowiązek taki spoczywa na Ministrze Zdrowia, do którego obowiązków wynikających z kierowania działem administracji rządowej należy m. in. ochrona zdrowia i ustalanie zasad organizacji opieki zdrowotnej w czasie stanu epidemii. W przedmiotowej sprawie pomimo ogłoszenia stanu epidemii, Minister Zdrowia w podległej mu placówce, tj. w Szpitalu Wojewódzkim w Krakowie nie wprowadził odpowiednich procedur, których celem miała być ochrona pacjentów oraz personelu medycznego przed wirusem SARS-CoV-2. Nie wprowadził też odpowiednich przepisów w celu zmiany organizacji pracy, wyeliminowania osób pracujących w kilku ośrodkach. Ponadto podległa Ministrowi Zdrowia placówka nie stosowała strojów ochronnych, rękawiczek oraz nie dysponowała odpowiednią ilością testów. Tego typu zaniechanie Ministra Zdrowia może uzasadniać przypisanie mu niedbalstwa w procesie organizacyjnym i jest równoznaczne z przesłanką bezprawności, uzasadniającą odpowiedzialność w rozumieniu art. 417 k.c.

Powód wyraża przekonanie, że gdyby były wprowadzone określone przepisy prawne, a na ich podstawie stosowne procedury, a także była odpowiednia ilość testów i były używane stroje ochronne, maseczki, rękawiczki, to nie doszłoby do zarażenia go wirusem SARS-CoV-2 w Szpitalu Wojewódzkim w Krakowie.

Powód wnosi o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa - Ministra Zdrowia kwoty 50000 zł tytułem należnego zadośćuczynienia - na podstawie art. 444 § 1 k.c. W myśl art. 445 § 1 k.c. powodowi przysługuje odpowiednia suma tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę w postaci cierpień fizycznych i psychicznych. Powód za swoją krzywdę uznaje bowiem nie tylko fakt zachorowania, lecz dostrzega ją także w okoliczności, iż jego zachorowanie wynika wprost z niewywiązania się Ministra Zdrowia z jego obowiązków.

Mając powyższe na uwadze powód wnosi jak na wstępie.

Załączniki: - dowody 1-8 j.w., - odpis pozwu z ww. dowodami.