Postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia

Ds. 1234/23/ZK Warszawa, dnia 15 marca 2024 r.

POSTANOWIENIEo odmowie wszczęcia dochodzenia

Jan Kowalski, z Komendy Miejskiej Policji w Warszawie, w sprawie Ds. 1234/23/ZK, o przestępstwo z art. 191 § 1 k.k.,

działając na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.

postanowił:

odmówić wszczęcia dochodzenia w sprawie:

I. mającego mieć miejsce w lutym 2024 r. w Warszawie, w krótkich  odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru zmuszania do określonego  zachowania poprzez uniemożliwianie Annie Nowak korzystania z lokalu  znajdującego się przy ul. Polnej 12, w Warszawie tj. o przestępstwo z art. 191 § 1 k.k.,  w zw. z art. 12 k.k.- wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego. (art. 17 § 1 pkt 2  k.p.k.)

UZASADNIENIE(nieobowiązkowe art. 325e § 1 k.p.k.)

W dniu 10 marca 2024 r., do Komendy Miejskiej Policji w Warszawie wpłynęło pismo Jana Kowalskiego stanowiące zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa polegającego nauniemożliwianiu ww. wejścia i korzystanie z lokalu przy ul. Polnej 12 w Warszawie przezAnnę Nowak oraz Piotra Wiśniewskiego.W trakcie protokolarnego przyjęcia od Jana Kowalskiego zawiadomienia o popełnieniuprzestępstwa na jego szkodę, zeznał on, iż wraz z matką Marią Kowalską mieszkał podwyżej wskazanym adresem i był tam także zameldowany. Jednakże dwa lata temu matkaMaria Kowalska złożyła do Komendy Miejskiej Policji doniesienie na syna, iż ten znęca się nad nią ikradnie jej rentę. W sprawie tej zapadł wyrok skazujący Jana Kowalskiego na karępozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Następnie jak ustalono,była żona Jana Kowalskiego, Anna Nowak zaczęła odwiedzać wraz z synem,Tomaszem Kowalskim jego matkę. W konsekwencji matka zawiadamiającego postanowiłanotarialnie darować mieszkanie, w którym oboje zamieszkiwali wnukowi Tomaszowi Kowalskiemu.W tym czasie Jan Kowalski nie zamieszkiwał już w przedmiotowym mieszkaniu.Dowiedziawszy się o śmierci matki zawiadamiający wrócił do mieszkania, gdzie zastał byłążonę z jej nowym mężem Piotrem Wiśniewskim i synem Tomaszem, którzy to zmienili zamki i odmówili muwpuszczenia do lokalu. Donoszący w rozmowie z ww. dowiedział się również, że nie maprawa przebywania w tym mieszkaniu, gdyż nowy właściciel - syn Tomasz Kowalski niewyraża na to zgody.Analiza zgromadzonego w tej sprawie materiału dowodowego już na tak wczesnym etapiepozwala przyjąć, iż wszczęcie dochodzenia w przytoczonej sprawie jest niezasadne. Opisanaw zeznaniu zawiadamiającego sytuacja oraz zachowanie byłej żony, jej męża, a także synadonoszącego, nie wyczerpują znamion przestępstwa z art. 191 § 1 k.k., ani też jakiegokolwiekinnego. W rozpatrywanym przypadku bowiem, w zachowaniu ww. osób wobeczawiadamiającego brak jest elementu przemocy czy groźby bezprawnej, a tym samymznamion przestępstwa stypizowanego w art. 191 § 1 k.k. Co więcej, odmowa wpuszczeniaosoby nieuprawnionej do lokalu przez osobę, która posiada do niego tytuł prawny jestzachowaniem całkowicie zgodnym z prawem.Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak na wstępie.

podkomisarzAdam Zieliński

Ds. 1234/23/ZK Jan Kowalski aspirant Komenda Miejska Policji w Warszawie pozapoznaniu się w dniu 16 marca 2024 r. z materiałami sprawy Ds. 1234/23/ZK na podstawie art.325e § 2 k.p.k. zatwierdza powyższe postanowienie.

Pieczęć i podpis prokuratora

Pouczenie:

1. Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania  sprawy (art. 306 § 1 k.p.k., art. 325a k.p.k. oraz 465 § 2 k.p.k.):  - pokrzywdzonemu,  - instytucji wymienionej w art. 305 § 4 k.p.k.,  - osobie wymienionej w art. 305 § 4 k.p.k., jeżeli wskutek przestępstwa doszło do    naruszenia jej praw.Sąd może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie lub je uchylić i przekazać sprawęorganowi prowadzącemu postępowanie celem wyjaśnienia wskazanych okoliczności bądźprzeprowadzenia wskazanych czynności (art. 330 § 1 k.p.k.).Jeżeli organ prowadzący postępowanie nadal nie znajdzie podstaw do wniesienia aktuoskarżenia, wyda postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia. Postanowienie topodlega zaskarżeniu tylko do prokuratora nadrzędnego. W razie utrzymania w mocyzaskarżonego postanowienia pokrzywdzony, który co najmniej dwukrotnie wykorzystałuprawnienia przewidziane w art. 306 § 1 lub 1a k.p.k., w tym zaskarżył postanowienieutrzymane w mocy przez prokuratora nadrzędnego, może wnieść akt oskarżenia do sąduw terminie miesiąca od daty doręczenia mu zawiadomienia o postanowieniu prokuratoranadrzędnego o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia, dołączając po jednymodpisie dla każdego oskarżonego oraz dla prokuratora (art. 330 § 2 k.p.k., art. 55 § 1k.p.k.).Akt oskarżenia powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata, radcę prawnegoalbo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, z zachowaniem warunkówokreślonych w art. 332 i art. 333 § 1 k.p.k. Do aktu oskarżenia załącza się zawiadomienieo postanowieniu prokuratora nadrzędnego o utrzymaniu w mocy zaskarżonegopostanowienia wraz z odpisem postanowienia prokuratora nadrzędnego wydanego napodstawie art. 330 § 2 k.p.k.Inny pokrzywdzony tym samym czynem może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego narozprawie głównej przyłączyć się do postępowania (art. 55 § 3 k.p.k.).2. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem prokuratora, który wydał postanowienie. Termin  do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia i jest  zawity. Zażalenie wniesione po jego terminie jest bezskuteczne (art. 122 § 1 i 2 k.p.k., art.  460 k.p.k.). Uprawnionym do złożenia zażalenia, o którym mowa w art. 306 § 1 k.p.k.,  przysługuje prawo przejrzenia akt sprawy (art. 306 § 1b k.p.k.).

Zarządzenie:1. Stosownie do art. 100 § 4 k.p.k. odpis postanowienia doręczyć  1) pokrzywdzonemu: Jan Kowalski ul. Kwiatowa 7, 00-001 Warszawa

Pieczęć i podpis prokuratora